احمد بن علویه: تفاوت میان نسخه‌ها

[[احمد بن علویه]] در سال ۲۱۲ ق به [[دنیا]] آمده<ref>{{عربی|قال حمزة أنشدنی هذه الأبیات سنة عشر و ثلاث مائة و له ثمان و تسعون سنة}}؛ اعیان الشیعة، ج۲، ص۲۶۰.</ref> و پس از سال ۳۱۲ یا ۳۲۰ ق [[وفات]] کرده است<ref>ر.ک: اعیان الشیعة، ج۲، ص۲۶۰؛ الذریعة، ج۲، ص۲۹۸، ش۱۱۹۷؛ ج۱۷، ص۱۲۷، ش۶۶۵؛ الکُنی و الألقاب، ج۱، ص۲۱۳؛ تهذیب المقال، ج۳، ص۴۱۶.</ref>. برخی نیز سال [[وفات]] وی را حدود ۳۲۰ ق ثبت کرده‌اند<ref>أعیان الشیعة، ج۳، ص۲۲، ش۶۸؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج۴، ص۵۳، ش۱۲۷۷.</ref>. بر این اساس، از معمّرین است و [[شیخ طوسی]] نام او را در کتاب [[رجال]] در {{عربی|"باب من لم يرو عنهم{{عم}}"}} ذکر کرده<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۴۱۲، ش۵۹۷۵.</ref> و آیةاللّه [[بروجردی]] وی را از طبقه هشتم به حساب آورده است<ref>ر.ک: المنهج الرجالی، ص۲۵۶.</ref>.

[[نجاشی]] تصریح کرده است که [[احمد بن علویه]] کتابی به نام «الإعتقاد فی الأدعیة» دارد<ref>{{عربی|أحمد بن علویة الأصفهانی: أخبرنا إبن نوح... حدثنا أحمد بن علویة بکتابه الإعتقاد فی الأدعیة}}؛ رجال النجاشی، ص۸۸، ش۲۱۴.</ref> و [[شیخ طوسی]] از آن به «دعاء الإعتقاد» یاد کرده است<ref>{{عربی|و له دعاء الإعتقاد تصنیفه}}؛ رجال الطوسی، ص۴۱۲، ش۵۹۷۵.</ref>. [[مجلسی]] اول احتمال داده است که مقصود از آن، «دعای عدیله» است<ref>{{عربی|و ربما کان ذلک دعاء العدیلة}}؛ روضة المتقین، ج۱۴، ص۳۷. ولی محدث قمی در آن مناقشه می‌کند و می‌نویسد: {{عربی|و لکن ینافیه تسمیة}}، الکُنی والألقاب، ج۱، ص۲۱۲.</ref>، ولی [[حموی]] نوشت که او دارای هشت کتاب [[دعا]] بوده که همه آنها با انشای خودش بوده است<ref>{{عربی|و له ثمانیة کتب فی الدعاء من إنشائه}}؛ معجم الأدباء، ج۴، ص۷۳، ش۱۰؛ و تأیید می‌کند آن را عبارت شیخ طوسی: {{عربی|و له دعاء الإعتقاد تصنیفه}}؛ رجال الطوسی، ص۴۱۲، ش۵۹۷۵.</ref>. اگر دعای عدیله از جمله آنها باشد، از ادعیه غیر مأثوره به حساب می‌آید؛ زیرا نصّی درباره دعای عدیله نرسیده است<ref>{{عربی|و لم یرد فیه نصّ بالخصوص و أثر منصوص}}؛ مهذب الأحکام، ج۳، ص۳۶۹. {{عربی|لم یثبت کونه مأثوراً من المعصوم{{عم}}}}؛ مدارک العروة، ج۶، ص۶۱.</ref>.