علم غیب ذاتی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = علم غیب
| موضوع مرتبط = علم غیب
| عنوان مدخل  = [[علم غیب ذاتی]]
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[علم غیب ذاتی در قرآن]] - [[علم غیب ذاتی در حدیث]] - [[علم غیب ذاتی در کلام اسلامی]] - [[علم غیب ذاتی در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب ذاتی در عرفان اسلامی]]
| مداخل مرتبط =  
| پرسش مرتبط  = علم غیب (پرسش)
| پرسش مرتبط  = علم غیب (پرسش)
}}
}}

نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵

مقدمه

مراد از مستقل یا ذاتی بودن علم اینکه آگاهی و احاطه به امور غیبی دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به خداوند متعال اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. خدای متعال درباره این نحوه از علم می‌فرماید: ﴿قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ[۱].

پانویس

  1. «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.