شوق به خدا: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[شوق]] یا [[اشتیاق]] به معنای آرزومندی، میل و رغبت است<ref>ر.ک. [[سید مجتبی علوی تراکمه‌ای|علوی تراکمه‌ای، سید مجتبی]]، [[شرح خطبه متقین در نهج البلاغه (کتاب)|شرح خطبه متقین در نهج البلاغه]].</ref>. رغبت به چیزی که به نحوی [[غایب]] باشد، بر این اساس [[شوق]] خالی از دردِ جدایی و [[فراق]] نیست. تفاوت [[شوق]] و [[حب]] در این است که در مفهوم [[شوق]] عدم وصول نهفته است در این مرحله [[شوق]] و [[حب]] همراه یکدیگرند ولی با وصول به مطلوب، [[شوق]] از میان می‌رود و [[حب]] همچنان [[باقی]] است<ref>نراقی، معراج السعاده، ص۶۷۲.</ref>. گرچه [[دیدار]] جمالِ [[محبوب]] که مقصد اصلی است، به [[علت]] [[قصور]] ذاتی [[بشر]]، بعید به نظر می‌رسد، ولی [[لذت]] [[دیدار]] تلاش او را گسترده‌تر نموده و [[آرامش]] را از او سلب می‌کند، جز نقش [[جمال]] [[محبوب]] چیزی نمی‌بیند و [[عظمت]] او سراسر وجودش را فراگرفته، دیده‌اش را خیره، همراه با [[خشیت]]، قلبش مضطرب، همیشه در سوز و گداز خواهد بود. [[امیر المؤمنین]]{{ع}} می‌فرماید: «و اگر نبود مدتی که [[خداوند]] برای اهل [[تقوا]] نوشته است، جانها و [[ارواح]] آنان در این کالبد خاکی، به اندازۀ یک چشم به هم زدن استقرار نداشت، به [[دلیل]] [[شوق]] به [[ثواب]] و [[ترس]] از [[عقاب]]»<ref>{{متن حدیث|وَ لَوْ لَا الْأَجَلُ الَّذِی کَتَبَ اللَّهُ [لَهُمْ‏] عَلَیْهِمْ لَمْ تَسْتَقِرَّ أَرْوَاحُهُمْ فِی أَجْسَادِهِمْ طَرْفَةَ عَیْنٍ شَوْقاً إِلَی الثَّوَابِ وَ خَوْفاً مِنَ الْعِقَاب}}؛ نهج البلاغه، ص ۳۰۳.‏</ref>.<ref>ر.ک. [[سید مجتبی علوی تراکمه‌ای|علوی تراکمه‌ای، سید مجتبی]]، [[شرح خطبه متقین در نهج البلاغه (کتاب)|شرح خطبه متقین در نهج البلاغه]].</ref>