شریعی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '== پرسشهای وابسته == ==' به '==') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*[[شیخ طوسی]] درباره ایشان میفرماید: "نخستین کسی که به دروغ دعوی نیابت خاص از جانب [[امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به شریعی بود. تلعکبری میگفت: گمان دارم نام وی حسن باشد. او از اصحاب [[امام هادی]] {{ع}} و بعد از آن حضرت، از یاران [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار میآمد. او اوّل کسی است که مدعی مقامی شد که خداوند برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود... از اینرو شیعیان هم او را ملعون دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام زمان]] {{ع}} در خصوص لعن و دوری از وی صادر شد..."<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۶۷.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>. | * [[شیخ طوسی]] درباره ایشان میفرماید: "نخستین کسی که به دروغ دعوی نیابت خاص از جانب [[امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به شریعی بود. تلعکبری میگفت: گمان دارم نام وی حسن باشد. او از اصحاب [[امام هادی]] {{ع}} و بعد از آن حضرت، از یاران [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار میآمد. او اوّل کسی است که مدعی مقامی شد که خداوند برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود... از اینرو شیعیان هم او را ملعون دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام زمان]] {{ع}} در خصوص لعن و دوری از وی صادر شد..."<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۶۷.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام مهدی]] | [[رده:امام مهدی]] | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. امام مهدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امام مهدی در قرآن - امام مهدی در حدیث - امام مهدی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- شیخ طوسی درباره ایشان میفرماید: "نخستین کسی که به دروغ دعوی نیابت خاص از جانب امام زمان (ع) کرد، شخصی معروف به شریعی بود. تلعکبری میگفت: گمان دارم نام وی حسن باشد. او از اصحاب امام هادی (ع) و بعد از آن حضرت، از یاران امام حسن عسکری (ع) به شمار میآمد. او اوّل کسی است که مدعی مقامی شد که خداوند برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود... از اینرو شیعیان هم او را ملعون دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب امام زمان (ع) در خصوص لعن و دوری از وی صادر شد..."[۱][۲].
منابع
پانویس
- ↑ غیبة طوسی، ص ۳۹۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۶۷.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۲۹.