بندگی خدا: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[خداوند]] [[بهشت]] را به‌کسانی [[وعده]] داده است که [[نماز]] را سبک نمی‌شمارند و کارهای [[دنیایی]]، آن‌ها را از [[نماز]] بازنمی‌دارد: همانا کسانی از [[مؤمنان]] [[حق]] آن را شناختند که زیور [[دنیا]] از نمازشان به [[فکر]] دیگر کار نیفکند و نه آنچه موجب روشنی چشم بود از [[مال]] و [[فرزند]]. [[خدای سبحان]] می‌فرماید: "مردانی که بازنمی‌دارد آنان را بازرگانی و نه خرید و فروخت از [[یاد خدا]] و بر پاداشتن [[نماز]] و پردات [[زکات]]" <ref>نهج البلاغه، حکمت  ۲۹۹</ref>. اهمیت [[نماز]] نزد [[امام]] آن‌گونه است که حتی [[کارگزاران]] خود را نسبت به این موضوع هشدار می‌دهد که در کار [[نماز]] کوشا باشند: [[نماز]] را در وقت معین آن به‌جای آر. به‌خاطر آسوده بودن از کار پیش از رسیدن وقت آن را برپا مدار و آن را واپس مینداز به‌خاطر پرداختن به کار؛ و بدان که هر چیز از کار که به جای آری، پیرو [[نماز]] توست که برپا می‌داری<ref>نهج البلاغه، نامه  ۲۷: {{متن حدیث|"صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا الْمُؤَقَّتِ لَهَا وَ لَا تُعَجِّلْ وَقْتَهَا لِفَرَاغٍ وَ لَا تُؤَخِّرْهَا عَنْ وَقْتِهَا لِاشْتِغَالٍ، وَ اعْلَمْ أَنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلَاتِكَ"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 549.</ref>.