نمایش مبدأ برای عثو در فقه سیاسی

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عثو
| عنوان مدخل  = [[عثو]]
| مداخل مرتبط = [[عثو در قرآن]] - [[عثو در حدیث]] - [[عثو در فقه سیاسی]] 
| پرسش مرتبط  = عثو (پرسش)
}}

== مقدمه ==
بدترین اِفساد<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۲۹.</ref>، مفسده‌جویی، [[سرکشی]]، [[فتنه]] و [[فساد]] کردن <ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۹.</ref>. اصل آن "عثی" یا "عیث" به معنای سرعت در فساد<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۱۹۰.</ref>، امتداد در [[خروج]] از [[اعتدال]]. 

{{متن قرآن|وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ}}<ref>«و ای قوم من! پیمانه و ترازو را با دادگری، تمام بپیمایید و چیزهای مردم را به آنان کم ندهید و در زمین تبهکارانه آشوب نورزید» سوره هود، آیه ۸۵.</ref>.

[[جامعه انسانی]] جامعه‌ای ارتباطی و متصل به هم است که [[انسان‌ها]] با [[تعاون]] با یکدیگر، هر یک از دیگری فایده می‌برد و به او فایده می‌رساند؛ امّا فساد وقتی در [[جامعه]] شایع شود، [[اعتماد]] و تعاون از میان انسان‌ها رخت بر می‌بندد و جامعه‌ای بر اساس [[مکر]] و [[مفسده]] جویی پی‌ریزی می‌گردد و [[ارتباطات]] صحیح در جامعه از بین می‌رود. این بالاترین [[فساد اجتماعی]] است که جامعه را تا مرز نابودی پیش می‌برد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۰، ص۳۶۲-۳۶۴.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۰۹-۴۱۰.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده: مدخل]]
[[رده:عثو]]