جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = حیا | |||
| عنوان مدخل = [[حیا]] | |||
| مداخل مرتبط = [[حیا در قرآن]] - [[حیا در فقه اسلامی]] - [[حیا در حدیث]] - [[حیا در نهج البلاغه]] - [[حیا در معارف دعا و زیارات]] - [[حیا در معارف و سیره سجادی]] - [[حیا در معارف و سیره نبوی]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[حیا]] عبارت است از حالت و [[خویی]] [[نفسانی]] در [[انسان]] که مانع ارتکاب [[اعمال زشت]] میشود. مقابل آن، بیشرمی قرار دارد. | [[حیا]] عبارت است از حالت و [[خویی]] [[نفسانی]] در [[انسان]] که مانع ارتکاب [[اعمال زشت]] میشود. مقابل آن، بیشرمی قرار دارد. | ||
حیا از [[اخلاق پسندیده]]، بلکه در [[روایات]]، رأس [[مکارم اخلاق]] که [[خداوند]] [[پیامبران]] خود را بدان آراسته، بر شمرده شده است،<ref>الکافی (کلینی)، ج۲، ص:۵۵ ـ ۵۶</ref> و در روایتی از [[معصوم]]{{ع}} آمده است: «حیا و [[ایمان]] با هماند، چنانچه یکی رخت بربندد، دیگری نیز به تبع آن میرود» و در روایتی دیگر از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: «کسی که حیا ندارد ایمان ندارد». <ref>الکافی (کلینی)، ج۲، ص:۱۰۶</ref>. | حیا از [[اخلاق پسندیده]]، بلکه در [[روایات]]، رأس [[مکارم اخلاق]] که [[خداوند]] [[پیامبران]] خود را بدان آراسته، بر شمرده شده است،<ref>الکافی (کلینی)، ج۲، ص:۵۵ ـ ۵۶</ref> و در روایتی از [[معصوم]] {{ع}} آمده است: «حیا و [[ایمان]] با هماند، چنانچه یکی رخت بربندد، دیگری نیز به تبع آن میرود» و در روایتی دیگر از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: «کسی که حیا ندارد ایمان ندارد». <ref>الکافی (کلینی)، ج۲، ص:۱۰۶</ref>. | ||
تحصیل [[فضائل اخلاقی]] از جمله حیا، [[مستحب]] است. <ref>وسائل الشیعة، ج۱۲، ص:۱۶۶ و ج۱۵، ص:۱۹۸</ref> | تحصیل [[فضائل اخلاقی]] از جمله حیا، [[مستحب]] است. <ref>وسائل الشیعة، ج۱۲، ص:۱۶۶ و ج۱۵، ص:۱۹۸</ref> | ||
| خط ۲۵: | خط ۲۸: | ||
[[رده:حیا]] | [[رده:حیا]] | ||