حدیث هدایت

این مدخل زیرشاخهٔ بحث احادیث امامت است. مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

طبری به نقل از ابن عباس می‌گوید: چون آیه ﴿إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ﴾، نازل شد، پیامبر خدا(ص) دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشدار دهنده هستم و هر گروهی هدایت‌گری دارد» و با دستش به شانه علی(ع) اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایت‌گری. پس از من، ره‌یافتگان، به وسیله تو هدایت می‌شوند».

سیوطی به نقل از ابن عباس درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد» می‌گوید: پیامبر خدا(ص) فرمود: «هشدار دهنده منم و هدایت‌گر، علی بن ابی‌طالب(ع) است». سیوطی به نقل از ابوبرزه اسلمی می‌گوید: شنیدم پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: «تو فقط هشدار دهنده‌ای» و دستش را بر سینه خود نهاد، سپس آن را بر سینه علی(ع) نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد».

ابی السعود به نقل از ابوبرده اسلمی، از پیامبر خدا(ص) درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشدار دهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد» پرسید. پیامبر(ص) دستش را بر شانه علی(ع) نهاد و فرمود: «هدایت‌گر پس از من، این است».

منابع

1. امیری، سلیمان، امامت و دلائل انتصابی بودن آن