←عصمت از اشتباه و خطا در مرحله عمل به دین، پیش یا پس از دریافت منصب
| خط ۸۶: | خط ۸۶: | ||
این در حالی است که مرحوم [[شیخ مفید]] به [[صراحت]] امام را از چنین گناهانی معصوم میداند. <ref> مرحوم صدوق در رد نظریه سهو النبی و الامام رسالهای با عنوان رسالة فی عدم سهو النبی{{صل}} نوشته است. همچنین ر.ک: مفید، محمدبن محمد بن نعمان، الفصول المختارة، ص105-104؛ همو، المسائل العشر فی الغیبة، ص61</ref>. البته میتوان همین نظریه را در صورتی که صدور آن [[گناهان]] موجب رویگردانی [[مردم]] از امام شود به مرحوم [[سیدمرتضی]] نیز نسبت داد. در میان [[شاگردان]] مرحوم [[سید]] -یعنی [[حلبی]]، [[کراجکی]] و [[شیخ طوسی]]- تنها شیخ طوسی به صراحت [[نظریه ]]عصمت امام از این گناهان را مطرح میکند <ref>ر.ک: طوسی محمدبن حسن، الاقتصاد، ص161؛ همو، الرسائل العشر، تحقیق واعظ زاده خراسانی، ص106؛ همو، العدة فی اصول الفقه، تحقیق محمدجواد انصاری، ج2، ص568-566 و ج1، ص48</ref> و این نظریه پس از وی نیز تا به امروز نظریه غالب [[شیعه امامیه]] به شمار میآید. | این در حالی است که مرحوم [[شیخ مفید]] به [[صراحت]] امام را از چنین گناهانی معصوم میداند. <ref> مرحوم صدوق در رد نظریه سهو النبی و الامام رسالهای با عنوان رسالة فی عدم سهو النبی{{صل}} نوشته است. همچنین ر.ک: مفید، محمدبن محمد بن نعمان، الفصول المختارة، ص105-104؛ همو، المسائل العشر فی الغیبة، ص61</ref>. البته میتوان همین نظریه را در صورتی که صدور آن [[گناهان]] موجب رویگردانی [[مردم]] از امام شود به مرحوم [[سیدمرتضی]] نیز نسبت داد. در میان [[شاگردان]] مرحوم [[سید]] -یعنی [[حلبی]]، [[کراجکی]] و [[شیخ طوسی]]- تنها شیخ طوسی به صراحت [[نظریه ]]عصمت امام از این گناهان را مطرح میکند <ref>ر.ک: طوسی محمدبن حسن، الاقتصاد، ص161؛ همو، الرسائل العشر، تحقیق واعظ زاده خراسانی، ص106؛ همو، العدة فی اصول الفقه، تحقیق محمدجواد انصاری، ج2، ص568-566 و ج1، ص48</ref> و این نظریه پس از وی نیز تا به امروز نظریه غالب [[شیعه امامیه]] به شمار میآید. | ||
و اما در مورد [[عصمت از اشتباه]] در ادای [[واجبات]] باید گفت این مسأله قبل از آنکه در منابع [[کلامی]] [[شیعه]] مطرح شود در کتابهای [[روایی]] [[محدثان]] [[امامیه]] با عنوان معروف «[[سهو النبی]]» که بیانگر [[اشتباه]] [[پیامبرخاتم]]{{صل}} در [[نماز]] و نیز [[قضا شدن نماز]] آن [[حضرت]] است، در قرون چهارم و پنجم به چشم میخورد. با این | و اما در مورد [[عصمت از اشتباه]] در ادای [[واجبات]] باید گفت این مسأله قبل از آنکه در منابع [[کلامی]] [[شیعه]] مطرح شود در کتابهای [[روایی]] [[محدثان]] [[امامیه]] با عنوان معروف «[[سهو النبی]]» که بیانگر [[اشتباه]] [[پیامبرخاتم]]{{صل}} در [[نماز]] و نیز [[قضا شدن نماز]] آن [[حضرت]] است، در قرون چهارم و پنجم به چشم میخورد. با این حال بازتابی از این [[روایات]] در کلمات [[اصحاب ائمه]] در این باره در دست نیست. هر چند میتوان احتمال [[قوی]] داد که محدثان امامیه [[امام]] را ضرورتا از اشتباه در ادای واجبات [[معصوم]] نمیدانستهاند. طرح این مسأله در منابع کلامی را باید در [[نزاع]] میان [[شیخ صدوق]] و [[شیخ مفید]] جستجو نمود.<ref>فاریاب محمدحسین، عصمت امام، ص۴۱۳</ref> | ||
===== [[عصمت از سهو]] ===== | ===== [[عصمت از سهو]] ===== | ||