جهیزیه حضرت فاطمه: تفاوت میان نسخه‌ها

خریداران این اثاثیه اظهار داشتند: همه این اشیاء را [[خدمت]] رسول خدا {{صل}} آورده و مقابل حضرت نهادیم. وقتی [[رسول اکرم]] {{صل}} بدان‌ها نگریست به [[گریه]] افتاد و اشک‌های مبارکش جاری شد و سپس سرش را به [[آسمان]] بلند کرد و عرضه داشت: خدایا! این [[زندگی]] را بر خانواده‌ای که بیشتر ظروف آنها سفالین است، [[خجسته]] گردان<ref>{{متن حدیث|اللهم بورك لأهل بيت جل آنيتهم من الخزف}}، مناقب ابن شهر آشوب، ج۳، ص۳۵۳؛ کشف الغمه، ج۱، ص۳۵۹؛ امالی، ص۴۰؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۳۱۲.</ref>.

جهیزیه خریداری شده از این قرار بود: یک پیراهن به [[ارزش]] هفت درهم، یک روسری به ارزش چهار درهم، حوله‌ای سیاه‌رنگ از تولیدات منطقه [[خیبر]]، تخت به همراه روتختی، دو تشک [[مصری]] که یکی از آنها از لیف خرما و دیگری از پشم گوسفند پر شده بود، چهار پشتی محصول [[طائف]] که از برگ [[گیاه]] اذخر پر شده بود، یک پرده پشمین، یک [[حصیر]] ساخت منطقه هجر، آسیاب دستی، یک تشت بزرگ مسی، کاسه‌ای چوبین برای دوشیدن شیر، یک ظرف آبخوری، [[مشک]] آب، آفتابه قیراندود شده، سبویی با لعاب سبزرنگ و کوزه‌های سفالین<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، ص۴۰ - ۴۱؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۱۲۹؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۴.</ref>. در برخی منابع به زیرانداز چرمین و [[عبا]] نیز اشاره شده است. [[پیامبر]] {{صل}} هنگام وارسی جهیزیه، از [[خداوند]] خواست که این جهیزیه ساده را برای این [[خانواده]] [[مبارک]] گرداند<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، ص۴۱؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۴.</ref> و بنا بر [[نقلی]]، [[دعا]] کرد: «بارالها، مبارک گردان برای کسانی که بیشتر ظروف آنان سفالین است»<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، المناقب، ص۳۴۹؛ اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة، ج۱، ص۳۶۹؛ علامه حلی، حسن بن یوسف، کشف الیقین، ص۱۹۷؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۳۰.</ref>.

علی {{ع}} نیز در [[منزل]] خود اثاثیه‌ای ساده آماده کرده بود: پوست گوسفندی که هم زیرانداز بود<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۲؛ ابن ماجه قزوینی، سنن ابن ماجه، ج۲، ص۱۳۹۱؛ طبری، احمد بن عبدالله، ذخائرالعقبی، ص۳۵.</ref> و هم روی دیگرش جایگاه علوفه دادن به شتر بارکش<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۲؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۲، ص۳۷۶.</ref>. کف اتاق را با ماسه نرم پوشانده بود و تکه چوبی بین دو دیوار قرار داده بود برای آویختن [[لباس]]<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۱۲۹؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۴.</ref>. دیگر اثاث او بالش، [[مشک]]، کاسه، کوزه، سبو و الک بود<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۴.</ref>. چوبی نیز برای آویختن مَشک به دیوار زده بود که با پرده‌ای پوشانده شده بود<ref>طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ص۱۳۱؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۷.</ref>.