←فضائل مشترک امام حسین
(←منابع) |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
[[فضائل]] فراوانی برای [[امام حسین]] {{ع}} در [[آیات]] و [[روایات]] وارد شده است که برخی از مشترک میان [[اهل بیت]]{{عم}} است و برخی اختصاص به آن حضرت دارد: | [[فضائل]] فراوانی برای [[امام حسین]] {{ع}} در [[آیات]] و [[روایات]] وارد شده است که برخی از مشترک میان [[اهل بیت]]{{عم}} است و برخی اختصاص به آن حضرت دارد: | ||
==فضائل مشترک امام حسین== | ==[[فضائل مشترک امام حسین]]== | ||
{{اصلی|فضائل مشترک امام حسین}} | {{اصلی|فضائل مشترک امام حسین}} | ||
=== در [[قرآن]] === | === در [[قرآن]] === | ||
برخی تا | برخی تا حدود ۱۲۰ [[آیه]] از [[قرآن کریم]] را با ملاحظه [[روایات تفسیری]] درباره [[اهل بیت]]{{ع}} و امام حسین{{ع}} استخراج کردهاند. بخش عمدهای از این [[آیات]] در فضائل مشترک و بخش دیگر در [[فضائل مختص امام حسین]]{{ع}} است<ref>شواهد التنزیل حاکم حسکانی و فرائد السمطین و بحار، ج ۴۴، ص۲۱۷ و الحسین فی القرآن سید محمد واحدی.</ref>. | ||
==== [[آیه مودت]] ==== | ==== [[آیه مودت]] ==== | ||
یکی از آیاتی که دلالت بر [[مقام | یکی از آیاتی که دلالت بر [[مقام و منزلت عظیم اهل بیت]]{{عم}} از جمله امام حسین{{ع}} دارد، آیه مودت است. [[خداوند متعال]] میفرماید: {{متن قرآن|قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>«بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمیخواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را» سوره شوری، آیه ۲۳.</ref>. شکی نیست که [[پیامبر]] در طول ۲۳ سال در نشر و [[گسترش توحید]]، زحمات فراوانی را متحمل شد که [[اجر]] بسیاری را میطلبد؛ ولی [[حضرت]] تنها توقعی که از [[امت]] خود در مقابل این همه زحمات دارد، این است که [[نزدیکان]] او را [[دوست]] بداریم<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص۲۵۹.</ref>. | ||
==== [[آیه اطعام]] ==== | ==== [[آیه اطعام]] ==== | ||
یکی دیگر از این آیات، | یکی دیگر از این آیات، آیه اطعام است که مربوط است به ماجرای [[غذا]] دادن به [[فقیر]] و [[مسکین]] و [[یتیم]] از طرف [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[فاطمه زهراء]]{{س}} و [[امام حسن]]{{ع}} و امام حسین{{ع}}: قرآن کریم در آیات ۵ تا ۱۱ [[سوره انسان]] ([[هل اتی]]) به این ماجرا نظر دارد تا آنجا که میفرماید: {{متن قرآن|وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا}}<ref>«و خوراک را با دوست داشتنش به بینوا و یتیم و اسیر میدهند» سوره انسان، آیه ۸.</ref>، {{متن قرآن|إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا}}<ref>«(با خود میگویند:) شما را تنها برای خشنودی خداوند خوراک میدهیم، نه پاداشی از شما خواهانیم و نه سپاسی» سوره انسان، آیه ۹.</ref>.<ref>ر.ک: الغدیر: ج ۳، ص۱۰۷ و احقاق الحق، ج ۳، ص۱۵۷ و تفسیر نمونه، ج ۲۵، ص۳۴۲.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ (کتاب)|معارف و عقاید ۵]]، جلد ۲ ص۲۹.</ref> | ||
=== در [[روایات]] === | === در [[روایات]] === | ||
در روایات [[فریقین]]، همانند [[قرآن کریم]] به طور صریح بر [[محبت اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله امام حسین{{ع}} تأکید شده است که به برخی از آنها اشاره میکنیم: | در روایات [[فریقین]]، همانند [[قرآن کریم]] به طور صریح بر [[محبت اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله [[امام حسین]]{{ع}} تأکید شده است که به برخی از آنها اشاره میکنیم: | ||
# '''وادار نمودن بر دوستی اهل بیت{{عم}}:''' [[رسول خدا]]{{صل}} میفرماید: [[اولاد]] خود را بر سه [[خصلت]] [[تربیت]] کنید: [[دوستی]] پیامبرتان، [[ | # '''وادار نمودن بر [[دوستی اهل بیت]]{{عم}}:''' [[رسول خدا]]{{صل}} میفرماید: [[اولاد]] خود را بر سه [[خصلت]] [[تربیت]] کنید: [[دوستی]] پیامبرتان، دوستی [[اهل]] بیتش و [[قرائت قرآن]]<ref>{{متن حدیث|أَدِّبُوا أَوْلَادَكُمْ عَلَى ثَلَاثِ خِصَالٍ حُبُّ نَبِيِّكُمْ وَ حُبِّ أَهْلَ بَيْتِهِ، وَقِرَاءَة الْقُرْآنِ}}؛ محمد عبدالرؤوف بن تاج العارفین مناوی، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۱، ص۲۲۵، حدیث ۳۱۱.</ref>. | ||
# '''دوستی اهل بیت{{عم}} دوستی [[رسول]] خداست:''' رسول خدا{{صل}} فرمود: [[خدا]] را [[دوست]] بدارید به جهت آنکه از نعمتهایش به شما روزی میدهد و مرا نیز به جهت [[دوستی خدا]] دوست بدارید و اهل بیتم را به جهت دوستی من، دوست بدارید<ref>{{متن حدیث|أَحِبُّوا اللهَ لِمَا يَغْذُوكُمْ مِنْ نِعَمِهِ، وَأَحِبُّونِي بِحُبِّ اللَّهِ، وَأَحِبُّوا أهل بيتي بِحُبِّي}}؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۶۶۴، حدیث ۳۷۸۹.</ref>. | # '''دوستی اهل بیت{{عم}} دوستی [[رسول]] خداست:''' رسول خدا{{صل}} فرمود: [[خدا]] را [[دوست]] بدارید به جهت آنکه از نعمتهایش به شما روزی میدهد و مرا نیز به جهت [[دوستی خدا]] دوست بدارید و اهل بیتم را به جهت دوستی من، دوست بدارید<ref>{{متن حدیث|أَحِبُّوا اللهَ لِمَا يَغْذُوكُمْ مِنْ نِعَمِهِ، وَأَحِبُّونِي بِحُبِّ اللَّهِ، وَأَحِبُّوا أهل بيتي بِحُبِّي}}؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۶۶۴، حدیث ۳۷۸۹.</ref>. | ||
# '''حب اهل بیت{{عم}} اساس [[ایمان]] است:''' | # '''[[حب اهل بیت]]{{عم}} اساس [[ایمان]] است:''' رسول خدا{{صل}} فرمود: [[اساس اسلام]]، دوستی من و دوستی اهل بیت من است<ref>{{متن حدیث|و أساس الإسلام حبی و حب أهل بیتی}}؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۳، ص۲۴۱.</ref>. | ||
# '''حب اهل بیت{{عم}} [[عبادت]] است:''' رسول خدا{{صل}} فرمود: یک [[روز]] | # '''حب اهل بیت{{عم}} [[عبادت]] است:''' رسول خدا{{صل}} فرمود: یک [[روز]] دوستی [[آل محمد]]، بهتر از یک سال عبادت است و کسی که بر آن دوستی بمیرد، داخل [[بهشت]] میشود<ref>{{متن حدیث|حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ يَوْماً خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ وَ مَنْ مَاتَ عَلَيْهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ}}؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج۱، ص۵۳؛ مؤمن شبلنجی، نور الأبصار فی مناقب آل بیت النبی المختار{{صل}}، ص۲۳۱.</ref>. | ||
# '''دوستی اهل بیت{{عم}} نشانه ایمان است:''' رسول خدا{{صل}} فرمود: هیچ بندهای [[ایمان کامل]] پیدا نمیکند؛ مگر در صورتی که من دوست داشتنیتر نزد او از خودش باشم و نیز | # '''دوستی اهل بیت{{عم}} نشانه ایمان است:''' رسول خدا{{صل}} فرمود: هیچ بندهای [[ایمان کامل]] پیدا نمیکند؛ مگر در صورتی که من دوست داشتنیتر نزد او از خودش باشم و نیز اهل بیتم از اهلش محبوبتر و عترتم از عترتش [[دوست]] داشتنیتر و ذاتم از ذاتش محبوبتر باشد<ref>{{متن حدیث|لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ نَفْسِهِ وَ أَهْلِي أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَهْلِهِ وَ عِتْرَتِي أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ عِتْرَتِهِ وَ ذَاتِي أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ ذَاتِهِ}}؛ ابن بابویه، الأمالی، ص۴۱۴، حدیث ۵۴۲؛ طبرانی، المعجم الأوسط، ج۶، ص۵۹، حدیث ۵۷۹۰.</ref>. | ||
# '''دوستی اهل بیت{{عم}} | # '''[[دوستی اهل بیت]]{{عم}} نشانه [[پاکی]] ولادت:''' [[پیامبر]]{{صل}} در [[روز خیبر]] به علی{{ع}} اشاره کرد و فرمود: ای [[مردم]]! [[اولاد]] خود را به [[دوستی علی]] [[امتحان]] نمایید؛ زیرا او شما را [[گمراه]] نمیکند و از [[هدایت]] دور نمیسازد. پس هر یک از اولاد شما که علی را دوست بدارد، از شماست و هر کدام که او را [[دشمن]] بدارد، از شما نیست<ref>{{متن حدیث|يا أيّها الناس: امتحنوا أولادكم بحبّه، فإنّ عليّا لا يدعو إلى ضلالة، و لا يبعّد عن هدى، فمن أحبّه فهو منكم، و من أبغضه فليس منكم}}؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۲، ص۲۸۸.</ref>. | ||
# '''سؤال از | # '''سؤال از دوستی اهل بیت{{عم}} در [[روز قیامت]]:''' [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: اولین چیزی که در روز قیامت از [[بنده]] سؤال میشود، [[دوستی]] ما [[اهل بیت]] است<ref>{{متن حدیث|عَنْهُ الْعَبْدُ حُبُّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ محمد بن علی ابن بابویه، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶۲، حدیث ۲۵۸.</ref>. | ||
# '''[[جهنمی]] بودن دشمنان اهل بیت{{عم}}:''' [[ابوسعید خدری]] از | # '''[[جهنمی]] بودن [[دشمنان اهل بیت]]{{عم}}:''' [[ابوسعید خدری]] از پیامبر{{صل}} نقل کرده که فرمود: قسم به کسی که جانم به دست اوست، دشمن ندارد ما اهل بیت را کسی جز آنکه [[خداوند]] او را به [[دوزخ]] افکند<ref>{{متن حدیث|وَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُبْغِضُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ أَحَدٌ إِلَّا أَدْخَلَهُ اللَّهُ النَّارَ}}؛ حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۶۲، حدیث ۴۷۱۷.</ref>. | ||
# '''امر به [[محبت]] اصحاب کساء:''' حضرت علی{{ع}} نقل میکند: [[پیامبر خدا]]{{صل}} دست حسن و حسین{{عم}} را گرفت و فرمود: «هرکس من و این دو و پدر و مادر آنها را | # '''امر به [[محبت]] [[اصحاب کساء]]:''' [[حضرت علی]]{{ع}} نقل میکند: [[پیامبر خدا]]{{صل}} دست حسن و حسین{{عم}} را گرفت و فرمود: «هرکس من و این دو و [[پدر]] و [[مادر]] آنها را دوست بدارد، همراه من در درجه من در روز قیامت خواهد بود»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ رَسُولُ اللهِ{{صل}} أَخَذَ بِيَدِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ فَقَالَ: مَنْ أَحَبَّنِي وَ أَحَبَّ هَذَيْنِ وَ أَبَاهُمَا وَ أُمَّهُمَا كَانَ مَعِي فِي دَرَجَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۶۴۱-۶۴۲، حدیث ۳۷۳۳؛ ابن حنبل، مسند الإمام احمد بن حنبل، ج۲، ص۱۸، حدیث ۵۷۶.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص۲۹۵ ـ ۳۱۳.</ref> | ||
# '''[[فضایل]] | # '''[[فضایل مشترک]] بین [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}}:''' برخی از [[فضایل]] در [[روایات]] به صورت مشترک بین این دو [[امام]] آمده است، از قبیل: | ||
## '''[[رضایت]] [[پیامبر]]{{صل}} از آن دو:''' [[طبرانی]] به سندش از [[ربعی بن حراش]] و او از [[امام علی]]{{ع}} نقل کرده که: حضرت بر پیامبر{{صل}} وارد شد در حالی که پارچهای را پهن نموده و آن حضرت و [[فاطمه]] و علی و حسن و حسین{{عم}} بر روی آن نشسته بودند، پیامبر{{صل}} اطراف آن را گرفت و به دور آنان بست، سپس فرمود: «بار خدایا! از آنان [[راضی]] باش، همانگونه که من از آنان راضی هستم»<ref>{{عربی|أنه دخل على النبي{{صل}} و قد بسط شملة فجلس عليها هو و علي و فاطمة و [[الحسن]] و الحسين{{عم}}، ثم أخذ النبي{{صل}} بمجامعه فعقد عليهم ثم قال: اللهم [[ارض]] عنهم كما أنا عنهم راض}}؛ طبرانی، المعجم الأوسط، ج۵، ص۳۴۸، حدیث ۵۵۱۴.</ref> | ## '''[[رضایت]] [[پیامبر]]{{صل}} از آن دو:''' [[طبرانی]] به سندش از [[ربعی بن حراش]] و او از [[امام علی]]{{ع}} نقل کرده که: [[حضرت]] بر پیامبر{{صل}} وارد شد در حالی که پارچهای را پهن نموده و آن حضرت و [[فاطمه]] و علی و حسن و حسین{{عم}} بر روی آن نشسته بودند، پیامبر{{صل}} اطراف آن را گرفت و به دور آنان بست، سپس فرمود: «بار خدایا! از آنان [[راضی]] باش، همانگونه که من از آنان راضی هستم»<ref>{{عربی|أنه دخل على النبي{{صل}} و قد بسط شملة فجلس عليها هو و علي و فاطمة و [[الحسن]] و الحسين{{عم}}، ثم أخذ النبي{{صل}} بمجامعه فعقد عليهم ثم قال: اللهم [[ارض]] عنهم كما أنا عنهم راض}}؛ طبرانی، المعجم الأوسط، ج۵، ص۳۴۸، حدیث ۵۵۱۴.</ref> | ||
## '''دو ریحانه پیامبر{{صل}}:''' [[عبدالله بن عمر]] از پیامبر{{صل}} نقل کرده که درباره امام حسن و امام حسین{{عم}} فرمود: این دو دسته گلهای من از [[دنیا]] هستند<ref>{{متن حدیث|هُمَا رَيْحَانَتَايَ مِنَ الدُّنْيَا}}؛ بخاری، صحیح البخاری، ج۵، ص۳۷، حدیث ۳۷۵۳؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۶۵۷، حدیث ۳۷۷۰.</ref>. [[ترمذی]] بعد از نقل این [[حدیث]]، آن را صحیح دانسته است. | ## '''دو [[ریحانه پیامبر]]{{صل}}:''' [[عبدالله بن عمر]] از پیامبر{{صل}} نقل کرده که درباره امام حسن و امام حسین{{عم}} فرمود: این دو دسته گلهای من از [[دنیا]] هستند<ref>{{متن حدیث|هُمَا رَيْحَانَتَايَ مِنَ الدُّنْيَا}}؛ بخاری، صحیح البخاری، ج۵، ص۳۷، حدیث ۳۷۵۳؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۶۵۷، حدیث ۳۷۷۰.</ref>. [[ترمذی]] بعد از نقل این [[حدیث]]، آن را صحیح دانسته است. | ||
## '''محبت پیامبر{{صل}} به آن دو:''' [[احمد بن حنبل]] به سندش از [[عطاء]] نقل میکند: مردی او را خبر داد: او پیامبر{{صل}} را دید که حسن و حسین{{عم}} را در بر گرفته و عرضه میدارد: «بار خدایا! من آن دو را [[دوست]] میدارم، تو نیز آنان را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ رَجُلًا أَخْبَرَهُ أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ{{صل}} يَضُمُّ إِلَيْهِ حَسَنًا وَحُسَيْنًا وَيَقُولُ: اللَّهمّ إِنِّي أُحِبُّهُمَا فَأَحِبَّهُمَا}}؛ ابن حنبل، مسند الإمام احمد بن حنبل، ج۳۸، ص۲۱۱، حدیث ۲۳۱۳۳.</ref>. | ## '''[[محبت پیامبر]]{{صل}} به آن دو:''' [[احمد بن حنبل]] به سندش از [[عطاء]] نقل میکند: مردی او را خبر داد: او پیامبر{{صل}} را دید که حسن و حسین{{عم}} را در بر گرفته و عرضه میدارد: «بار خدایا! من آن دو را [[دوست]] میدارم، تو نیز آنان را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ رَجُلًا أَخْبَرَهُ أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ{{صل}} يَضُمُّ إِلَيْهِ حَسَنًا وَحُسَيْنًا وَيَقُولُ: اللَّهمّ إِنِّي أُحِبُّهُمَا فَأَحِبَّهُمَا}}؛ ابن حنبل، مسند الإمام احمد بن حنبل، ج۳۸، ص۲۱۱، حدیث ۲۳۱۳۳.</ref>. | ||
## '''دو سرور جوانان بهشت:''' یکی از | ## '''دو [[سرور جوانان بهشت]]:''' یکی از [[فضایل امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} که از سوی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[ابلاغ]] شده این است که این دو بزرگوار، [[سرور]] [[جوانان]] بهشتاند. فضیلتی که برای هیچ کس به جز این دو نرسیده است. [[شهرت]] این [[حدیث]] به اندازهای است که به [[تواتر]] رسیده است. اینک به برخی از آنها اشاره میکنیم: [[خطیب بغدادی]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نقل کرده که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: حسن و حسین{{عم}} دو آقای [[اهل]] بهشتاند و پدرشان از آن دو بهتر است<ref>{{متن حدیث|الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ أَبُوهُمَا خَيْرٌ مِنْهُمَا}}؛ احمد بن علی خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۵۰.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص۳۲۱.</ref> | ||
==فضائل اختصاصی امام حسین== | ==فضائل اختصاصی امام حسین== | ||