ریزش و رویش

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • در طول تاریخ و در عصر پیامبر (ص) و ائمه (ع) همیشه ریزش و رویش‌هایی بوده است. در مورد یهودیان جزیرة العرب داریم که منتظر آمدن پیامبر (ص) بودند؛ اما وقتی آمد، به او کافر شدند[۱]. به کاروان حسین (ع) نیز کسانی پیوستند که امید پیوستن‌شان نبود، هم‌چون زهیر و حرّ -که یکی عثمانی بود و در صفین بر امام علی (ع) شمشیر زده و دیگری فرمانده سپاه عمر سعد بود- و کسانی هم به بهانه‌های واهی نپیوستند، هم‌چون طرماح بن عدی و یا پیوستند و جدا شدند و سعادت شهادت در کنار حسین (ع) را نداشتند. بسیاری هم از حسین (ع) تقاضا کردند که بیاید و نامه‌ها نوشتند، اما هنگامی که آمد، به او پشت کردند و خون او را ریختند. درباره یاران حضرت مهدی (ع) نیز چنین داریم که امام صادق (ع) فرمودند: "هنگامی که قائم قیام کند، از امر او کسانی بیرون می‌روند که همواره چنین به نظر می‌رسید، از یاران او باشند. و به امر [ولایت] او درمی‌آیند، آنانی که شبیه خورشیدپرستان و ماه‌پرستانند[۲][۳].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. سوره بقره، ۸۹.
  2. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۴؛ غیبة نعمانی، ص ۱۷۱.
  3. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۳۷۳.