بنی‌ثقیف در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

== ثقیف و ظهور [[اسلام]] ==

این امر در سال دهم بعثت و پس از آنکه پیامبر {{صل}} با [[رحلت ابوطالب]]، بزرگ ترین حامی [[اجتماعی]] خود، با فشارهای شدید قریش مواجه شد به وضوح خود را نشان داد. در این سال زمانی که [[پیامبر]] {{صل}} با [[هدف]] [[دعوت]] ثقفیان طی ۱۰ [[روز]] اقامت در [[شهر]] با اَشراف و [[مردم]] [[طائف]] و از آن جمله با سه تن از بزرگان ثقیف به نام‌های عبدیالیل، [[مسعود]] و [[حبیب]] از [[فرزندان]] [[عمرو بن عمیر]] [[ملاقات]] کرد با برخورد تند و توهین آمیز اشراف ثقیف رو به رو شد. سفها و [[کودکان]] شهر با سنگباران پیامبر {{صل}} آن [[حضرت]] را از شهر خود بیرون کردند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج ۲، ص ۳۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۸۵.</ref> برخی [[مفسران]] [[نزول آیه]] {{متن قرآن|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون «همراه ماهی» (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref> را در [[زمان]] بازگشت پیامبر {{صل}} از طائف می‌‌دانند و آن زمانی بود که آن حضرت قصد داشت تا به سبب [[رفتار]] تند و [[زشت]] ثقیف آنان را [[نفرین]] کند؛ ولی [[خداوند]] او را به [[صبر]] فرا خواند<ref> التفسیر الکبیر، ج ۳۰، ص ۹۹؛ الکشاف، ج ۴، ص ۱۴۸؛ تفسیر بیضاوی، ج ۵، ص ۳۷۶.</ref>. با [[هجرت پیامبر]] {{صل}} به [[مدینه]] و پیروزی‌های متعدد [[مسلمانان]] بر [[مشرکان قریش]] و متحدانشان، برخی از ثقفیان که همگی از شاخه احلاف بودند به [[اسلام]] گرویدند. برای نخستین بار از اسلام [[مغیرة بن شعبه]] از [[بنی معتب بن مالک]] در [[سال پنجم هجری]] <ref> الاعلام، ج ۷، ص ۲۷۷؛ الطبقات، ج ۴، ص ۲۸۵؛ تاریخ دمشق، ج ۶۰، ص ۲۲.</ref> و حضور [[ابوحذیفه]]،<ref> اسدالغابه، ج ۵، ص ۱۷۱؛ الاصابه، ج ۷، ص ۷۴.</ref> [[یعلی بن مره]]،<ref>الطبقات، ج ۶، ص ۴۰؛ اسدالغابه، ج ۵، ص ۱۲۹؛ تهذیب الکمال، ج ۳۲، ص ۳۹۸.</ref> [[جابر بن شیبان]]<ref>الاصابه، ج ۱، ص ۵۴۳؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۵۴.</ref> و [[عمرو بن شبیل]]<ref> الاصابه، ج ۴، ص ۵۳۴.</ref> از بنی [[عتاب بن مالک]] در [[سال ششم هجری]] در جمع مسلمانان و [[بیعت کنندگان]] [[رضوان]] یاد شده است.