جز
جایگزینی متن - 'تفسیر شریف المیزان' به 'تفسیر المیزان'
(←منابع) |
جز (جایگزینی متن - 'تفسیر شریف المیزان' به 'تفسیر المیزان') |
||
| خط ۲۶۹: | خط ۲۶۹: | ||
بعضی از [[مفسرین]]، مانند [[شیخ طوسی]]، در تبیان احتمال داده، که منظور نقطه نزدیکی، به سرزمین [[ایرانیان]] بوده است. یعنی در محلی واقع شده که نزدیکترین نقطه میان [[ایران]] و روم بود، ولی... از جهاتی [[تفسیر]] دوم صحیحتر به نظر میرسد<ref>ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۳۶۱.</ref>. | بعضی از [[مفسرین]]، مانند [[شیخ طوسی]]، در تبیان احتمال داده، که منظور نقطه نزدیکی، به سرزمین [[ایرانیان]] بوده است. یعنی در محلی واقع شده که نزدیکترین نقطه میان [[ایران]] و روم بود، ولی... از جهاتی [[تفسیر]] دوم صحیحتر به نظر میرسد<ref>ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۳۶۱.</ref>. | ||
برخی از بزرگان<ref>علامه طباطبایی، تفسیر | برخی از بزرگان<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۳۱، ص۲۴۹.</ref>، در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن|غُلِبَتِ الرُّومُ * فِي أَدْنَى الْأَرْضِ}} مرقوم داشته: (کلمه [[روم]]، نام اقوامی از [[انسانها]] است؛ که در ساحل مدیترانه در [[غرب]] [[آسیا]] [[زندگی]] میکنند، در آن ایام این [[اقوام]]، امپراطوری بزرگ و وسیعی تشکیل داده بودند؛ به طوری که دامنه آن، تا حدود [[شامات]] توسعه یافته بود، در ایام [[نزول]] این [[سوره]]، [[جنگی]] بین این امپراطوری و امپراطوری [[ایران]]، در [[سرزمین]] میانه [[شام]] و [[حجاز]]، در گرفته و روم از ایران [[شکست]] خورده بود و ظاهراً مراد به کلمه {{متن قرآن|الْأَرْضِ}} سرزمین حجاز و مراد از {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} نزدیکیهای این سرزمین است). | ||
برخی از [[پژوهشگران]]، زیر واژه روم درباره {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} مینویسد: «مقصود از {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} [[ولایت شام]] و [[فلسطین]] است»<ref>عباس شوشتری، فرهنگ قرآن</ref> | برخی از [[پژوهشگران]]، زیر واژه روم درباره {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} مینویسد: «مقصود از {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} [[ولایت شام]] و [[فلسطین]] است»<ref>عباس شوشتری، فرهنگ قرآن</ref> | ||
از جمعبندی مستندات این [[پژوهش]]، به این نتیجه میرسیم، که منظور از {{متن قرآن|الْأَرْضِ}}، در [[آیه]] مورد بحث؛ سرزمین حجاز و غرض از {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} سرزمین نزدیک به حجاز است، که منطقهای میان [[بصری]] و اذرعات میباشد، که منظور نهایی آن، روم شرقی، یعنی بیزانس است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۸۷.</ref> | از جمعبندی مستندات این [[پژوهش]]، به این نتیجه میرسیم، که منظور از {{متن قرآن|الْأَرْضِ}}، در [[آیه]] مورد بحث؛ سرزمین حجاز و غرض از {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} سرزمین نزدیک به حجاز است، که منطقهای میان [[بصری]] و اذرعات میباشد، که منظور نهایی آن، روم شرقی، یعنی بیزانس است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۸۷.</ref> | ||