قداست: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
== | ==رابطه قداست مقابر و مدفنهای اولیای دین با [[زیارت]]== | ||
*گرچه روزها، زمینها، لحظهها، از نظر ذاتی با هم تفاوت ندارند ولی به خاطر تعلقی که به کسی یا چیزی و انتسابی که به امر مهم یا شخص محترم یا حادثه خاص دارند، کرامت و قداست پیدا میکنند.مرحوم سید محسن امین، در قصیده بسیار بلند و والا و عمیق و زیبای خود که در ردّ اشکالات وهابیها سروده است به نامِ «العقود الدُرّیه» در قسمتی از آن میگوید:«خداوند بین آفریدههایش تفاوت هایی قرار داده است، خاک، با طلا برابر نیست. ماه رمضان بر ماههای دیگر فضیلت دارد. از ایام هفته و ساعت های روز، برخی برترند. خورشید بر «سَها» (نام ستاره) و ماه بر «فرقد» (نام ستاره) برتری روشن دارد. شیر مثل خرگوش نیست و بازِ شکاری با هُدهُد برابر نیست. سرزمینها هم همین گونه متفاوت است. شرافت «مکه» بیش از «صرخد» (شهری در شام) است و مسجدالأقصی در فضیلت، مانند دیگر جاها نیست. قبرها هم به اعتبار کسانی که در آن آرمیده اند در فضل و شرف، متفاوتند<ref>قصیده فوق در کتاب کشف الارتیاب ایشان(در فصل پایانی) نقل شده است.</ref>. مرحوم سید محسن امین، در بیان راز قداستِ مقابر و مدفنهای اولیای دین و لزوم احترام آنها مینویسد:«... همچنانکه یک فرد، که مثل دیگران است، با مبعوث شدن به رسالت، واجب الأطاعه میشود و موقعیت ویژه ای پیدا میکند، یک قطعه زمین هم در اصل، با زمین دیگر تفاوتی ندارد، لیکن وقتی در آن پیامبر یا ولیّ خدا دفن میشود، به واسطه آن، شرافت و فضیلت و برکتی پیدا میکند که از قبل نداشته است و از این رو، احترامش لازم و اهانتش حرام میگردد.از جمله احترامات، آهنگ [[زیارت]] آن کردن و بنای قبّه و بارگاه و ضریح و ... است برای آسایش و بهره وری زائران، و از جمله اهانتها، ویران کردن و با خاک یکسان نمودن و آلوده ساختن و ... است.وقتی خداوند، یک سنگ را (مقام ابراهیم) که هنگام بنای کعبه زیر پای ابراهیم خلیل الرحمن قرار گرفته محترم شمرده و آن را «مصلّا» قرار میدهد<ref>{{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|واتخذوا من مقام ابراهیم مصلی}}﴾}}(بقره، ۱۲۵)</ref>. برای مدفن جسد ابراهیم یا محلّ دفنِ سرور و سالار انبیا احترامی قرار نخواهد داد؟ ..»<ref>نساء، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، چاپ پنجم، ص۱۰۸.</ref>. آری ... بزرگداشتِ آنکه خدا تعظیمش کرده، طاعت و عبادت و تعظیم خداوند و خضوع در برابر اوست. اگر مدفن انبیا و اولیا، شرافت یافته، به خاطر آن است که اجساد پاک و اجسام مطهر و شریفِ این پاکان و معصومین را در بر گرفته است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص:۳۶.</ref>. | *گرچه روزها، زمینها، لحظهها، از نظر ذاتی با هم تفاوت ندارند ولی به خاطر تعلقی که به کسی یا چیزی و انتسابی که به امر مهم یا شخص محترم یا حادثه خاص دارند، کرامت و قداست پیدا میکنند. مرحوم سید محسن امین، در قصیده بسیار بلند و والا و عمیق و زیبای خود که در ردّ اشکالات وهابیها سروده است به نامِ «العقود الدُرّیه» در قسمتی از آن میگوید:«خداوند بین آفریدههایش تفاوت هایی قرار داده است، خاک، با طلا برابر نیست. ماه رمضان بر ماههای دیگر فضیلت دارد. از ایام هفته و ساعت های روز، برخی برترند. خورشید بر «سَها» (نام ستاره) و ماه بر «فرقد» (نام ستاره) برتری روشن دارد. شیر مثل خرگوش نیست و بازِ شکاری با هُدهُد برابر نیست. سرزمینها هم همین گونه متفاوت است. شرافت «مکه» بیش از «صرخد» (شهری در شام) است و مسجدالأقصی در فضیلت، مانند دیگر جاها نیست. قبرها هم به اعتبار کسانی که در آن آرمیده اند در فضل و شرف، متفاوتند<ref>قصیده فوق در کتاب کشف الارتیاب ایشان(در فصل پایانی) نقل شده است.</ref>. مرحوم سید محسن امین، در بیان راز قداستِ مقابر و مدفنهای اولیای دین و لزوم احترام آنها مینویسد:«... همچنانکه یک فرد، که مثل دیگران است، با مبعوث شدن به رسالت، واجب الأطاعه میشود و موقعیت ویژه ای پیدا میکند، یک قطعه زمین هم در اصل، با زمین دیگر تفاوتی ندارد، لیکن وقتی در آن پیامبر یا ولیّ خدا دفن میشود، به واسطه آن، شرافت و فضیلت و برکتی پیدا میکند که از قبل نداشته است و از این رو، احترامش لازم و اهانتش حرام میگردد.از جمله احترامات، آهنگ [[زیارت]] آن کردن و بنای قبّه و بارگاه و ضریح و ... است برای آسایش و بهره وری زائران، و از جمله اهانتها، ویران کردن و با خاک یکسان نمودن و آلوده ساختن و ... است.وقتی خداوند، یک سنگ را (مقام ابراهیم) که هنگام بنای کعبه زیر پای ابراهیم خلیل الرحمن قرار گرفته محترم شمرده و آن را «مصلّا» قرار میدهد<ref>{{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|واتخذوا من مقام ابراهیم مصلی}}﴾}}(بقره، ۱۲۵)</ref>. برای مدفن جسد ابراهیم یا محلّ دفنِ سرور و سالار انبیا احترامی قرار نخواهد داد؟ ..»<ref>نساء، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، چاپ پنجم، ص۱۰۸.</ref>. آری ... بزرگداشتِ آنکه خدا تعظیمش کرده، طاعت و عبادت و تعظیم خداوند و خضوع در برابر اوست. اگر مدفن انبیا و اولیا، شرافت یافته، به خاطر آن است که اجساد پاک و اجسام مطهر و شریفِ این پاکان و معصومین را در بر گرفته است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص:۳۶.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۵۴
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل قداست (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
رابطه قداست مقابر و مدفنهای اولیای دین با زیارت
- گرچه روزها، زمینها، لحظهها، از نظر ذاتی با هم تفاوت ندارند ولی به خاطر تعلقی که به کسی یا چیزی و انتسابی که به امر مهم یا شخص محترم یا حادثه خاص دارند، کرامت و قداست پیدا میکنند. مرحوم سید محسن امین، در قصیده بسیار بلند و والا و عمیق و زیبای خود که در ردّ اشکالات وهابیها سروده است به نامِ «العقود الدُرّیه» در قسمتی از آن میگوید:«خداوند بین آفریدههایش تفاوت هایی قرار داده است، خاک، با طلا برابر نیست. ماه رمضان بر ماههای دیگر فضیلت دارد. از ایام هفته و ساعت های روز، برخی برترند. خورشید بر «سَها» (نام ستاره) و ماه بر «فرقد» (نام ستاره) برتری روشن دارد. شیر مثل خرگوش نیست و بازِ شکاری با هُدهُد برابر نیست. سرزمینها هم همین گونه متفاوت است. شرافت «مکه» بیش از «صرخد» (شهری در شام) است و مسجدالأقصی در فضیلت، مانند دیگر جاها نیست. قبرها هم به اعتبار کسانی که در آن آرمیده اند در فضل و شرف، متفاوتند[۱]. مرحوم سید محسن امین، در بیان راز قداستِ مقابر و مدفنهای اولیای دین و لزوم احترام آنها مینویسد:«... همچنانکه یک فرد، که مثل دیگران است، با مبعوث شدن به رسالت، واجب الأطاعه میشود و موقعیت ویژه ای پیدا میکند، یک قطعه زمین هم در اصل، با زمین دیگر تفاوتی ندارد، لیکن وقتی در آن پیامبر یا ولیّ خدا دفن میشود، به واسطه آن، شرافت و فضیلت و برکتی پیدا میکند که از قبل نداشته است و از این رو، احترامش لازم و اهانتش حرام میگردد.از جمله احترامات، آهنگ زیارت آن کردن و بنای قبّه و بارگاه و ضریح و ... است برای آسایش و بهره وری زائران، و از جمله اهانتها، ویران کردن و با خاک یکسان نمودن و آلوده ساختن و ... است.وقتی خداوند، یک سنگ را (مقام ابراهیم) که هنگام بنای کعبه زیر پای ابراهیم خلیل الرحمن قرار گرفته محترم شمرده و آن را «مصلّا» قرار میدهد[۲]. برای مدفن جسد ابراهیم یا محلّ دفنِ سرور و سالار انبیا احترامی قرار نخواهد داد؟ ..»[۳]. آری ... بزرگداشتِ آنکه خدا تعظیمش کرده، طاعت و عبادت و تعظیم خداوند و خضوع در برابر اوست. اگر مدفن انبیا و اولیا، شرافت یافته، به خاطر آن است که اجساد پاک و اجسام مطهر و شریفِ این پاکان و معصومین را در بر گرفته است[۴].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ قصیده فوق در کتاب کشف الارتیاب ایشان(در فصل پایانی) نقل شده است.
- ↑ ﴿﴿واتخذوا من مقام ابراهیم مصلی﴾﴾(بقره، ۱۲۵)
- ↑ نساء، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، چاپ پنجم، ص۱۰۸.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص:۳۶.
قداست
قداست