اولو الامر: تفاوت میان نسخه‌ها

با دقت در [[آیه ۵۹ سوره نساء]] روشن می‌شود [[اطاعت محض]] از [[اولوالامر]] چند اثر را در پی دارد:

# [[اطاعت]] از اولو الامر موجب [[سعادت دنیوی]] و [[اخروی]] است. [[خداوند متعال]] بلافاصله بعد از امر به [[اطاعت از پیامبر]] و اولوالامر در انتهای [[آیه]] می‌‌فرماید: {{متن قرآن|ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}}. این [[تبعیت]] اطاعت و تبعیت [[خیر]] را در پی دارد. صاحب [[تفسیر مجمع البیان]] به [[نقل]] برخی از [[مفسرین]] می‌‌نویسد: "این اطاعت خیر است برای شما در [[دنیا]] و [[بهترین]] [[عاقبت]] در [[آخرت]] را برای شما به ارمغان می‌‌آورد. پس هم [[سعادت دنیا]] و هم [[سعادت]] در آخرت را در پی دارد. البته برخی گفته اند: به طور کلی بهترین عاقبت را برای اطاعت کننده در پی دارد".

# کسی که اطاعت از ایشان نکند، [[ایمان]] ندارد. آنچه که از عبارت {{متن قرآن|إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ}} استفاده می‌‌شود آن است که [[مسلمانان]] بایستی اطاعت از پیامبر و اولو الامر {{ع}} و هنگام [[تنازع]]، [[رجوع]] به خدا و رسول کنند‌ و این را کسانی انجام می‌‌دهند که [[ایمان به خدا]] و [[روز]] [[جزاء]] داشته باشد. بنابراین روشن است کسانی که از [[پیامبر]] و اولوالامر[[اطاعت]] نمی‌کنند، ایمان ندارند<ref>طیب، سید عبد الحسین، اطیب البیان، ج۴، ص۱۱۷.</ref>.

# تعمیم اولو الامر نسبت به [[حاکمان]] [[شرعی]]: برخی معتقدند اگر چه بسیاری از [[مفسران]] مصداق اولو الامر را [[ائمه]] [[اثنا عشر]] {{ع}} می‌‌دانند، لکن ایشان مصداق اتم و اکمل [[آیه شریفه]] هستند و مفهوم اولو الامر توسعه دارد. آنچه که از [[کلام]] یکی از صاحبان این نظریه استفاده می‌‌شود، این است که [[اطاعت]] دائر مدار [[عصمت]] شخص نیست، بلکه گاهی تاکید بر [[حجیت]] قول اوست، مانند بسیاری از [[احادیث]] که [[دلالت]] بر [[رجوع]] به قول [[فقهاء]] می‌‌کند و کلام ایشان را [[حجت]] می‌‌داند. بنابراین اولو الامر لزوما [[معصومین]] نیستند<ref>ر.ک: [[علی آقاجانی| آقاجانی، علی]]، [[تاملی بر صورت بندی دلالت‌های سیاسی آیه اولو الامر با تاکید بر تفاسیر معاصر شیعه (مقاله)| تاملی بر صورت بندی دلالت‌های سیاسی آیه اولو الامر با تاکید بر تفاسیر معاصر شیعه]]، مجله حکومت اسلامی، شماره ۲۲، تابستان ۹۶، ص۱۰-۱۱.</ref>.