آیه سفیران الهی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = [[آیه سفیران الهی در کلام اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
{{جعبه اطلاعات آیات نامدار | |||
| نام آیه = آیه سفیران الهی | |||
| نام تصویر = | |||
| توضیح تصویر = | |||
| متن آیه = كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ * فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ * فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ * مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ * بِأَيْدِي سَفَرَةٍ * كِرَامٍ بَرَرَةٍ | |||
| معنی آیه = نه چنین است؛ آن (قرآن) به راستی یادکردی است * که هر کس خواهد از آن پند میگیرد * در اوراقی ارجمند است * والا رتبه و پاک * به دست نویسندگانی * که ارجمند و نیکویند | |||
| شماره آیه = ۱۱-۱۶ | |||
| نام سوره = عبس | |||
| شماره جزء = ۳۰ | |||
| نامهای دیگر = | |||
| شأن نزول = | |||
| مصداق آیه = امامان {{عم}} | |||
| دلالت آیه = {{فهرست جعبه | دلالت بر عصمت [[ائمه]] {{ع}} | }} | |||
| نتایج آیه = | |||
}} | |||
{{ | متن آیه: {{متن قرآن|بِأَيْدِي سَفَرَةٍ}}<ref>«به دست سفیرانی (نویسندگانی)» سوره عبس، آیه ۱۵.</ref> | ||
< | |||
== مقدمه == | |||
{{متن قرآن|كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ * فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ * فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ * مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ * بِأَيْدِي سَفَرَةٍ * كِرَامٍ بَرَرَةٍ}}<ref>«نه چنین است؛ آن (قرآن) به راستی یادکردی است * که هر کس خواهد از آن پند میگیرد * در اوراقی ارجمند است * والا رتبه و پاک * به دست نویسندگانی * که ارجمند و نیکویند» سوره عبس، آیه ۱۱-۱۶.</ref>. | |||
[[قرآن]] تذکری است برای [[بیداری]] [[قلوب]] [[انسانها]] که به دست سفیرانی پاکسرشت و پاککردار برای آنان فرستاده شده است. در [[آیات]] [[سوره عبس]]، بر جنبه مذکّر بودن قرآن در کنار ویژگی [[حاملان قرآن]] تأکید شده است. بین حاملان ارجمند قرآن و محتوای آن رابطه و تناسبی برقرار است. از جمله شرایط حاملان، [[پاکی]] ذاتی و نیز [[عصمت]] در [[رفتار]] است؛ تا بدین ترتیب [[ارتباط]] بین [[خداوند]] و بندگانش به [[بهترین]] نحو برقرار گردد و [[هدایت]] او مصون از هر گونه [[پلیدی]] باقی بماند. [[لطف الهی]] ایجاب میکند که خداوند انسانهای برجستهای را که هرگز حجابی بر [[فطرت]] آنان قرار نگرفته، به نام [[هادیان الهی]] در میان انسانها قرار دهد؛ تا آنان با یادآوری آنچه در فطرت [[الهی]] [[انسان]] به [[ودیعه]] نهاده شده، مذکّر انسان به [[علوم]] [[توحیدی]] در فطرتش باشند. | |||
خداوند در آیات مختلف قرآن از هادیان الهی با اوصاف گوناگونی از قبیل سفیران با [[کرامت]] و پر خیر و [[برکت]] یاد میکند. این ظرافت [[آیه]] نشان میدهد که آنان منادیانی هستند که انسان را از [[غفلت]] [[عالم دنیا]] به سوی عالم ذکر و [[سلام الهی]] [[دعوت]] مینمایند و اسراری را که انسان در [[سفر]] به [[عالم آخرت]] و [[وطن]] اصلیاش به آنها محتاج است، برای او در [[دنیا]] بیان مینمایند. از سوی دیگر، اگر قرآن ذکر است، جدای از مذکّر نخواهد بود؛ زیرا هرچند که قرآن تبیان همه امور است، ولی این مشروط بر آنست که [[معلم]] و مفسری در کنار قرآن باشد و [[متشابهات]] و پیچیدگیهای آن را بیان نماید. همچنین به دلیل [[نیاز انسانها]] در همه زمانها به چنین امری، لازم است که چنین منادیانی به طور مستمر در میان [[امت]] وجود داشته باشند. [[روایات]] مختلف نیز سفیران مذکور در این [[آیه]] را [[امامان معصوم]] {{عم}} معنی کردهاند. | |||
[[حد وسط]] در این [[آیه شریفه]]، اوصاف [[حاملان قرآن]] است که [[خداوند]] بر آنها تأکید نموده است؛ از جمله اینکه ایشان سفیرانی باکرامت و [[نیکوکار]] هستند. با توجه به آنکه [[سفیر]] میباید [[کشف]] [[حقیقت]] از اسراری بنماید که حامل آن است، بنابراین سفیران خداوند که حاملان قرآن برای امت هستند باید اولاً، [[آگاه]] به [[حقیقت قرآن]] و در نتیجه [[دین اسلام]] باشند و ثانیاً، [[معصوم]] به [[عصمت الهی]] و آگاه از [[عالم غیب]] -به [[تعلیم]] [[پروردگار]]- باشند. مصداق چنین شخصیتهایی در عالم [[اسلام]]، تنها [[رسول خدا]] {{صل}} و [[ائمّه اطهار]] {{عم}} هستند. | |||
بنابراین، شکل منطقی [[برهان]] را با حد وسط قرار دادن صفات سفیران [[قرآنی]] به این ترتیب میتوان بیان کرد: | |||
اولاً، سفیران [[قرآن]] حاملان حقیقت قرآن (ظاهر و [[باطن]] [[کتاب مکنون]]) هستند. | |||
ثانیاً، حامل کتاب مکنون باید [[مطهر]] به [[طهارت الهی]] باشد. | |||
{{متن قرآن|إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ}}<ref>«که این قرآنی ارجمند است * در نوشتهای فرو پوشیده * که جز پاکان را به آن دسترس نیست» سوره واقعه، آیه ۷۷-۷۹.</ref>. | |||
نتیجه آنکه: [[سفیران الهی]] که حامل قرآن هستند، باید [[مطهّر]] به طهارت الهی، یعنی معصوم به ضمانت پروردگار و [[راسخ]] در قرآن باشند. | |||
با توجه به [[آیه تطهیر]] که سفیران الهی را مطهّر به طهارت الهی بیان میدارد و بنا بر [[نصوص]] وارده، چنین شخصیتهایی در عالم اسلام منحصر به رسول خدا {{صل}} و [[ائمه اطهار]] {{عم}} هستند. | |||
همچنین با توجه به آنکه امت همیشه محتاج سفیران الهی در [[هدایت]] به حقیقت [[دین]] و قرآن است، [[ضرورت امامت]] [[عامه]] و حضور دائمی [[امام]] معصوم در میان امت ثابت میشود<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶، ص۵۱۹ و ۵۴۲.</ref>. | |||
== پرسش مستقیم == | |||
[[آیه سفیران الهی چگونه نصب الهی امام را اثبات میکند؟ (پرسش)]] | |||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:1379153.jpg|22px]] [[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
{{امام علی}} | {{امام علی}} | ||
{{فضائل اهل بیت}} | {{فضائل اهل بیت}} | ||
[[رده: | |||
[[رده:آیات امامت]] | |||
[[رده:آیات نامدار]] | [[رده:آیات نامدار]] | ||