قصه: تفاوت میان نسخه‌ها

#توصیه [[خداوند]] به [[پیامبر]] نسبت به یادکرد داستان [[نوح]] و قومش: {{متن قرآن|وَنُوحًا إِذْ نَادَى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ}}، {{متن قرآن|كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ * إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ}}؛

# [[یادآوری]] قصه [[اصحاب سبت]] برای [[بنی‌اسرائیل]] [[صدر اسلام]]، از سوی [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ لَا تَأْتِيهِمْ كَذَلِكَ نَبْلُوهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ}} و در نتیجه از مجموع این [[آیات]] و به ویژه تکرار آن استفاده می‌شود که ذکر قصص [[انبیا]] و [[اقوام]] پیشین دارای اهمیت بسیار و [[تسلی]] خاطر در برابر فشارها و [[سختی‌ها]] برای [[پیامبر]] و [[عبرت]] از [[اقوام]] پیشین است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۴۵۶-۴۶۸.</ref>.

== منابع ==

[[رده:قصه]]