ظلم اول

از امامت‌پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ظلم اول (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.


مقدمه

  • اگر ظلم را زیر پا گذاشتن حق دیگران بدانیم، بالاترین حق امّت، حق برخورداری از امامت پیشوای معصوم است و والاترین حق علیعلیه السلام، خلافت و جانشینی او برای پیامبر خداست، پس بزرگترین ظلم نیز، ظلم به خاندان رسول و غصب خلافت و خانه‌نشین ساختن عترت و فجایع بعدی دربارۀ دودمان پیامبر است که تا کربلا و دورۀ امویان و عباسیان و پس از آن را شامل می‌شود. ریشۀ همۀ این حق‌کشی‌ها نیز به جریانات پس از رحلت پیامبر خدا و داستان سقیفه و ماجرای محروم ساختن امیر المؤمنینعلیه السلام از حق مسلّم و الهی خویش برمی‌گردد. در دعاها، زیارتنامه‌ها و روایات، از اولین ظلم و اولین ظالم نکوهش و بر آنان لعنت شده است. در زیارت عاشورا می‌خوانیم: أللّهمّ العن أوّل ظالم ظلم حقّ محمّد و آل محمّد و آخر تابع له علی ذلک. نیز لعنت خدا بر کسانی قرار داده شده که پایه‌گذار ظلم و جور بر اهل بیتعلیهم السلام شدند و آنان را از جایگاه و مراتب خود که خداوند برایشان قرار داده بود کنار زدند و آنان را کشتند یا با تمکین خود از ظالمان، زمینه‌ساز آن ستم و کشتار شدند. علیعلیه السلام نیز خود را اولین مظلوم می‌دانست. وقتی او اولین مظلوم باشد، پس غصب خلافت هم ظلم اوّل خواهد بود.[۱][۲].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. در این زمینه و ارتباط آن ظلم نخستین به مظلومیت‌های بعدی، ر. ک: «فرهنگ عاشورا» مدخل عاشورا و سقیفه، نیز مدخل «غدیر و عاشورا» در کتاب حاضر
  2. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۳۷۵.