اسب امام مهدی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
<onlyinclude>{{درجهبندی | <onlyinclude>{{درجهبندی | ||
| نویسنده اصلی=<!--جوکار، | | نویسنده اصلی=<!--جوکار، پورانزاب، واثق، امینی، بهمنی--> | ||
| ارزیابی=<!--آماده، نشده، تمام--> | | ارزیابی=<!--آماده، نشده، تمام--> | ||
| ارزیابی نهایی =<!--نشده، -،خیرآبادی، | | ارزیابی نهایی =<!--نشده، -،خیرآبادی، فرقانی، تمام توسط [[کاربر:خیرآبادی|خیرآبادی]]، تمام توسط [[کاربر:فرقانی|فرقانی]]--> | ||
| شناسه = <!--ندارد، ناقص، کامل--> | | شناسه = <!--ندارد، ناقص، کامل--> | ||
| جامعیت = <!--ندارد، دارد--> | | جامعیت = <!--ندارد، دارد--> | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۹
از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است، پس از ظهور و هنگام حرکت آن حضرت از نجف به سوی مسجد سهله، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشندهای دارد و همه درخشندگی آن را چون چراغ و ستاره میبینند[۱]. امام صادق (ع) فرمودهاند: "گویی قائم (ع) را در پشت نجف به چشم خود میبینم که بر اسب تیرهرنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیرهکنندهای است"[۲]. امام کاظم (ع) مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است[۳].
پرسش مستقیم
منابع
پانویس
- ↑ «كأنني به قد عبر من وادي السلام إلى مسيل السهلة على فرس محجل له شمراخ يزهر...»؛ منتخب الاثر، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱.
- ↑ «كأني أنظر إلى القائم على ظهر نجف [النجف] فإذا استوى على ظهر النجف- «4» ركب فرسا أدهم أبلق بين عينيه شمراخ»؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص ۹۵.