دیار: تفاوت میان نسخه‌ها

۳٬۲۹۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲
جز (جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث')
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱۳۴: خط ۱۳۴:
و شرح داستان آنها از این قرار است: وقتی رسول خدا{{صل}}، به مدینه [[مهاجرت]] فرمود، بنوالنضیر با وی به [[مصالحه]] پرداختند... که با مسلمین به جنگ و [[قتال]] نپردازند... بعد از چندی، [[جنگ احد]] پیش آمد، در این [[جنگ]] موقتاً [[سپاه اسلام]] [[شکست]] خورده بود، اینان [[یهود]] درباره [[رسالت]] [[رسول اکرم]]{{صل}} به [[شک]] افتادند، در همین اوان [[نامه]] [[کفار]] [[قریش]] به آنها رسید که... چرا با محمد{{صل}} [[سازش]] کرده و با وی [[پیمان]] عدم تعرض... بسته‌اند... پس از رسیدن نامه [[کعب بن اشرف]] [[رئیس قبیله]] [[بنی النضیر]]، با چهل سوار به [[مکه]] آمد... و با کفار قریش، بر [[ضد]] [[رسول خدا]]{{صل}} [[عهد]] و پیمان بست... [[جبرئیل]] قضیه پیمان کعب را با کفار... خبر داد [[پیامبر]] [[فرمان]] [[قتل]] کعب بن اشرف را به خاطر [[نقض عهد]]... صادر کرد [[محمد بن مسلمه]]... او را به قتل رسانید. پس از کشته شدن کعب، [[لشکر اسلام]] به طرف [[یهودیان]] بنی النضیر [[بسیج]] گردیده... آنان از رسول خدا{{صل}} [[امان]] خواستند پیامبر فرمود: باید از [[مدینه]] خارج شوند... آنها در حصار و قلعه‌های خود رفته و آماده جنگ شدند، در این میان [[عبدالله ابی]] سلول [[رئیس]] [[منافقین]]، در نهانی برای یهودیان... [[پیام]] فرستاد و آنها را از [[حمایت]] خویش باخبر ساخت. یهودیان برای پیامبر{{صل}} پیام فرستادند، که خودش با دو نفر برای عهد بستن و پیمان جدید، بیایند تا با سه نفر از خودشان، در جایگاهی، پیمان مزبور را [[امضا]] نمایند و منظورشان از این پیشنهاد... کشتن رسول خدا{{صل}} بود زیرا سه نفر یهود بنی النضیر پنهانی، با خود خنجر همراه آورده بودند، در این میان، یک [[زن]] [[یهودی]]، که [[برادر]] [[مسلمانی]] داشت، به وسیله او رسول خدا{{صل}} را از [[حیله]] یهودیان اعزامی، باخبر می‌سازد، پیامبر{{صل}} که... از این خبر مطلع گردید؛ از رفتن منصرف شد و دستور فرمود، محاصره [[قلعه]] یهودیان را تنگ‌تر نمایند و از طرفی منافقین... به [[یاری]] آنان برنخاستند... بنی النضیر وقتی که به [[گرفتاری]] خویش و [[نفاق]] منافقین پی بردند؛ به ناچار تقاضای [[عفو]] و [[صلح]] نمودند. پیامبر فرمود باید این [[طایفه]] از مدینه بیرون بروند و این [[آیه]] نازل شد»<ref>محمد باقر، محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات، ص۳-۷۹۱.</ref>.
و شرح داستان آنها از این قرار است: وقتی رسول خدا{{صل}}، به مدینه [[مهاجرت]] فرمود، بنوالنضیر با وی به [[مصالحه]] پرداختند... که با مسلمین به جنگ و [[قتال]] نپردازند... بعد از چندی، [[جنگ احد]] پیش آمد، در این [[جنگ]] موقتاً [[سپاه اسلام]] [[شکست]] خورده بود، اینان [[یهود]] درباره [[رسالت]] [[رسول اکرم]]{{صل}} به [[شک]] افتادند، در همین اوان [[نامه]] [[کفار]] [[قریش]] به آنها رسید که... چرا با محمد{{صل}} [[سازش]] کرده و با وی [[پیمان]] عدم تعرض... بسته‌اند... پس از رسیدن نامه [[کعب بن اشرف]] [[رئیس قبیله]] [[بنی النضیر]]، با چهل سوار به [[مکه]] آمد... و با کفار قریش، بر [[ضد]] [[رسول خدا]]{{صل}} [[عهد]] و پیمان بست... [[جبرئیل]] قضیه پیمان کعب را با کفار... خبر داد [[پیامبر]] [[فرمان]] [[قتل]] کعب بن اشرف را به خاطر [[نقض عهد]]... صادر کرد [[محمد بن مسلمه]]... او را به قتل رسانید. پس از کشته شدن کعب، [[لشکر اسلام]] به طرف [[یهودیان]] بنی النضیر [[بسیج]] گردیده... آنان از رسول خدا{{صل}} [[امان]] خواستند پیامبر فرمود: باید از [[مدینه]] خارج شوند... آنها در حصار و قلعه‌های خود رفته و آماده جنگ شدند، در این میان [[عبدالله ابی]] سلول [[رئیس]] [[منافقین]]، در نهانی برای یهودیان... [[پیام]] فرستاد و آنها را از [[حمایت]] خویش باخبر ساخت. یهودیان برای پیامبر{{صل}} پیام فرستادند، که خودش با دو نفر برای عهد بستن و پیمان جدید، بیایند تا با سه نفر از خودشان، در جایگاهی، پیمان مزبور را [[امضا]] نمایند و منظورشان از این پیشنهاد... کشتن رسول خدا{{صل}} بود زیرا سه نفر یهود بنی النضیر پنهانی، با خود خنجر همراه آورده بودند، در این میان، یک [[زن]] [[یهودی]]، که [[برادر]] [[مسلمانی]] داشت، به وسیله او رسول خدا{{صل}} را از [[حیله]] یهودیان اعزامی، باخبر می‌سازد، پیامبر{{صل}} که... از این خبر مطلع گردید؛ از رفتن منصرف شد و دستور فرمود، محاصره [[قلعه]] یهودیان را تنگ‌تر نمایند و از طرفی منافقین... به [[یاری]] آنان برنخاستند... بنی النضیر وقتی که به [[گرفتاری]] خویش و [[نفاق]] منافقین پی بردند؛ به ناچار تقاضای [[عفو]] و [[صلح]] نمودند. پیامبر فرمود باید این [[طایفه]] از مدینه بیرون بروند و این [[آیه]] نازل شد»<ref>محمد باقر، محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات، ص۳-۷۹۱.</ref>.
با استفاده از [[شأن نزول]] این [[آیه مبارکه]]، به این نتیجه می‌رسیم: که منظور از دیار مندرج در آیه مذکور، خانه‌های یهودیانی بوده که با [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} منافقانه [[رفتار]] نمودند و به دلیل [[پیمان‌شکنی]]، با [[رسول خدا]]{{صل}} و هم پیمانی با [[منافقین]]، مجبور به ترک [[سرزمین]] خود شدند و به [[سزای اعمال]] ننگین خود رسیدند.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۸.</ref>
با استفاده از [[شأن نزول]] این [[آیه مبارکه]]، به این نتیجه می‌رسیم: که منظور از دیار مندرج در آیه مذکور، خانه‌های یهودیانی بوده که با [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} منافقانه [[رفتار]] نمودند و به دلیل [[پیمان‌شکنی]]، با [[رسول خدا]]{{صل}} و هم پیمانی با [[منافقین]]، مجبور به ترک [[سرزمین]] خود شدند و به [[سزای اعمال]] ننگین خود رسیدند.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۸.</ref>
==دیار==
{{متن قرآن|... وَلَا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که از شما پیمان گرفتیم که خون همدیگر را نریزید و یکدیگر را از خانه‌هاتان آواره نسازید سپس اقرار کردید در حالی که خود (بر آن) گواهی می‌دهید» سوره بقره، آیه ۸۴.</ref>.
[[ترجمه]] کامل [[آیه]] را می‌آوریم تا زودتر به هدفی که داریم برسیم: «و به یاد آورید زمانی را که از شما [[پیمان]] گرفتیم که [[خون]] یکدیگر را نریزید و همدیگر را از [[خانه]] و دیار خود نرانید سپس بر آن [[عهد]] [[اقرار]] کرده و شما خود بر آن [[گواه]] می‌باشید». این آیه به [[قتل]] در [[جامعه]] و [[اخراج]] یکدیگر از [[وطن]] اشاره می‌کند. این [[کارها]] را دو [[طایفه]] [[یهودی]] [[بنی قریظه]] و [[بنی نضیر]] و دو [[قبیله]] مشترک [[اوس و خزرج]] به وجود می‌آوردند.
«به طوری که بسیاری از [[مفسران]] نقل کرده‌اند طایفه بنی قریظه و بنی نضیر که هر دو از طوائف [[یهود]] بودند و با هم [[قرابت]] نزدیک داشتند به خاطر [[منافع]] [[دنیا]] با یکدیگر به [[مخالفت]] برخاستند بنی نضیر به [[طایفه خزرج]] که از [[مشرکان مدینه]] بود پیوستند و بنی قریظه به طایفه [[اوس]] و در جنگ‌هائی که میان آن دو قبیله روی می‌داد، هر یک از اینها طایفه هم پیمان خود را کمک می‌کرد و از طایفه دیگر می‌کشت اما هنگامی که [[آتش]] [[جنگ]] فرو می‌نشست همه یهود جمع می‌شدند و دست به دست هم می‌دادند تا از طریق پرداختن [[فدیه]] [[اسیران]] خود را [[آزاد]] کنند و در این عمل استناد به [[حکم]] و [[قانون]] [[تورات]] می‌کردند در حالی که اولاً اوس و خزرج هر دو [[مشرک]] بودند و کمک به آنها جایز نبود و ثانیاً، همان قانونی که [[دستور خدا]] را داده بود، دستور خودداری از قتل را نیز صادر کرده بود»<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۳۸۴.</ref>.
[[مدینه]] نام پیشین یثرب و پس از [[هجرت پیامبر]] به این [[شهر]] [[مدینه النبی]] خوانده شد که بعدها به اختصار «[[مدینه]]» نام گرفت.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۷۷.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


۸۰٬۱۵۳

ویرایش