جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} ') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = قصه | | موضوع مرتبط = قصه | ||
| خط ۱۰۲: | خط ۱۰۱: | ||
#توصیه [[خداوند]] به [[پیامبر]] نسبت به یادکرد داستان [[نوح]] و قومش: {{متن قرآن|وَنُوحًا إِذْ نَادَى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ}}، {{متن قرآن|كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ * إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ}}؛ | #توصیه [[خداوند]] به [[پیامبر]] نسبت به یادکرد داستان [[نوح]] و قومش: {{متن قرآن|وَنُوحًا إِذْ نَادَى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ}}، {{متن قرآن|كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ * إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ}}؛ | ||
# [[یادآوری]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] برای [[بنیاسرائیل]] [[صدر اسلام]]، از سوی [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ لَا تَأْتِيهِمْ كَذَلِكَ نَبْلُوهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ}} و در نتیجه از مجموع این [[آیات]] و به ویژه تکرار آن استفاده میشود که ذکر قصص [[انبیا]] و [[اقوام]] پیشین دارای اهمیت بسیار و [[تسلی]] خاطر در برابر فشارها و [[سختیها]] برای [[پیامبر]] و [[عبرت]] از [[اقوام]] پیشین است<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۴۵۶-۴۶۸.</ref>. | # [[یادآوری]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] برای [[بنیاسرائیل]] [[صدر اسلام]]، از سوی [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ لَا تَأْتِيهِمْ كَذَلِكَ نَبْلُوهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ}} و در نتیجه از مجموع این [[آیات]] و به ویژه تکرار آن استفاده میشود که ذکر قصص [[انبیا]] و [[اقوام]] پیشین دارای اهمیت بسیار و [[تسلی]] خاطر در برابر فشارها و [[سختیها]] برای [[پیامبر]] و [[عبرت]] از [[اقوام]] پیشین است<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۴۵۶-۴۶۸.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۱۴: | خط ۱۱۱: | ||
[[رده:قصه در قرآن]] | [[رده:قصه در قرآن]] | ||