بندگی خدا در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۵۷۰ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳
جز (جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود')
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بندگی خدا
| موضوع مرتبط = بندگی خدا
| عنوان مدخل  = [[بندگی خدا]]
| عنوان مدخل  = بندگی خدا
| مداخل مرتبط = [[بندگی خدا در قرآن]] - [[بندگی خدا در حدیث]] - [[بندگی خدا در کلام اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[عبودیت در لغت]] - [[بندگی خدا در قرآن]] - [[بندگی خدا در نهج البلاغه]] - [[بندگی خدا در فقه سیاسی]] - [[بندگی خدا در معارف دعا و زیارات]] - [[بندگی خدا در معارف و سیره سجادی]] - [[بندگی خدا در معارف و سیره علوی]] - [[بندگی خدا در جامعه‌شناسی اسلامی]]
| پرسش مرتبط  = بندگی خدا (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


خط ۲۲: خط ۲۱:
# این که [[خداوند]] [[پیامبر اسلام]] و سایر [[پیامبران]] را با واژه عبد مخاطب قرار داده، نه برای [[ذلت]]؛ بلکه برای بیان [[درجه]] [[کمال انسانی]] آنهاست که در [[مسیر کمال]]، [[تسلیم]] در برابر [[حق]] و [[حقیقت]] و به تعبیری نفی [[خدایان دروغین]] عبد بودن را دارا می‌شوند و به سوی [[کمال مطلق]] جذب شده و خود را به این صفت دارا می‌سازند و لذا [[خداوند]] بالاترین [[درجه]] را که عبد بودن باشد، به آنها عطا نموده است؛
# این که [[خداوند]] [[پیامبر اسلام]] و سایر [[پیامبران]] را با واژه عبد مخاطب قرار داده، نه برای [[ذلت]]؛ بلکه برای بیان [[درجه]] [[کمال انسانی]] آنهاست که در [[مسیر کمال]]، [[تسلیم]] در برابر [[حق]] و [[حقیقت]] و به تعبیری نفی [[خدایان دروغین]] عبد بودن را دارا می‌شوند و به سوی [[کمال مطلق]] جذب شده و خود را به این صفت دارا می‌سازند و لذا [[خداوند]] بالاترین [[درجه]] را که عبد بودن باشد، به آنها عطا نموده است؛
# نذیر بودن [[پیامبر]] برای جهانیان با دو صف فرقان و [[عبودیت]] قابل [[تأمل]] و توجه است. {{متن قرآن|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۱۶۷.</ref>.
# نذیر بودن [[پیامبر]] برای جهانیان با دو صف فرقان و [[عبودیت]] قابل [[تأمل]] و توجه است. {{متن قرآن|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۱۶۷.</ref>.
== [[دین]] و [[عبودیت]] ==
'''[[عبودیت]] و [[بندگی خدا]]، در [[دین الهی]] و [[کتب آسمانی]]:''' {{متن قرآن|قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُواْ اشْهَدُواْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }}<ref> بگو: ای اهل کتاب! بیایید بر کلمه‌ای که میان ما و شما برابر است هم‌داستان شویم که: جز خداوند را نپرستیم و چیزی را شریک او ندانیم و یکی از ما، دیگری را به جای خداوند، به خدایی نگیرد پس اگر روی گرداندند بگویید: گواه باشید که ما مسلمانیم؛ سوره آل عمران، آیه۶۴.</ref>.<ref>فرهنگ قرآن، ج۱۴، ص۱۹۰- ۲۲۰.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
# [[پرونده:1313.jpg|22px]] [[فرهنگ قرآن ج۱۴ (کتاب)|'''فرهنگ قرآن ج۱۴''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
[[رده:عبادت]]
۱۲۹٬۶۲۱

ویرایش