عرفات در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مهدویت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عرفات
| موضوع مرتبط = عرفات
| عنوان مدخل  = [[عرفات]]
| عنوان مدخل  = عرفات
| مداخل مرتبط = [[عرفات در قرآن]] - [[عرفات در حدیث]] - [[عرفات در کلام اسلامی]] - [[عرفات در نهج البلاغه]] - [[عرفات در معارف مهدویت]]
| مداخل مرتبط = [[عرفات در قرآن]] - [[عرفات در معارف مهدویت]]
| پرسش مرتبط  = عرفات (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


== [[عرفات]] در موعودنامه ==
== [[عرفات]] در موعودنامه ==
*"[[عرفات]]" موقف حاجیان است در روز نهم [[ذی حجه]] و یکی از مکان‌هایی است که [[دعا برای تعجیل فرج]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در آن تأکید شده است<ref>مکیال المکارم، ج ۲، ص ۸۴ (ترجمه سید مهدی حائری قزوینی).</ref>.
"[[عرفات]]" موقف حاجیان است در روز نهم [[ذی حجه]] و یکی از مکان‌هایی است که [[دعا برای تعجیل فرج]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در آن تأکید شده است<ref>مکیال المکارم، ج ۲، ص ۸۴ (ترجمه سید مهدی حائری قزوینی).</ref>.
* در ایام [[حج]]، حضور [[حضرت]] در سرزمین [[عرفات]] حتمی است و تعدادی از مشرف‌شدگان به محضر [[حضرت]]، در آن سرزمین [[توفیق]] [[زیارت]] یافته‌اند<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۸۷.</ref>.
 
در ایام [[حج]]، حضور حضرت در سرزمین [[عرفات]] حتمی است و تعدادی از مشرف‌شدگان به محضر حضرت، در آن سرزمین [[توفیق]] [[زیارت]] یافته‌اند<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۸۷.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۲

عرفات در موعودنامه

"عرفات" موقف حاجیان است در روز نهم ذی حجه و یکی از مکان‌هایی است که دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی (ع) در آن تأکید شده است[۱].

در ایام حج، حضور حضرت در سرزمین عرفات حتمی است و تعدادی از مشرف‌شدگان به محضر حضرت، در آن سرزمین توفیق زیارت یافته‌اند[۲].

منابع

پانویس

  1. مکیال المکارم، ج ۲، ص ۸۴ (ترجمه سید مهدی حائری قزوینی).
  2. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۸۷.