پرش به محتوا

گزینش: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۶۵: خط ۳۶۵:
«روش حضرت در برخورد با کارگزاران عثمان بدین‌گونه بود که طی نامه‌ای که به آنها می‌نوشت از آنها می‌خواست که از [[مردم]] [[بیعت]] بگیرند. بعد از آن، در صورتی که تصمیم به برکناری یکی از آن‌‎ها داشت، از او می‌خواست به [[مرکز حکومت]]، [[مدینه]] و بعداً [[کوفه]] بیاید که بازگشت او نشانگر تسلیمش در مقابل [[خلیفه مسلمین]] و [[بیعت مردم]] نشانگر [[وفاداری]] مردم آن منطقه نسبت به [[رهبر جامعه اسلامی]] بود؛ همان‌گونه که حضرت نسبت به [[اشعث بن قیس]] و [[جریر بن عبدالله بجلی]] و دیگران، بدین‌گونه عمل کرد»<ref>ذاکری، سیمای کارگزاران علی{{ع}}، ج۱، ص۶۵.</ref>.
«روش حضرت در برخورد با کارگزاران عثمان بدین‌گونه بود که طی نامه‌ای که به آنها می‌نوشت از آنها می‌خواست که از [[مردم]] [[بیعت]] بگیرند. بعد از آن، در صورتی که تصمیم به برکناری یکی از آن‌‎ها داشت، از او می‌خواست به [[مرکز حکومت]]، [[مدینه]] و بعداً [[کوفه]] بیاید که بازگشت او نشانگر تسلیمش در مقابل [[خلیفه مسلمین]] و [[بیعت مردم]] نشانگر [[وفاداری]] مردم آن منطقه نسبت به [[رهبر جامعه اسلامی]] بود؛ همان‌گونه که حضرت نسبت به [[اشعث بن قیس]] و [[جریر بن عبدالله بجلی]] و دیگران، بدین‌گونه عمل کرد»<ref>ذاکری، سیمای کارگزاران علی{{ع}}، ج۱، ص۶۵.</ref>.


چون [[امیرمؤمنان]]{{ع}} زمام امور را به دست گرفت [[مسؤولان]] و کارگزاران ناشایسته و فاقد اهلیت‌های لازم را برکنار کرد و مسؤولان و کارگزارانی شایسته را بر سر کار گماشت؛ از جمله: [[عبدالله بن عامر حضرمی]]، [[حلیف]] [[بنی امیه]] را از استانداری «[[مکه]]» عزل کرد و [[ابوقتاده حارث ابن ربعی انصاری]] را به جای او [[منصوب]] کرد، [[یعلی بن امیه]] حنظلی ([[یعلی بن منیه]] منسوب به مادرش) را از حکومت «[[یمن]]» برکنار کرد و [[عبیدالله بن عباس]] را به جای او گماشت. [[عبدالله بن سعد بن ابی سرح]] [[برادر]] ناتنی عثمان را از حکومت «[[مصر]]» [[معزول]] کرد و [[قیس بن سعد بن عباده انصاری]] را به جای او فرستاد. [[عبدالله بن قیس بن عامر]] را از حکومت «[[نیشابور]]» برداشت و به جای او [[خلید بن کاس]] را گذاشت. [[عثمان بن حنیف]] را نیز به [[حکومت]] «[[بصره]]» گماشت که آنجا پس از [[اخراج]] [[عبدالله بن عامر بن کریز]] بدون [[والی]] بود. [[عماره بن شهاب]] را نیز به سوی «[[کوفه]]» فرستاد و [[سهل بن حنیف]] را به سوی «[[شام]]»<ref>سبحانی، فروغ ولایت، ص۳۵۰.</ref>.
چون [[امیرمؤمنان]]{{ع}} زمام امور را به دست گرفت [[مسؤولان]] و کارگزاران ناشایسته و فاقد اهلیت‌های لازم را برکنار کرد و مسؤولان و کارگزارانی شایسته را بر سر کار گماشت؛ از جمله: [[عبدالله بن عمرو حضرمی]]، [[حلیف]] [[بنی امیه]] را از استانداری «[[مکه]]» عزل کرد و [[ابوقتاده حارث ابن ربعی انصاری]] را به جای او [[منصوب]] کرد، [[یعلی بن امیه]] حنظلی ([[یعلی بن منیه]] منسوب به مادرش) را از حکومت «[[یمن]]» برکنار کرد و [[عبیدالله بن عباس]] را به جای او گماشت. [[عبدالله بن سعد بن ابی سرح]] [[برادر]] ناتنی عثمان را از حکومت «[[مصر]]» [[معزول]] کرد و [[قیس بن سعد بن عباده انصاری]] را به جای او فرستاد. [[عبدالله بن قیس بن عامر]] را از حکومت «[[نیشابور]]» برداشت و به جای او [[خلید بن کاس]] را گذاشت. [[عثمان بن حنیف]] را نیز به [[حکومت]] «[[بصره]]» گماشت که آنجا پس از [[اخراج]] [[عبدالله بن عامر بن کریز]] بدون [[والی]] بود. [[عماره بن شهاب]] را نیز به سوی «[[کوفه]]» فرستاد و [[سهل بن حنیف]] را به سوی «[[شام]]»<ref>سبحانی، فروغ ولایت، ص۳۵۰.</ref>.


[[امام]]{{ع}} هم‌چنان که خود از عوامل [[رژیم طاغوتی]] گذشته استفاده نمی‌کرد به مالک نیز توصیه می‌کند تا از به‌کارگیری آنها بپرهیزد:
[[امام]]{{ع}} هم‌چنان که خود از عوامل [[رژیم طاغوتی]] گذشته استفاده نمی‌کرد به مالک نیز توصیه می‌کند تا از به‌کارگیری آنها بپرهیزد:
۲۲۷٬۸۴۱

ویرایش