سدی در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

مهمل و بی‌تکلیف<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۸۵.</ref>، متروک<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۴، ص۳۷۷.</ref>، یله و رها و به [[امان]] خود رها شده<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۲.</ref>. اصل آن "سدو" به معنای [[اهمال]] و حرکت [[بی‌هدف]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج‌۳، ص‌۱۵۰.</ref> یا حرکت بدون [[فکر]]، [[تدبیر]] و [[نظم]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج‌۵، ص۸۹.</ref>.  

دیدگاه [[انسان‌شناسی]] [[لیبرال]]، [[انسان]] را مخلوقی به‌خود رها شده می‌داند که مختار است و [[صلاح]] و [[فساد]] خود را تشخیص می‌دهد و تنها محدودیتی که برای او متصور است، در چارچوب [[قرارداد]] [[اجتماعی]] است که به [[اختیار]] خود با [[انتخاب]] [[جامعه]]، بر خود روا داشته است؛ [[پیامبر]] او [[عقل]] حسابگر اوست که سود و ضرر او را تشخیص می‌دهد و به او [[فرمان]] می‌دهد. [[شهوت]] و [[غرایز]] دیگر [[انسانی]]، بازوها و همکاران عقلِ حساب‌گر هستند، نه [[دشمنان]] او. اصل سودگرایی و لذت‌گرایی فردی است که [[امر و نهی]] [[عقل]] مدرن را جهت می‌دهد <ref>ژرژر بوردو، لبیرالیسم، ص۱۶-۲۰.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۳۴-۳۳۵.</ref>

{{منابع}}

* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]