←پانویس
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←پانویس) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
'''فلسفه عزاداری''' همان [[فلسفه قیام امام حسین]]{{ع}} است که نظرات مختلفی درباره آن داده شده است مانند: [[اصلاحگری]]، احیای آموزهها و [[معارف دینی]]، [[تربیت]] [[انسان]]، زندهکردن نام و [[قیام]] [[امام حسین]]{{ع}} و تداوم [[بینش]] [[حسینی]] در [[مبارزه با ستم]]. دیدگاه صحیح در باب فلسفه عزاداری این است که گفته شود برای [[حفظ]] مکتب اهل بیت{{عم}}؛ [[خودسازی]] و [[تربیت دینی]]؛ تجلیل از [[مجاهدت]] [[امام]]{{ع}} و [[تعظیم شعائر]] و غیره است. | |||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
| خط ۱۰: | خط ۱۲: | ||
== چرایی [[گریه]] و عزاداری برای امام حسین {{ع}} == | == چرایی [[گریه]] و عزاداری برای امام حسین {{ع}} == | ||
به [[یقین]]، تأکید و توصیهای که در [[روایات]] نسبت به برپا نمودن [[مجالس عزا]] و گریه بر | به [[یقین]]، تأکید و توصیهای که در [[روایات]] نسبت به برپا نمودن [[مجالس عزا]] و گریه بر مصائب امام حسین{{ع}} وارد شده است، نسبت به هیچ یک از [[امامان معصوم]]{{عم}} حتی وجود [[مقدس]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} وارد نشده است. گویا در این مسئله سری نهفته است که [[ائمه اطهار]]{{عم}} این همه آن را مورد تأکید و سفارش قرار دادهاند. بیان روایات در [[وعده]] ثوابهای عظیم این مجالس به گونهای است که عدهای آن را اغراقآمیز دانسته و منکر آن شدهاند و منشأ آن را «[[غُلات]]» دانسته و گفتهاند: «[[ثواب]] باید با عمل تناسب داشته باشد، چگونه ممکن است عمل کوچکی مانند گریه بر امام حسین{{ع}} اینقدر [[پاداش]] عظیم داشته باشد؟!». | ||
عدهای هم در نقطه مقابل آن، جنبه [[افراط]] را پیموده و [[معتقد]] شدهاند، همین که [[انسان]] بر امام حسین{{ع}} بگرید، هر چند به قدر بال مگسی باشد [[اهل]] [[نجات]] است، حتی اگر در باتلاق [[گناه]] و [[فساد]] فرو رفته باشد. در نگاه اینان همه دروغگوییها، خیانتها، [[ظلمها]] و [[حقکشیها]] با قطره اشکی شسته میشود! | عدهای هم در نقطه مقابل آن، جنبه [[افراط]] را پیموده و [[معتقد]] شدهاند، همین که [[انسان]] بر امام حسین{{ع}} بگرید، هر چند به قدر بال مگسی باشد [[اهل]] [[نجات]] است، حتی اگر در باتلاق [[گناه]] و [[فساد]] فرو رفته باشد. در نگاه اینان همه دروغگوییها، خیانتها، [[ظلمها]] و [[حقکشیها]] با قطره اشکی شسته میشود! | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۹: | ||
=== حسن ذاتی گریه === | === حسن ذاتی گریه === | ||
عدهای با توجه به آثار مثبت جسمانی و روانی گریه و تأثیر آن در پالایش [[روح]] و [[روان انسان]] مدعی شدند سرّ تأکید [[ائمه]]{{عم}} نسبت به برپایی مجالس عزا به خاطر حسن ذاتی گریه است؛ زیرا «اظهار تأثر» به وسیله گریه از نشانههای طبیعی و [[تعادل]] [[عاطفی]] [[آدمی]] است. اشخاصی که کمتر گریه میکنند و نمیتوانند بدین وسیله غمها، و افسردگیهای خویش را تخلیه کنند و عقدههای درونی خویش را بگشایند، از روان [[متعادل]] و سلامت جسمی و [[روحی]] خوبی برخوردار نیستند. به همین جهت روانشناسان معتقدند: «[[زنها]] از مردها | عدهای با توجه به آثار مثبت جسمانی و روانی گریه و تأثیر آن در پالایش [[روح]] و [[روان انسان]] مدعی شدند سرّ تأکید [[ائمه]]{{عم}} نسبت به برپایی مجالس عزا به خاطر حسن ذاتی گریه است؛ زیرا «اظهار تأثر» به وسیله گریه از نشانههای طبیعی و [[تعادل]] [[عاطفی]] [[آدمی]] است. اشخاصی که کمتر گریه میکنند و نمیتوانند بدین وسیله غمها، و افسردگیهای خویش را تخلیه کنند و عقدههای درونی خویش را بگشایند، از روان [[متعادل]] و سلامت جسمی و [[روحی]] خوبی برخوردار نیستند. به همین جهت روانشناسان معتقدند: «[[زنها]] از مردها عقده کمتری دارند؛ زیرا آنان زودتر [[مشکلات]] روحی خویش را به وسیله «[[گریه]]» بیرون میریزند و کمتر آن را در درون خویش پنهان میدارند و این امر یکی از رموز [[سلامت]] آنان است»<ref>صد و پنجاه سال جوان بمانید، ص۱۳۴.</ref> و نیز معتقدند گریه فشارهای ناشی از عقدههای انباشته در درون انسان را میکاهد و درمان بسیاری از آلام و رنجهای درونی [[انسان]] است. در [[حقیقت]] [[اشک]] چشم به منزله سوپاپ اطمینانی است که در شرایط [[بحرانی]] موجب [[تعادل]] [[روح آدمی]] میگردد. | ||
به [[عقیده]] اینان به خاطر همین [[حُسن]] ذاتی گریه بود که [[یعقوب]]{{ع}} برای دوری فرزندش سالها اشک از دیدگان جاری ساخت و [[رسول خدا]]{{صل}} در [[مرگ]] فرزندش ـ ابراهیم<ref>صحیح بخاری، کتاب الجنائر، ح۱۲۷۷؛ کافی، ج۳، ص۲۶۲.</ref> ـ و [[صحابی]] جلیل القدرش [[عثمان بن مظعون]] به [[سختی]] گریست<ref>کافی، ج۵، ص۴۹۵؛ بحارالانوار، ج۷۹، ص۹۱؛ مسند احمد، ج۶، ص۴۳.</ref>. همچنین به هنگام مرگ جمعی از [[صحابه]] و یارانش و در [[شهادت]] عمویش [[حضرت حمزه]] گریان شد و [[بانوان]] [[مدینه]] را جهت [[گریستن]] بر حمزه [[دعوت]] کرد<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۷۰؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۱۰.</ref>. و به همین دلیل بود که [[حضرت زهرا]]{{س}} در [[رحلت]] جانگداز رسول خدا{{صل}} شبانه [[روز]] میگریست<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۵۵ و ۱۷۵.</ref> و [[حضرت علی بن الحسین]]{{ع}} در شهادت پدر بزرگوارش سالیان دراز گریان بود<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۲۸۴.</ref>. | به [[عقیده]] اینان به خاطر همین [[حُسن]] ذاتی گریه بود که [[یعقوب]]{{ع}} برای دوری فرزندش سالها اشک از دیدگان جاری ساخت و [[رسول خدا]]{{صل}} در [[مرگ]] فرزندش ـ ابراهیم<ref>صحیح بخاری، کتاب الجنائر، ح۱۲۷۷؛ کافی، ج۳، ص۲۶۲.</ref> ـ و [[صحابی]] جلیل القدرش [[عثمان بن مظعون]] به [[سختی]] گریست<ref>کافی، ج۵، ص۴۹۵؛ بحارالانوار، ج۷۹، ص۹۱؛ مسند احمد، ج۶، ص۴۳.</ref>. همچنین به هنگام مرگ جمعی از [[صحابه]] و یارانش و در [[شهادت]] عمویش [[حضرت حمزه]] گریان شد و [[بانوان]] [[مدینه]] را جهت [[گریستن]] بر حمزه [[دعوت]] کرد<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۷۰؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۱۰.</ref>. و به همین دلیل بود که [[حضرت زهرا]]{{س}} در [[رحلت]] جانگداز رسول خدا{{صل}} شبانه [[روز]] میگریست<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۵۵ و ۱۷۵.</ref> و [[حضرت علی بن الحسین]]{{ع}} در شهادت پدر بزرگوارش سالیان دراز گریان بود<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۲۸۴.</ref>. | ||
| خط ۶۳: | خط ۶۵: | ||
در واقع ائمه اطهار{{عم}} با ترغیب مردم به اقامه [[مجالس حسینی]] از پراکندگی نیروها جلوگیری به عمل آوردند و تودههای متفرق را بسیج کردند و با ایجاد وحدت و یکپارچگی در میان آنها [[قدرت]] عظیمی را به وجود آوردند. | در واقع ائمه اطهار{{عم}} با ترغیب مردم به اقامه [[مجالس حسینی]] از پراکندگی نیروها جلوگیری به عمل آوردند و تودههای متفرق را بسیج کردند و با ایجاد وحدت و یکپارچگی در میان آنها [[قدرت]] عظیمی را به وجود آوردند. | ||
حرکت خودجوش میلیونی مردم [[مسلمان]] [[ایران]] در [[نهضت]] شکوهمند | حرکت خودجوش میلیونی مردم [[مسلمان]] [[ایران]] در [[نهضت]] شکوهمند انقلاب اسلامی در [[ماه محرم]] و صفر به ویژه روزهای [[تاسوعا]] و [[عاشورا]] که لرزه بر اندام [[طاغوتیان]] میانداخت سرّ تأکید ائمه اطهار{{عم}} بر محور قراردادن [[امام حسین]]{{ع}} را روشنتر میکند. چه بسا اگر ما [[شاهد]] آزادسازی چنین انرژیهای ذخیره شده در این مجالس در [[انقلاب]] نبودیم، شاید ما هم راز تأکید ائمه اطهار{{عم}} بر اقامه این مجالس را کمتر [[درک]] میکردیم. | ||
«ماربین آلمانی» در اثر خود مینویسد: «بی اطلاعی بعضی از تاریخ نویسان ما موجب شد که [[عزاداری]] [[شیعه]] را به [[جنون]] و دیوانگی نسبت دهند؛ ولی اینان گزافه گفته و به شیعه [[تهمت]] زدهاند. ما در میان [[ملل]] و اقوام، مردمی مانند شیعه پرشور و زنده ندیدهایم؛ زیرا [[شیعیان]] به واسطه به پا کردن عزاداری حسینی سیاستهای عاقلانهای را انجام داده و نهضتهای مذهبی ثمر بخشی را به وجود آوردهاند»<ref>به نقل از فلسفه شهادت و عزاداری حسین بن علی{{ع}}، سید عبدالحسین شرف الدین، ص۱۰۹.</ref>. همین نویسنده آلمانی میگوید: «هیچ چیز مانند عزاداری حسینی نتوانست [[بیداری]] [[سیاسی]] در [[مسلمانان]] ایجاد کند»<ref>به نقل از سیاسه الحسینیه، ص۴۴. جالب است بدانیم که اخیراً کتابی در [[آمریکا]] با نام «نقشهای برای جدایی [[مکاتب الهی]]» منتشر شده است که در آن گفتگوی مفصلی با دکتر «مایکل برانت» یکی از معاونان سابق [[سازمان]] اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) انجام شده است؛ وی در این [[گفتگو]] به طرحهایی اشاره میکند که علیه شیعیان و [[مذهب شیعه]] [[تدارک]] دیده شده است. در این گفتگو با اشاره به جلسات سرّی [[مقامات]] سازمان سیا و [[نماینده]] سرویس اطلاعاتی [[انگلیس]] آمده است: «ما به این نتیجه رسیدیم که [[پیروزی انقلاب اسلامی ایران]] فقط نتیجه سیاستهای [[اشتباه]] [[شاه]] در مقابله با این [[انقلاب]] نبوده است، بلکه عوامل دیگری مانند... استفاده از [[فرهنگ]] [[شهادت]] دخیل بوده؛ که این فرهنگ از هزار و چهار صد سال پیش توسط نوه [[پیامبر اسلام]] ([[امام حسین]]{{ع}}) به وجود آمده و هر ساله با عزاداری در ایام [[محرم]] این فرهنگ [[ترویج]] و گسترش مییابد». | «ماربین آلمانی» در اثر خود مینویسد: «بی اطلاعی بعضی از تاریخ نویسان ما موجب شد که [[عزاداری]] [[شیعه]] را به [[جنون]] و دیوانگی نسبت دهند؛ ولی اینان گزافه گفته و به شیعه [[تهمت]] زدهاند. ما در میان [[ملل]] و اقوام، مردمی مانند شیعه پرشور و زنده ندیدهایم؛ زیرا [[شیعیان]] به واسطه به پا کردن عزاداری حسینی سیاستهای عاقلانهای را انجام داده و نهضتهای مذهبی ثمر بخشی را به وجود آوردهاند»<ref>به نقل از فلسفه شهادت و عزاداری حسین بن علی{{ع}}، سید عبدالحسین شرف الدین، ص۱۰۹.</ref>. همین نویسنده آلمانی میگوید: «هیچ چیز مانند عزاداری حسینی نتوانست [[بیداری]] [[سیاسی]] در [[مسلمانان]] ایجاد کند»<ref>به نقل از سیاسه الحسینیه، ص۴۴. جالب است بدانیم که اخیراً کتابی در [[آمریکا]] با نام «نقشهای برای جدایی [[مکاتب الهی]]» منتشر شده است که در آن گفتگوی مفصلی با دکتر «مایکل برانت» یکی از معاونان سابق [[سازمان]] اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) انجام شده است؛ وی در این [[گفتگو]] به طرحهایی اشاره میکند که علیه شیعیان و [[مذهب شیعه]] [[تدارک]] دیده شده است. در این گفتگو با اشاره به جلسات سرّی [[مقامات]] سازمان سیا و [[نماینده]] سرویس اطلاعاتی [[انگلیس]] آمده است: «ما به این نتیجه رسیدیم که [[پیروزی انقلاب اسلامی ایران]] فقط نتیجه سیاستهای [[اشتباه]] [[شاه]] در مقابله با این [[انقلاب]] نبوده است، بلکه عوامل دیگری مانند... استفاده از [[فرهنگ]] [[شهادت]] دخیل بوده؛ که این فرهنگ از هزار و چهار صد سال پیش توسط نوه [[پیامبر اسلام]] ([[امام حسین]]{{ع}}) به وجود آمده و هر ساله با عزاداری در ایام [[محرم]] این فرهنگ [[ترویج]] و گسترش مییابد». | ||
سپس برای مقابله با این فرهنگ میگوید: «ما تصمیم گرفتیم با حمایتهای [[مالی]] از برخی سخنرانان و [[مداحان]] و برگزار کنندگان اصلی این گونه [[مراسم]]، [[عقاید]] و بنیانهای شیعه و فرهنگ شهادت را [[سست]] و [[متزلزل]] کنیم». (روزنامه [[جمهوری اسلامی]]، شماره ۷۲۰۳- ۵/ ۳/ ۸۳- ص۱۶، با تلخیص).</ref>. | سپس برای مقابله با این فرهنگ میگوید: «ما تصمیم گرفتیم با حمایتهای [[مالی]] از برخی سخنرانان و [[مداحان]] و برگزار کنندگان اصلی این گونه [[مراسم]]، [[عقاید]] و بنیانهای شیعه و فرهنگ شهادت را [[سست]] و [[متزلزل]] کنیم». (روزنامه [[جمهوری اسلامی]]، شماره ۷۲۰۳- ۵/ ۳/ ۸۳- ص۱۶، با تلخیص).</ref>. | ||
| خط ۱۰۷: | خط ۱۰۹: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده: | # [[پرونده:IM009875.jpg|22px]] [[صدیقه درویشزاده کاخکی|درویشزاده کاخکی، صدیقه]]، [[عزاداری (مقاله)|عزاداری]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)|'''دانشنامه امام خمینی ج۷''']] | ||
# [[پرونده:1100843.jpg|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشهها انگیزهها رویدادها پیامدها (کتاب)|'''عاشورا ریشهها انگیزهها رویدادها پیامدها''']] | # [[پرونده:1100843.jpg|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشهها انگیزهها رویدادها پیامدها (کتاب)|'''عاشورا ریشهها انگیزهها رویدادها پیامدها''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۱۱۴: | خط ۱۱۶: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
{{عزاداری محرم}} | |||
[[رده:عزاداری]] | [[رده:عزاداری]] | ||