بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابنشهرآشوب') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = تربیت | | موضوع مرتبط = تربیت | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = [[تربیت فرزند در معارف و سیره فاطمی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== [[آموزش]] [[عبادت]] در [[کودکی]] == | == [[آموزش]] [[عبادت]] در [[کودکی]] == | ||
علی {{ع}} فرمود: | علی {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|كَانَتْ فَاطِمَةُ {{س}} لَا تَدَعُ أَحَداً مِنْ أَهْلِهَا يَنَامُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَ تُدَاوِيهِمْ بِقِلَّةِ الطَّعَامِ وَ تَتَأَهَّبُ لَهَا مِنَ النَّهَارِ وَ تَقُولُ مَحْرُومٌ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا}}<ref>دعائم الاسلام، ج۱، ص۲۸۲؛ بحارالانوار، ج۹۴، ص۱۰.</ref>؛ روش [[فاطمه]] {{س}} این بود که نمیگذاشت کسی از [[اهل]] [[خانه]] در [[شبهای قدر]] به [[خواب]] رود. به آنان غذای کم میداد و از [[روز]] قبل برای احیای [[شب قدر]] آماده میشد و میفرمود: [[محروم]] کسی است که از [[برکات]] این شب محروم باشد<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص۱۰۹.</ref>. | ||
{{متن حدیث|كَانَتْ فَاطِمَةُ {{س}} لَا تَدَعُ أَحَداً مِنْ أَهْلِهَا يَنَامُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَ تُدَاوِيهِمْ بِقِلَّةِ الطَّعَامِ وَ تَتَأَهَّبُ لَهَا مِنَ النَّهَارِ وَ تَقُولُ مَحْرُومٌ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا}}<ref>دعائم الاسلام، ج۱، ص۲۸۲؛ بحارالانوار، ج۹۴، ص۱۰.</ref>؛ روش [[فاطمه]] {{س}} این بود که نمیگذاشت کسی از [[اهل]] [[خانه]] در [[شبهای قدر]] به [[خواب]] رود. به آنان غذای کم میداد و از [[روز]] قبل برای احیای [[شب قدر]] آماده میشد و میفرمود: [[محروم]] کسی است که از [[برکات]] این شب محروم باشد | |||
== [[انتخاب]] واژههای [[تربیتی]] == | == [[انتخاب]] واژههای [[تربیتی]] == | ||
خط ۱۸: | خط ۱۷: | ||
فرزندم [[حسن]] {{ع}}، مانند پدرت علی {{ع}} باش. فرزندم! باید ریسمانی را که [[حقستیزان]] بر گردن [[حق]] نهادهاند، برداری و حق را از خفه شدن و [[جان سپردن]] برهانی. | فرزندم [[حسن]] {{ع}}، مانند پدرت علی {{ع}} باش. فرزندم! باید ریسمانی را که [[حقستیزان]] بر گردن [[حق]] نهادهاند، برداری و حق را از خفه شدن و [[جان سپردن]] برهانی. | ||
در این مصرع، آن | |||
فرزندم! خدای [[صاحب نعمت]] و [[احسان]] کننده را [[پرستش]] کن. | در این مصرع، آن حضرت به مهمترین [[مسئولیت اجتماعی]] [[انسان]] اشاره نموده و فرزندش را به [[حقطلبی]] و احیای [[حقوق]] دیگران فراخوانده و به [[مبارزه]] با حقستیزان [[تشویق]] فرموده است؛ همان گونه که علی {{ع}} نیز به فرزندش امام حسن {{ع}} [[وصیت]] نمود: بر کسی [[ظلم]] نشود؛ در حالی که شما [[قدرت]] منع از ظلم را دارید<ref>تحف العقول، ص۱۶۸.</ref>. فرزندم! خدای [[صاحب نعمت]] و [[احسان]] کننده را [[پرستش]] کن. | ||
[[حضرت زهرا]] {{س}} در این مصرع، دو نکته اساسی را مطرح فرموده است: | [[حضرت زهرا]] {{س}} در این مصرع، دو نکته اساسی را مطرح فرموده است: | ||
خط ۲۵: | خط ۲۴: | ||
# [[منعم]] از اوصاف خداست. آن [[حضرت]] به فرزندش فرمود: [[عبادت]] کن [[خدا]] را که او [[صاحب نعمت]] و [[احسان]] کننده است و باید [[شکر]] گزار [[ولی نعمت]] خود باشی. {{متن حدیث|و لا توال ذا الإحن}}: فرزندم! با افراد [[بدخواه]] و کینهتوز [[دوستی]] مکن. | # [[منعم]] از اوصاف خداست. آن [[حضرت]] به فرزندش فرمود: [[عبادت]] کن [[خدا]] را که او [[صاحب نعمت]] و [[احسان]] کننده است و باید [[شکر]] گزار [[ولی نعمت]] خود باشی. {{متن حدیث|و لا توال ذا الإحن}}: فرزندم! با افراد [[بدخواه]] و کینهتوز [[دوستی]] مکن. | ||
در این مصرع، [[فاطمه]] {{س}} به نکته مهم دیگر [[تربیتی]] پرداخته است که عبارت است از [[انتخاب]] [[دوست]] و همراه. | در این مصرع، [[فاطمه]] {{س}} به نکته مهم دیگر [[تربیتی]] پرداخته است که عبارت است از [[انتخاب]] [[دوست]] و همراه. | ||
[[رفیق]] بد [[انسان]] را به [[بیراهه]] میکشاند. [[قرآن کریم]] این [[دوستان]] را موجب [[پشیمانی]] میداند: {{متن قرآن|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}}<ref>«ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمیگرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] | [[رفیق]] بد [[انسان]] را به [[بیراهه]] میکشاند. [[قرآن کریم]] این [[دوستان]] را موجب [[پشیمانی]] میداند: {{متن قرآن|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}}<ref>«ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمیگرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص۱۰۹.</ref> | ||
== [[تربیت اجتماعی]] [[فرزندان]] == | == [[تربیت اجتماعی]] [[فرزندان]] == | ||
[[امام حسن]] {{ع}} میفرماید: | [[امام حسن]] {{ع}} میفرماید: دیدم مادرم زهرا {{س}} در [[شب جمعه]]، در [[محراب]] عبادت ایستاده و تا صبح مشغول [[رکوع]] و [[سجود]] بود و میشنیدم که برای مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] بسیار [[دعا]] میکرد و آنان را نام میبرد؛ ولی برای خودش دعا نمیکرد. به مادرم گفتم: [[مادر]]! چرا همان طور که برای دیگران دعا میکنی، برای خود دعا نمیکنی؟ مادرم فرمود: فرزندم! اول [[همسایه]]، بعد [[اهل]] [[خانه]]<ref>علل الشرایع، ص۱۷۲؛ کشف الغمه، ج۱، ص۴۶۸.</ref>. | ||
دیدم مادرم زهرا {{س}} در [[شب جمعه]]، در [[محراب]] عبادت ایستاده و تا صبح مشغول [[رکوع]] و [[سجود]] بود و میشنیدم که برای مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] بسیار [[دعا]] میکرد و آنان را نام میبرد؛ ولی برای خودش دعا نمیکرد. به مادرم گفتم: [[مادر]]! چرا همان طور که برای دیگران دعا میکنی، برای خود دعا نمیکنی؟ مادرم فرمود: فرزندم! اول [[همسایه]]، بعد [[اهل]] [[خانه]]<ref>علل الشرایع، ص۱۷۲؛ کشف الغمه، ج۱، ص۴۶۸.</ref>. | |||
[[امام]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} فرمود: | [[امام]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} فرمود: هرگاه فاطمه {{س}} دعا میکرد، برای زنان و مردان [[مؤمن]] دعا میکرد و برای خود دعا نمیکرد. به او گفته شد: چرا شما برای [[مردم]] دعا میکنید؛ اما برای خودتان نه. آن حضرت فرمود: اول همسایه، آنگاه خانه<ref>علل الشرایع، ص۲۱۶.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص ۱۱۱.</ref> | ||
هرگاه فاطمه {{س}} دعا میکرد، برای زنان و مردان [[مؤمن]] دعا میکرد و برای خود دعا نمیکرد. به او گفته شد: چرا شما برای [[مردم]] دعا میکنید؛ اما برای خودتان نه. آن حضرت فرمود: اول همسایه، آنگاه خانه<ref>علل الشرایع، ص۲۱۶.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص ۱۱۱.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
خط ۴۲: | خط ۳۹: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:تربیت]] |