جز
جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'دست' به 'دست') |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
[[نسب]] این تیره با [[رسول خدا]]، در کعب، جد هشتم وی، به هم میرسد. بنی عدی قبیله [[خلیفه دوم]] [[عمر بن خطاب]] است. [[قبایل]] و تیرههایی دیگر نیز از [[عرب]] [[عدنانی]] و [[قحطانی]] با عنوان بنی عدی شناخته میشوند که [[بنی عدی بن عبدمناه]]، [[بنی عدی بن رباب]]، [[بنی عدی بن اخرم]]، [[بنی عدی بن اشرس]]، [[بنی عدی بن جناب]]، [[بنی عدی بن حارث]]، [[بنی عدی بن نجار]] و [[بنی عدی بن فزاره]] از آن جمله هستند.<ref>الانساب، ج۹، ص۲۵۱-۲۵۷؛ معجم قبائل العرب، ج۲، ص۷۶۳-۷۶۶.</ref> | [[نسب]] این تیره با [[رسول خدا]]، در کعب، جد هشتم وی، به هم میرسد. بنی عدی قبیله [[خلیفه دوم]] [[عمر بن خطاب]] است. [[قبایل]] و تیرههایی دیگر نیز از [[عرب]] [[عدنانی]] و [[قحطانی]] با عنوان بنی عدی شناخته میشوند که [[بنی عدی بن عبدمناه]]، [[بنی عدی بن رباب]]، [[بنی عدی بن اخرم]]، [[بنی عدی بن اشرس]]، [[بنی عدی بن جناب]]، [[بنی عدی بن حارث]]، [[بنی عدی بن نجار]] و [[بنی عدی بن فزاره]] از آن جمله هستند.<ref>الانساب، ج۹، ص۲۵۱-۲۵۷؛ معجم قبائل العرب، ج۲، ص۷۶۳-۷۶۶.</ref> | ||
[[پدر]] عدی، کعب، نخستین کسی دانسته شده که [[مردم]] را در [[روز]] عَروبه (نام پیشین [[روز جمعه]] در [[جاهلیت]]) گرد آورد و آن را "[[جمعه]]" نامید و در آن روز و در ایام [[حج]] [[خطبه]] خواند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> در منابع به محل [[خطابه]] وی در حج اشاره نشده است. کعب میان عرب منزلتی بس گران یافت؛ به گونهای که از سوی قریش، | [[پدر]] عدی، کعب، نخستین کسی دانسته شده که [[مردم]] را در [[روز]] عَروبه (نام پیشین [[روز جمعه]] در [[جاهلیت]]) گرد آورد و آن را "[[جمعه]]" نامید و در آن روز و در ایام [[حج]] [[خطبه]] خواند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> در منابع به محل [[خطابه]] وی در حج اشاره نشده است. کعب میان عرب منزلتی بس گران یافت؛ به گونهای که از سوی قریش، سال درگذشت او تا هنگام [[عام الفیل]]، مبدأ [[تاریخ]] قرار گرفت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۱؛ تاریخ خلیفه، ص۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۹۱.</ref> | ||
عدی یکی از سه فرزند کعب<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۷؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> از همسرش حبیبه دختر [[بجالة بن سعد]]<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> بود. خود نیز دو پسر و یک دختر به نام رزاح، عُوَیج و الوف یا الود<ref>نسب قریش، ص۳۴۶، ۳۸۶.</ref> داشت. [[نسل]] عدی از هر دو پسر ادامه یافت<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰-۱۵۹.</ref> و [[فرزندان]] آن دو، تیرههای گوناگون [[بنی عدی]] را تشکیل دادند. | عدی یکی از سه فرزند کعب<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۷؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> از همسرش حبیبه دختر [[بجالة بن سعد]]<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۳۶.</ref> بود. خود نیز دو پسر و یک دختر به نام رزاح، عُوَیج و الوف یا الود<ref>نسب قریش، ص۳۴۶، ۳۸۶.</ref> داشت. [[نسل]] عدی از هر دو پسر ادامه یافت<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰-۱۵۹.</ref> و [[فرزندان]] آن دو، تیرههای گوناگون [[بنی عدی]] را تشکیل دادند. | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
آوردهاند که بنی عدی در غزوه بدر قریش را همراهی نکرد.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۴۳۸؛ تاریخ الاسلام، ج۲، ص۵۱.</ref> بر پایه گزارشی، آنها در [[سپاه قریش]] بودند؛ ولی در پی [[آگاهی]] از [[نجات]] کاروان تجاری [[مکه]] به [[ریاست]] [[ابوسفیان]] و [[اطمینان]] از [[سلامتی]] [[اموال]] تجاریشان، همراه [[بنیزهره]]، از تیرههای قریش، از میانه [[راه]] (ثنیه لَفت) به مکه بازگشتند.<ref>المغازی، ج۱، ص۴۵؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۱؛ سبل الهدی، ج۴، ص۲۹.</ref> | آوردهاند که بنی عدی در غزوه بدر قریش را همراهی نکرد.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۴۳۸؛ تاریخ الاسلام، ج۲، ص۵۱.</ref> بر پایه گزارشی، آنها در [[سپاه قریش]] بودند؛ ولی در پی [[آگاهی]] از [[نجات]] کاروان تجاری [[مکه]] به [[ریاست]] [[ابوسفیان]] و [[اطمینان]] از [[سلامتی]] [[اموال]] تجاریشان، همراه [[بنیزهره]]، از تیرههای قریش، از میانه [[راه]] (ثنیه لَفت) به مکه بازگشتند.<ref>المغازی، ج۱، ص۴۵؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۱؛ سبل الهدی، ج۴، ص۲۹.</ref> | ||
بر پایه گزارشی، به سال هفتم ق. همزمان با [[فتح خیبر]]، ۷۰ تن از بنی عدی به صورت گروهی به مدینه [[هجرت]] کردند و مردی از آنها در مکه باقی نماند.<ref>الاستیعاب، ج۱، ص۲۹۴؛ اسد الغابه، ج۱، ص۴۰۸.</ref> در مدینه نقشی برجسته از این تیره گزارش نشده و تنها بعضی از آنها مانند [[عمر بن خطاب]] [[فرمانده]] سریههایی چون تربه در [[شعبان]] | بر پایه گزارشی، به سال هفتم ق. همزمان با [[فتح خیبر]]، ۷۰ تن از بنی عدی به صورت گروهی به مدینه [[هجرت]] کردند و مردی از آنها در مکه باقی نماند.<ref>الاستیعاب، ج۱، ص۲۹۴؛ اسد الغابه، ج۱، ص۴۰۸.</ref> در مدینه نقشی برجسته از این تیره گزارش نشده و تنها بعضی از آنها مانند [[عمر بن خطاب]] [[فرمانده]] سریههایی چون تربه در [[شعبان]] سال ششم ق. بودهاند.<ref>المغازی، ج۱، ص۵؛ الطبقات، ج۲، ص۸۹.</ref> آوردهاند که مَهجِع [[غلام]] [[سیاه پوست]] و [[یمنی]] عمر بن خطاب، نخستین فردی بود که در [[بدر]] به [[شهادت]] رسید<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۶۸۳؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۶.</ref><ref>[[مهدی ایوبی|ایوبی، مهدی]]، [[بنی عدی بن کعب (مقاله)|مقاله «بنی عدی بن کعب»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۴۷۲-۴۷۳.</ref> | ||
== [[بنی عدی]] پس از [[رسول خدا]] == | == [[بنی عدی]] پس از [[رسول خدا]] == | ||
| خط ۶۶: | خط ۶۶: | ||
== [[مناصب]] [[بنی عدی]] در دوران [[خلافت عمر]] == | == [[مناصب]] [[بنی عدی]] در دوران [[خلافت عمر]] == | ||
بنی عدی در دوران [[خلافت]] [[عمر بن خطاب]]، به برخی از مناصب | بنی عدی در دوران [[خلافت]] [[عمر بن خطاب]]، به برخی از مناصب دست یافتند؛ از جمله [[نعمان بن عدی]] [[کارگزار]] وی در منطقه میسان از سرزمینهای [[بصره]] شد؛ ولی به سبب سرودن اشعاری غنایی و مبتذل برکنار گشت.<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۳۶۶؛ الطبقات، ج۴، ص۱۰۴.</ref> | ||
[[شفاء]] دختر عبدالله عاقله زنی بود که از سوی [[خلیفه]] به عنوان [[محتسب]] بازار [[مدینه]] [[منصوب]] شد و مورد [[عنایت]] وی بود.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۶؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰؛ تخریج الدلالات السمعیه، ص۷۴.</ref> پسرش [[سلیمان بن ابیحثمه]] در [[مسجد]] مدینه در [[روزگار]] عمر، [[امامت]] [[نماز تراویح]] را بر [[زنان]] و در روزگار [[عثمان]] بر مردان و زنان بر عهده داشت و برخی نیز [[مقام]] مادرش، محتسبی بازار مدینه، را برای وی یاد کردهاند.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۵-۲۲۰.</ref> | [[شفاء]] دختر عبدالله عاقله زنی بود که از سوی [[خلیفه]] به عنوان [[محتسب]] بازار [[مدینه]] [[منصوب]] شد و مورد [[عنایت]] وی بود.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۶؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۵۰؛ تخریج الدلالات السمعیه، ص۷۴.</ref> پسرش [[سلیمان بن ابیحثمه]] در [[مسجد]] مدینه در [[روزگار]] عمر، [[امامت]] [[نماز تراویح]] را بر [[زنان]] و در روزگار [[عثمان]] بر مردان و زنان بر عهده داشت و برخی نیز [[مقام]] مادرش، محتسبی بازار مدینه، را برای وی یاد کردهاند.<ref>تاریخ دمشق، ج۲۲، ص۲۱۵-۲۲۰.</ref> | ||