پرش به محتوا

گزینش: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۸۵: خط ۲۸۵:
ولی [[اشعث بن قیس]]، که خود را در جرگه [[یاران علی]]{{ع}} قرار داده بود و از [[روز]] نخست حرکات مرموزی داشت و ارتباط او با معاویه کم و بیش آشکار شده بود، رو به امام{{ع}} کرد و گفت: دعوت [[قوم]] را پاسخ بگو که تو به [[پاسخگویی]] به درخواست آنان شایسته‌تری. [[مردم]] خواهان [[زندگی]] هستند و [[جنگ]] را خوش ندارند.
ولی [[اشعث بن قیس]]، که خود را در جرگه [[یاران علی]]{{ع}} قرار داده بود و از [[روز]] نخست حرکات مرموزی داشت و ارتباط او با معاویه کم و بیش آشکار شده بود، رو به امام{{ع}} کرد و گفت: دعوت [[قوم]] را پاسخ بگو که تو به [[پاسخگویی]] به درخواست آنان شایسته‌تری. [[مردم]] خواهان [[زندگی]] هستند و [[جنگ]] را خوش ندارند.
امام{{ع}} که از [[نیت]] [[ناپاک]] او آگاه بود فرمود باید در این مورد اندیشید<ref>ابن مزاحم، وقعه صفین، ص۴۸۲.</ref>.
امام{{ع}} که از [[نیت]] [[ناپاک]] او آگاه بود فرمود باید در این مورد اندیشید<ref>ابن مزاحم، وقعه صفین، ص۴۸۲.</ref>.
معاویه برای تحریک [[عواطف]] [[سپاه امام]] به عبدالله فرزند [[عمروعاص]] که از مقدس‌نماهای [[جامعه]] آن [[روز]] بود، [[فرمان]] داد که در میان صفوف دو گروه قرار گیرد و آنان را به [[پذیرفتن]] [[داوری]] [[کتاب خدا]] [[دعوت]] کند. او نیز در میان دو صف قرار گرفت و گفت: [[مردم]]، اگر [[نبرد]] ما برای [[دین]] بود، هر دو گروه [[حجت]] را بر گروه مخالف تمام کرد و اگر برای [[دنیا]] بود، هر دو گروه از حد [[تجاوز]] کردند ما شما را به [[حکومت]] کتاب خدا دعوت می‌کنیم و اگر شما دعوت می‌کردید ما [[اجابت]] می‌نمودیم. [[فرصت]] را مغتنم شمارید.
معاویه برای تحریک [[عواطف]] [[سپاه امام]] به [[عبدالله فرزند عمروعاص]] که از مقدس‌نماهای [[جامعه]] آن [[روز]] بود، [[فرمان]] داد که در میان صفوف دو گروه قرار گیرد و آنان را به [[پذیرفتن]] [[داوری]] [[کتاب خدا]] [[دعوت]] کند. او نیز در میان دو صف قرار گرفت و گفت: [[مردم]]، اگر [[نبرد]] ما برای [[دین]] بود، هر دو گروه [[حجت]] را بر گروه مخالف تمام کرد و اگر برای [[دنیا]] بود، هر دو گروه از حد [[تجاوز]] کردند ما شما را به [[حکومت]] کتاب خدا دعوت می‌کنیم و اگر شما دعوت می‌کردید ما [[اجابت]] می‌نمودیم. [[فرصت]] را مغتنم شمارید.
این [[شعارها]]، [[دشمن]] پراکنده و مردم [[ساده‌لوح]] [[عراق]] را فریفت و [[جمعیت]] درخور ملاحظه‌ای رو به [[امام]] آوردند که دعوت آنان را بپذیرد.
این [[شعارها]]، [[دشمن]] پراکنده و مردم [[ساده‌لوح]] [[عراق]] را فریفت و [[جمعیت]] درخور ملاحظه‌ای رو به [[امام]] آوردند که دعوت آنان را بپذیرد.
امام{{ع}} در این لحظات حساس برای روشن ساختن اذهان فریب‌خوردگان، رو به آنان کرد و گفت:
امام{{ع}} در این لحظات حساس برای روشن ساختن اذهان فریب‌خوردگان، رو به آنان کرد و گفت:
۲۲۷٬۸۶۷

ویرایش