←منابع
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
قدرت اساس [[علم]] [[سیاست]] را تشکیل میدهد و برخی سیاست را علم قدرت خواندهاند. در قرآن کریم قوت و قدرت مظاهر مختلفی دارد از جمله مطلق نیرو، توانایی برای هر کاری (که مختص [[ذات الهی]] است) عِدّه و عُدّه (نفرات و تجهیزات و [[سلاح]])، نیروی بدنی و [[توانایی جسمی]]، [[ثروت]] و [[فرزندان]]، [[یاران]] و نیروهای کمکی، [[جوانی]] و نیروی جوانی، نیرو و قدرت علم و عمل<ref>محمود سرمدی، «قوی/قوة»، دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ج۲، ص۱۷۷۹-۱۷۸۰.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۵۴.</ref> | قدرت اساس [[علم]] [[سیاست]] را تشکیل میدهد و برخی سیاست را علم قدرت خواندهاند. در قرآن کریم قوت و قدرت مظاهر مختلفی دارد از جمله مطلق نیرو، توانایی برای هر کاری (که مختص [[ذات الهی]] است) عِدّه و عُدّه (نفرات و تجهیزات و [[سلاح]])، نیروی بدنی و [[توانایی جسمی]]، [[ثروت]] و [[فرزندان]]، [[یاران]] و نیروهای کمکی، [[جوانی]] و نیروی جوانی، نیرو و قدرت علم و عمل<ref>محمود سرمدی، «قوی/قوة»، دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ج۲، ص۱۷۷۹-۱۷۸۰.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۵۴.</ref> | ||
==[[اهل]] الشوکه [[صاحبان قدرت]]== | |||
یکی از راههای [[کسب قدرت]] در [[دولت اسلامی]] و [[مشروعیتبخشی]] به [[قدرت]]، [[رأی]] و تشخیص [[مردم]] است؛ اما اینکه رأی و تشخیص [[توده]] مردم را با چه شیوهای و از کدام راه میتوان به دست آورد نظرات گوناگونی مطرح شده است. گروهی [[بیعت]] و عدهای نظر [[اهل حل و عقد]]، عدهای دیگر [[نظریه اکثریت]] و در نهایت عدهای دیگر [[انتخاب]] توسط صاحبان اصلی قدرت یا اهل الشوکه را مطرح کردهاند که روش اخیر را به عموم [[اهل تسنن]] نسبت میدهند. به نظر اهل تسنن منظور از اهل [[شوکت]] و [[اقتدار]] همان توده مردم یا [[جمهور]] مردم هستند. | |||
[[ابن تیمیه]] [[انتخاب امام]] و [[خلیفه]] را توسط اهل الشوکه و صاحبان قدرت به عموم اهل تسنن نسبت میدهد و میگوید [[مذهب]] [[سنی]] [[معتقد]] است که [[امامت]] شکل [[مشروع]] نمیگیرد، مگر آنکه توسط اهل شوکت و صاحبان اصلی قدرت [[تأیید]] و برگزیده شود. | |||
دلائلی که ابن تیمیه بر [[مشروعیت]] این شیوه میآورد [[مبین]] آن است که منظور وی از اهل شوکت و اقتدار همان توده مردم و یا به تعبیر خود او جمهور مردم هستند؛ زیرا وی در این سخن استناد به [[حدیث پیامبر]]{{صل}} میکند که فرمود: {{متن حدیث| علیکم بالجماعة فان یدالله مع الجماعه}} و [[حدیث]] دیگر که فرمود: {{متن حدیث| علیکم بالسواد الاعظم و من شذفی النار}}. | |||
ابن تیمیه براین اساس میگوید اگر فرض کنیم بعضی از [[اصحاب]] از بیعت [[خلیفه اول]] [[امتناع]] میورزیدند، وی بر وجه مشروع خلیفه نمیبود<ref>نظام الاسلام الحکم والدوله، ص۸۳.</ref>. | |||
تفاوت این شیوه با بیعت آن است که در این شیوه نه قراردادی است و نه [[التزام]] و نه [[وکالت]] بلکه تنها اظهار رأی و انتخاب منظور است، ولی معلوم نیست چرا ابن تیمیه در شیوه انتخاب اهل حل و عقد [[اکثریت]] را کافی میداند، ولی در این شیوه اتفاقنظر را شرط تلقی میکند<ref>فقه سیاسی، ج۲، ص۲۰۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۹۴.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | # [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | ||
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||