←حق تأمین اجتماعی
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
==[[حق تأمین اجتماعی]]== | ==[[حق تأمین اجتماعی]]== | ||
تأمین اجتماعی، بر اساس اصل [[مسئولیت]] متقابل همگانی (تکافل عام) از پایههای اصلی [[عدالت اجتماعی]] است که در آن، افراد [[مردم]] [[مسئول]] [[حمایت]] از یکدیگرند و [[توانگران]] موظف به تأمین [[زندگی]] [[تنگدستان]] و [[درماندگان]] هستند. | |||
این [[تکلیف]] [[اجتماعی]] در [[دین اسلام]] به این ترتیب مورد توجه قرار گرفته که [[مسلمانان]] همه به منزله یک تن واحدند؛ همچنانکه از قول [[پیامبر گرامی اسلام]] در این زمینه آمده است: «مثل [[مؤمنان]] در [[دوستی]] و رحم و [[عطوفت]] نسبت به یکدیگر مثل یک تن است که اگر عضوی به شکوَه درآید، بقیه اعضا نیز به [[همراهی]] او به تب و تاب میافتد». | این [[تکلیف]] [[اجتماعی]] در [[دین اسلام]] به این ترتیب مورد توجه قرار گرفته که [[مسلمانان]] همه به منزله یک تن واحدند؛ همچنانکه از قول [[پیامبر گرامی اسلام]] در این زمینه آمده است: «مثل [[مؤمنان]] در [[دوستی]] و رحم و [[عطوفت]] نسبت به یکدیگر مثل یک تن است که اگر عضوی به شکوَه درآید، بقیه اعضا نیز به [[همراهی]] او به تب و تاب میافتد». | ||
بر اساس ماده (۲۲) اعلامیه جهانی [[حقوق بشر]]: «هر کس به عنوان عضو [[جامعه]] حق تأمین اجتماعی دارد و بجاست که به وسیله مساعی ملی و [[همکاری]] بینالمللی [[حقوق اقتصادی]]، اجتماعی و [[فرهنگی]] خود را که لازمه حیثیت و ارتقای آزادانه [[شخصیت]] اوست با رعایت [[تشکیلات]] و منابع هر [[کشور]] به دست آورد». بند(۱) ماده (۲۵) همین اعلامیه، با تصریح بیشتر اعلام میدارد: «هرکس [[حق]] دارد از سطح زندگی [[شایسته]] برای تأمین [[سلامتی]] و [[رفاه]] خود و خانوادهاش از حیث [[خوراک]]، [[پوشاک]]، [[مسکن]] مراقبتهای [[پزشکی]] و دیگر [[خدمات اجتماعی]] لازم برخوردار باشد. همچنین، در مواقع [[بیکاری]]، [[بیماری]]، [[نقص]] اعضا، بیوگی، [[پیری]] یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از [[اراده انسان]]، از وسایل امرار معاش [[محروم]] گردد، از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود». ماده (۹) [[میثاق]] بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در این [[ارتباط]] مقرر میدارد: «کشورهای طرف این میثاق [[حق برخورداری از تأمین اجتماعی]]، از جمله بیمه اجتماعی را برای کلیه افراد به رسمیت میشناسند»<ref>حقوق بشر و آزادیهای اساسی، ص۴۸۸ – ۴۸۹.</ref>. | بر اساس ماده (۲۲) اعلامیه جهانی [[حقوق بشر]]: «هر کس به عنوان عضو [[جامعه]] حق تأمین اجتماعی دارد و بجاست که به وسیله مساعی ملی و [[همکاری]] بینالمللی [[حقوق اقتصادی]]، اجتماعی و [[فرهنگی]] خود را که لازمه حیثیت و ارتقای آزادانه [[شخصیت]] اوست با رعایت [[تشکیلات]] و منابع هر [[کشور]] به دست آورد». بند(۱) ماده (۲۵) همین اعلامیه، با تصریح بیشتر اعلام میدارد: «هرکس [[حق]] دارد از سطح زندگی [[شایسته]] برای تأمین [[سلامتی]] و [[رفاه]] خود و خانوادهاش از حیث [[خوراک]]، [[پوشاک]]، [[مسکن]] مراقبتهای [[پزشکی]] و دیگر [[خدمات اجتماعی]] لازم برخوردار باشد. همچنین، در مواقع [[بیکاری]]، [[بیماری]]، [[نقص]] اعضا، بیوگی، [[پیری]] یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از [[اراده انسان]]، از وسایل امرار معاش [[محروم]] گردد، از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود». ماده (۹) [[میثاق]] بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در این [[ارتباط]] مقرر میدارد: «کشورهای طرف این میثاق [[حق برخورداری از تأمین اجتماعی]]، از جمله بیمه اجتماعی را برای کلیه افراد به رسمیت میشناسند»<ref>حقوق بشر و آزادیهای اساسی، ص۴۸۸ – ۴۸۹.</ref>. | ||