سفیان بن ابی‌لیلی همدانی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Ali (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۱ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
سفیان بن ابی‌لیلی همدانی
تصویر قدیمی یمن
نام کاملسفیان بن ابی‌لیلی همدانی
جنسیتمرد
کنیهابوعامر
از قبیلهبنی‌همدان
محل تولدیمن
از اصحاب

مقدمه

سفیان بن ابی‌لیلی همدانی از شیعیان امیرالمؤمنین(ع)[۱] و از اصحاب امام حسن مجتبی (ع) بود. به نقل کشی در کتاب رجال خود از حضرت موسی بن جعفر(ع) آورده که فرمود: «روز قیامت موقعی که منادی ندا می‌دهد حواریون حسن بن علی (ع) برخیزند، سفیان بن ابی لیلی و حذیفة بن اسید برمی‌خیزند»[۲].

با همه فضیلتی که برای سفیان ذکر شده است، اما مع‌الاسف او پس از آن‌که امام مجتبی(ع) با معاویه پیمان صلح امضا کرد و حکومت را به معاویه واگذار نمود، سخت ناراحت شد و نتوانست این وضع را تحمل نماید، لذا خطاب به امام حسن(ع) گفت: «اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مُذِلَّ اَلْمُؤْمِنِينَ!» ولی امام حسن(ع) او را‌ طلبید و کنار خود نشانید و از او پرسید: «چرا چنین گفتی؟» او عرض کرد: آخر چرا باید با داشتن صد هزار نیروی جان بر کف با معاویه پیمان صلح ببندید و آکلة الأکباد را بر ما مسلط نمایید؟ امام(ع) با بیانی رسا و بازگو کردن حقایقی او را قانع کرد و ایراد او را پاسخ داد[۳]. بی‌تردید جسارت سفیان به امام مجتبی(ع) از روی بی‌ ایمانی و انحراف از ولایت آن حضرت نبوه است بلکه به خاطر دلسوزی بر امام(ع) و تسلط پسر ابوسفیان بر مسلمانان بوده لذا با سخنان امام(ع) قانع شد و بر اطاعت خود ادامه داد، از این رو کلام امام موسی بن جعفر(ع) که فرمود: «سفیان بن ابی لیلی، جزو حواریون حسن بن علی(ع) در قیامت خواهد بود» درست و به جاست و با این داستان منافاتی ندارد.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. اصحاب الإمام أمیر المؤمنین(ع)، ج۱، ص۲۵۵، ش۴۵۲.
  2. رجال کشی، ص۹، ح۲۰.
  3. ر.ک: مقاتل الطالبین، ص۴۴؛ اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۷۲ و معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۱۴۹.
  4. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۶۵۰-۶۵۱.