←اصول مردمسالاری دینی
جز (جایگزینی متن - 'مردم سالاری' به 'مردمسالاری') |
|||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = مردمسالاری دینی | | موضوع مرتبط = مردمسالاری دینی | ||
| عنوان مدخل = مردمسالاری دینی | | عنوان مدخل = مردمسالاری دینی | ||
| مداخل مرتبط = [[مردمسالاری دینی در فقه سیاسی | | مداخل مرتبط = [[مردمسالاری دینی در فقه سیاسی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== مفهوم | == مفهوم مردمسالاری دینی == | ||
مردمسالاری دینی، ساختاری از [[نظم]] [[سیاسی]] است که در چارچوب [[نظام سیاسی اسلام]] مطرح شده است. اگرچه این ساختار در دوره مدرن پیشنهاد شده است اما ماهیتی مدرن ندارد و بر همه سطوح نظم سیاسی؛ «[[نظم سیاسی نبوی]]»، «[[نظم سیاسی علوی]]»، «[[نظم سیاسی مهدوی]]»، و «[[نظم سیاسی نیابی]]» [[فقیه]] محور [[دوره غیبت]]، منطبق میشود. همان طور که [[حضرت آیتالله خامنهای]] در توصیف [[حکومت مدینه پیامبر]] {{صل}} آن را [[مردمسالاری]] مینامند<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات دیدار جوانان اصفهان، ۱۲/۸/۱۳۸۰.</ref>. مردمسالاری دینی، مفهومی مرکب از دو جزء «مردمسالاری» و «[[دینی]]» نیست بلکه [[حقیقت]] واحد درون دینی و جاری در جوهره [[نظام اسلامی]] است که فقط در چارچوب مسائل دینی قابل تعریف است<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۲/۵/۱۳۸۰.</ref>. این حقیقت واحد درون دینی در تعین خارجی خود، دارای اجزائی است که در نسبت سنجی ممکن است برخی دارای [[اولویت]] و اهمیت بیشتری باشد. یک جزء «[[دین]]» و [[احکام دینی]] است و جزء دیگر [[مردم]] و خواست عمومی آنهاست و جزء سوم «[[حکومت]]» و نظم سیاسی است که در درون آن، [[سلسله]] مراتبی از نقشها و جایگاههای [[تصمیمگیری]]، تقنینی و اجرایی به سامان رسیده است و جزء چهارم عنصر [[معنوی]] «[[حاکمیت]]» است که این نظم سیاسی را به مثابه یک واحد مستقل تحت [[آموزههای دین]] متمایز ساخته است. | مردمسالاری دینی، ساختاری از [[نظم]] [[سیاسی]] است که در چارچوب [[نظام سیاسی اسلام]] مطرح شده است. اگرچه این ساختار در دوره مدرن پیشنهاد شده است اما ماهیتی مدرن ندارد و بر همه سطوح نظم سیاسی؛ «[[نظم سیاسی نبوی]]»، «[[نظم سیاسی علوی]]»، «[[نظم سیاسی مهدوی]]»، و «[[نظم سیاسی نیابی]]» [[فقیه]] محور [[دوره غیبت]]، منطبق میشود. همان طور که [[حضرت آیتالله خامنهای]] در توصیف [[حکومت مدینه پیامبر]] {{صل}} آن را [[مردمسالاری]] مینامند<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات دیدار جوانان اصفهان، ۱۲/۸/۱۳۸۰.</ref>. مردمسالاری دینی، مفهومی مرکب از دو جزء «مردمسالاری» و «[[دینی]]» نیست بلکه [[حقیقت]] واحد درون دینی و جاری در جوهره [[نظام اسلامی]] است که فقط در چارچوب مسائل دینی قابل تعریف است<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۲/۵/۱۳۸۰.</ref>. این حقیقت واحد درون دینی در تعین خارجی خود، دارای اجزائی است که در نسبت سنجی ممکن است برخی دارای [[اولویت]] و اهمیت بیشتری باشد. یک جزء «[[دین]]» و [[احکام دینی]] است و جزء دیگر [[مردم]] و خواست عمومی آنهاست و جزء سوم «[[حکومت]]» و نظم سیاسی است که در درون آن، [[سلسله]] مراتبی از نقشها و جایگاههای [[تصمیمگیری]]، تقنینی و اجرایی به سامان رسیده است و جزء چهارم عنصر [[معنوی]] «[[حاکمیت]]» است که این نظم سیاسی را به مثابه یک واحد مستقل تحت [[آموزههای دین]] متمایز ساخته است. | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
[[حکومت اسلامی]] میتواند در عین اینکه [[حکومت الهی]] است، [[حکومت مردمی]] نیز باشد. نمونهاش [[صدر اسلام]] [[زمان]] [[رسول اکرم]] {{صل}} و [[خلفا]] در اوایل و نمونه دیگرش [[حکومت]] جمهوری اسلامی که [[حکومت مردم]] است؛ حکومت [[عواطف]] مردم، حکومت [[آرای مردم]]، حکومت [[انتخاب مردم]] و حکومت عناصر مردمی است<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در تفرش، ۲۸/۸/۱۳۷۹.</ref>. مردمسالاری دینی است که یک [[حقیقت]] واحد و جاری در جوهره نظام اسلامی است که فقط در چارچوب مسائل [[دینی]] قابل تعریف است<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۲/۵/۱۳۸۰.</ref>.<ref>[[محسن مهاجرنیا|مهاجرنیا، محسن]]، [[نظام سیاست اسلامی - مهاجرنیا (مقاله)|مقاله «نظام سیاست اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲]] ص ۷۶۶.</ref> | [[حکومت اسلامی]] میتواند در عین اینکه [[حکومت الهی]] است، [[حکومت مردمی]] نیز باشد. نمونهاش [[صدر اسلام]] [[زمان]] [[رسول اکرم]] {{صل}} و [[خلفا]] در اوایل و نمونه دیگرش [[حکومت]] جمهوری اسلامی که [[حکومت مردم]] است؛ حکومت [[عواطف]] مردم، حکومت [[آرای مردم]]، حکومت [[انتخاب مردم]] و حکومت عناصر مردمی است<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در تفرش، ۲۸/۸/۱۳۷۹.</ref>. مردمسالاری دینی است که یک [[حقیقت]] واحد و جاری در جوهره نظام اسلامی است که فقط در چارچوب مسائل [[دینی]] قابل تعریف است<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۲/۵/۱۳۸۰.</ref>.<ref>[[محسن مهاجرنیا|مهاجرنیا، محسن]]، [[نظام سیاست اسلامی - مهاجرنیا (مقاله)|مقاله «نظام سیاست اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲]] ص ۷۶۶.</ref> | ||
== اصول | == اصول مردمسالاری دینی == | ||
مردمسالاری دینی همانند همه از [[آموزههای دینی]]، بر اساس مبانی و پیشفرضهای [[فکری]] و [[اعتقادی]] [[استوار]] است. هرکدام از این مبانی، استلزامات خاصی دارند. [[اندیشه]] | مردمسالاری دینی همانند همه از [[آموزههای دینی]]، بر اساس مبانی و پیشفرضهای [[فکری]] و [[اعتقادی]] [[استوار]] است. هرکدام از این مبانی، استلزامات خاصی دارند. [[اندیشه]] [[حضرت آیتالله خامنهای]] بر این [[باور]] استوار است که هیچ کس بر دیگری [[حق]] [[اعمال]] [[حکومت]] ندارد و حکومت بر [[مردم]] مجوز میخواهد. برای مردمی که حکومت مورد نظر خود را با میزانهایی که از [[طریق وحی]] به آنها رسیده [[انتخاب]] میکنند، یک حق دو [[طرفه]] پیدا میشود. هم حکومت بر گردن مردم حقی پیدا میکند که عبارت است از [[تبعیت]] مردم از حکومت و هم مردم بر گردن [[حکومت حق]] پیدا میکنند. این مدل [[حکومتی]] و روش [[اداره جامعه اسلامی]]، مبتنی بر اصولی است که به [[اجمال]] بیان میشود: | ||
* اصل اول: [[دینمداری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۳ تیر ۱۳۷۹ و ۱۱/۱۱/۱۳۷۹.</ref>، | * اصل اول: [[دینمداری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۳ تیر ۱۳۷۹ و ۱۱/۱۱/۱۳۷۹.</ref>، | ||
* اصل دوم: [[فضیلت]] | * اصل دوم: [[فضیلت محوری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۳/۵/۱۳۸۰.</ref>، | ||
* اصل سوم: [[رضایت مردم]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱/۹/۱۳۷۹.</ref>، | * اصل سوم: [[رضایت مردم]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱/۹/۱۳۷۹.</ref>، | ||
* اصل چهارم: [[هدایت]] | * اصل چهارم: [[هدایت محوری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۸/۸/۱۳۷۹.</ref>، | ||
* اصل پنجم: [[حقمداری]]، | * اصل پنجم: [[حقمداری]]، | ||
* اصل ششم: [[قانون]] | * اصل ششم: [[قانون محوری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۹/۱۳۷۹.</ref>، | ||
* اصل هفتم: [[ایمان دینی]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۳/۵/۱۳۸۰.</ref>، | * اصل هفتم: [[ایمان دینی]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۳/۵/۱۳۸۰.</ref>، | ||
* اصل هشتم: [[انتخاب مردمی]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱/۹/۱۳۷۹ و ۲۶/۹/۱۳۷۹.</ref>، | * اصل هشتم: [[انتخاب مردمی]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱/۹/۱۳۷۹ و ۲۶/۹/۱۳۷۹.</ref>، | ||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
* اصل دهم: [[تکلیف محوری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۵/۹/۱۳۸۰.</ref>، | * اصل دهم: [[تکلیف محوری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۵/۹/۱۳۸۰.</ref>، | ||
* اصل یازدهم: [[شایستهسالاری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۹/۸/۱۳۷۹.</ref>، | * اصل یازدهم: [[شایستهسالاری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۹/۸/۱۳۷۹.</ref>، | ||
* اصل دوازدهم: [[عدالتمحوری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۳/۳/۱۳۷۰ و ۲۱/۲/۱۳۷۷.</ref>.<ref>[[محسن مهاجرنیا|مهاجرنیا، محسن]]، [[نظام سیاست اسلامی - مهاجرنیا (مقاله)|مقاله «نظام سیاست اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲]] | * اصل دوازدهم: [[عدالتمحوری]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۳/۳/۱۳۷۰ و ۲۱/۲/۱۳۷۷.</ref>.<ref>[[محسن مهاجرنیا|مهاجرنیا، محسن]]، [[نظام سیاست اسلامی - مهاجرنیا (مقاله)|مقاله «نظام سیاست اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲]] ص۸۳۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||