جز
جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'
جز (جایگزینی متن - 'برخی از علما و بزرگان' به 'برخی از دانشمندان') |
جز (جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان') |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
==شأن نزول آیه== | ==شأن نزول آیه== | ||
«[[نسایی]]، در [[سنن]] خود، از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است و [[طبرسی]] صاحب [[جامع البیان]]، از طریق عوفی، از ابن عباس روایت کند؛ که طایفهای از [[قریش]]، به [[پیامبر]]{{صل}} گفتند: اگر از تو [[پیروی]] نماییم؛ [[مردم]] ما را [[تبعید]] کنند، سپس آیه فوق نازل شد»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۱۱۸.</ref>. | «[[نسایی]]، در [[سنن]] خود، از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است و [[طبرسی]] صاحب [[جامع البیان]]، از طریق عوفی، از ابن عباس روایت کند؛ که طایفهای از [[قریش]]، به [[پیامبر]]{{صل}} گفتند: اگر از تو [[پیروی]] نماییم؛ [[مردم]] ما را [[تبعید]] کنند، سپس آیه فوق نازل شد»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۱۱۸.</ref>. | ||
برخی از | برخی از دانشمندان، به نقل از [[مجمع البیان]]، در ذیل آیه مزبور مینویسد: «در [[تفاسیر]] آمده؛ که این سخن را [[حارث بن نوفل]] بیان کرد: چیزی که مانع میشود؛ از برنامه تو پیروی کنیم و [[ایمان]] بیاوریم: [[ترس]] از [[هجوم]] [[عرب]] بر ما است، که ما را از سرزمینمان بربایند و ما [[قدرت]] مقابله با آنها را نداریم!» <ref>المیزان، ج۳۱، ص۹۳.</ref>. | ||
با توجه به آنچه بیان گردید روشن شد، که طرف سخن [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} طایفهای، از قریش بودند؛ که بهانه نپذیرفتن [[دین]] را، ترس از عرب، عنوان میکردند، اکنون باید به محل این [[گفتگو]]، که [[هدف]] اصلی ما است؛ بپردازیم.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۴۹.</ref> | با توجه به آنچه بیان گردید روشن شد، که طرف سخن [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} طایفهای، از قریش بودند؛ که بهانه نپذیرفتن [[دین]] را، ترس از عرب، عنوان میکردند، اکنون باید به محل این [[گفتگو]]، که [[هدف]] اصلی ما است؛ بپردازیم.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۴۹.</ref> | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
در [[تفسیر در المنثور]]، ذیل آیه مورد بحث، از [[ابن عباس]] چنین نقل شده: «گروهی، از [[مشرکان]] گفتند: ای محمد{{صل}}! اگر ما داخل در [[دین]] تو نمیشویم؛ تنها به خاطر این است؛ که میترسیم [[مردم]] ما را بربایند. چون [[جمعیت]] ما کم است و جمعیت [[مشرکین]] [[عرب]] بسیارند، به محض این که به آنها خبر رسد، که ما وارد دین تو شدهایم به سرعت ما را میربایند.».. <ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۳۴۵.</ref>. | در [[تفسیر در المنثور]]، ذیل آیه مورد بحث، از [[ابن عباس]] چنین نقل شده: «گروهی، از [[مشرکان]] گفتند: ای محمد{{صل}}! اگر ما داخل در [[دین]] تو نمیشویم؛ تنها به خاطر این است؛ که میترسیم [[مردم]] ما را بربایند. چون [[جمعیت]] ما کم است و جمعیت [[مشرکین]] [[عرب]] بسیارند، به محض این که به آنها خبر رسد، که ما وارد دین تو شدهایم به سرعت ما را میربایند.».. <ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۳۴۵.</ref>. | ||
برخی از | برخی از دانشمندان، در ذیل آیه مذکور در [[تفسیر]] خود مینویسند: «منظور از حرم امن [[مکه]] و پیرامون آن است، که [[خدای تعالی]] آن را به دعای [[ابراهیم]] مأمن [[خلق]] قرار داد»<ref>محمدحسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۳۱، ترجمه سید محمود باقر همدانی، ص۲۴۳.</ref>. | ||
با توجه به آنچه ملاحظه فرمودید؛ منظور از حرم امن طبق، [[اسناد]] مذکور: [[مکه معظمه]] میباشد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۵۱.</ref> | با توجه به آنچه ملاحظه فرمودید؛ منظور از حرم امن طبق، [[اسناد]] مذکور: [[مکه معظمه]] میباشد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۵۱.</ref> | ||