تفسیر ابی‌بصیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۴: خط ۴:
== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[آقا بزرگ تهرانی]] با همین عنوان از این [[تفسیر]] خبر داده و در معرفی مؤلف آن گفته است:
[[آقا بزرگ تهرانی]] با همین عنوان از این [[تفسیر]] خبر داده و در معرفی مؤلف آن گفته است:
«[[یحیی بن ابی القاسم اسدی]]، [[ثقه]] به شمار آمده از [[اصحاب اجماع]]، روایت‌کننده از [[امام باقر]] و [[امام صادق]]{{عم}} متوفای ۱۵۰»<ref>آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۵۱ رقم ۱۲۰۱.</ref> [[سید حسن صدر]] نیز پس از ذکر «ابو بصیر» در شمار [[مفسّران]] گفته است: «برای او در تفسیر تألیف معروفی است که [[نجاشی]] آن را با سند متصل ذکر کرده است»<ref>صدر، الشیعة و فنون الاسلام، ص۵.</ref> ولی در [[رجال نجاشی]] موجود ذکر نشده است.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۳۷۸.</ref>
«[[یحیی بن ابی القاسم اسدی]]، [[ثقه]] به شمار آمده از [[اصحاب اجماع]]، روایت‌کننده از [[امام باقر]] و [[امام صادق]] {{عم}} متوفای ۱۵۰»<ref>آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۵۱ رقم ۱۲۰۱.</ref> [[سید حسن صدر]] نیز پس از ذکر «ابو بصیر» در شمار [[مفسّران]] گفته است: «برای او در تفسیر تألیف معروفی است که [[نجاشی]] آن را با سند متصل ذکر کرده است»<ref>صدر، الشیعة و فنون الاسلام، ص۵.</ref> ولی در [[رجال نجاشی]] موجود ذکر نشده است.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۳۷۸.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۱: خط ۱۱:
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


==جستارهای وابسته==
== جستارهای وابسته ==
* [[ابوبصیر یحیی بن قاسم اسدی]]
* [[ابوبصیر یحیی بن قاسم اسدی]]



نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث ابوبصیر یحیی بن قاسم اسدی است.

مقدمه

آقا بزرگ تهرانی با همین عنوان از این تفسیر خبر داده و در معرفی مؤلف آن گفته است: «یحیی بن ابی القاسم اسدی، ثقه به شمار آمده از اصحاب اجماع، روایت‌کننده از امام باقر و امام صادق (ع) متوفای ۱۵۰»[۱] سید حسن صدر نیز پس از ذکر «ابو بصیر» در شمار مفسّران گفته است: «برای او در تفسیر تألیف معروفی است که نجاشی آن را با سند متصل ذکر کرده است»[۲] ولی در رجال نجاشی موجود ذکر نشده است.[۳]

منابع

جستارهای وابسته

پانویس

  1. آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۵۱ رقم ۱۲۰۱.
  2. صدر، الشیعة و فنون الاسلام، ص۵.
  3. بابایی، علی اکبر، تاریخ تفسیر قرآن، ص ۳۷۸.