یوم البعث: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*از نامهای [[قیامت]] است که دو بار در آیهای [[قرآنی]] آمده است<ref>{{متن قرآن|وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهَذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلَكِنَّكُمْ كُنتُمْ لا تَعْلَمُونَ}}؛ سوره روم، آیه ۵۶.</ref>. کلمه "بَعْث" معانی متعددی دارد؛ همچون فرستادن و پراکندن<ref>معجم مفردات الفاظ القرآن، ۵۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 478.</ref>. | *از نامهای [[قیامت]] است که دو بار در آیهای [[قرآنی]] آمده است<ref>{{متن قرآن|وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهَذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلَكِنَّكُمْ كُنتُمْ لا تَعْلَمُونَ}}؛ سوره روم، آیه ۵۶.</ref>. کلمه "بَعْث" معانی متعددی دارد؛ همچون فرستادن و پراکندن<ref>معجم مفردات الفاظ القرآن، ۵۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 478.</ref>. | ||
*[[قرآن کریم]] از مشتقات این کلمه بسیار بهره برده است و بیشتر آنها به معنای [[رستاخیز]] و بیرون آمدن [[آدمی]] از [[گور]] آمدهاند<ref>دائرة المعارف تشیع، ۳/ ۲۷۴.</ref>. [[قیامت]] از آن رو "یوم البعث" خوانده شده است که [[خداوند]]، مردگان را از [[قبر]] برمیانگیزد و زنده میکند و آن گاه آنان را به [[دادگاه]] [[قیامت]] راه مینماید تا بازخواست شوند و از آنجا است که یا به [[بهشت]] میروند و یا به [[دوزخ]]. هر یک از این مراحل را "بعث" گویند<ref>پیام قرآن، ۵/ ۳۷.</ref> [[شیعیان]] بر این باورند که [[پیروان]] [[علی بن ابیطالب]] {{ع}} بی هیچ گرفتاری و پریشانی و اندوهی، شادمان و سرافراز به [[بهشت]] پای مینهند و جاودانه میشوند<ref>دائرة المعارف تشیع، ۳/ ۲۷۴؛ البرهان فی تفسیر القرآن، مجلد ۳- ۲/ ۲۵.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 479.</ref>. | * [[قرآن کریم]] از مشتقات این کلمه بسیار بهره برده است و بیشتر آنها به معنای [[رستاخیز]] و بیرون آمدن [[آدمی]] از [[گور]] آمدهاند<ref>دائرة المعارف تشیع، ۳/ ۲۷۴.</ref>. [[قیامت]] از آن رو "یوم البعث" خوانده شده است که [[خداوند]]، مردگان را از [[قبر]] برمیانگیزد و زنده میکند و آن گاه آنان را به [[دادگاه]] [[قیامت]] راه مینماید تا بازخواست شوند و از آنجا است که یا به [[بهشت]] میروند و یا به [[دوزخ]]. هر یک از این مراحل را "بعث" گویند<ref>پیام قرآن، ۵/ ۳۷.</ref> [[شیعیان]] بر این باورند که [[پیروان]] [[علی بن ابیطالب]] {{ع}} بی هیچ گرفتاری و پریشانی و اندوهی، شادمان و سرافراز به [[بهشت]] پای مینهند و جاودانه میشوند<ref>دائرة المعارف تشیع، ۳/ ۲۷۴؛ البرهان فی تفسیر القرآن، مجلد ۳- ۲/ ۲۵.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 479.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:یوم البعث]] | [[رده:یوم البعث]] | ||
[[رده:نامهای روز قیامت در قرآن]] | [[رده:نامهای روز قیامت در قرآن]] | ||
نسخهٔ ۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۴
یوم البعث از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: یوم البعث در قرآن - یوم البعث در حدیث - یوم البعث در نهج البلاغه - یوم البعث در کلام اسلامی - یوم البعث در عرفان اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- از نامهای قیامت است که دو بار در آیهای قرآنی آمده است[۱]. کلمه "بَعْث" معانی متعددی دارد؛ همچون فرستادن و پراکندن[۲][۳].
- قرآن کریم از مشتقات این کلمه بسیار بهره برده است و بیشتر آنها به معنای رستاخیز و بیرون آمدن آدمی از گور آمدهاند[۴]. قیامت از آن رو "یوم البعث" خوانده شده است که خداوند، مردگان را از قبر برمیانگیزد و زنده میکند و آن گاه آنان را به دادگاه قیامت راه مینماید تا بازخواست شوند و از آنجا است که یا به بهشت میروند و یا به دوزخ. هر یک از این مراحل را "بعث" گویند[۵] شیعیان بر این باورند که پیروان علی بن ابیطالب (ع) بی هیچ گرفتاری و پریشانی و اندوهی، شادمان و سرافراز به بهشت پای مینهند و جاودانه میشوند[۶][۷].
منابع
پانویس
- ↑ ﴿وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهَذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلَكِنَّكُمْ كُنتُمْ لا تَعْلَمُونَ﴾؛ سوره روم، آیه ۵۶.
- ↑ معجم مفردات الفاظ القرآن، ۵۰.
- ↑ فرهنگ شیعه، ص 478.
- ↑ دائرة المعارف تشیع، ۳/ ۲۷۴.
- ↑ پیام قرآن، ۵/ ۳۷.
- ↑ دائرة المعارف تشیع، ۳/ ۲۷۴؛ البرهان فی تفسیر القرآن، مجلد ۳- ۲/ ۲۵.
- ↑ فرهنگ شیعه، ص 479.