فلسفه انتظار (مقاله): تفاوت میان نسخه‌ها

نویسنده این مقاله می‌نویسد: «اصل [[انتظار فرج]]از یک اصل کلی [[اسلامی]] مایه میگیرد و آن، اصل [[ضرورت]] [[امیدواری]] به [[لطف]] ورحمت [[خدا]] و [[حرمت]] [[یأس]] و [[ناامیدی]] از [[لطف]] و [[رحمت]] اوست. [[انتظار]] به معنای امید به [[ظهور]] حتمی [[حضرت]] ولیعصر{{ع}} در [[آخرالزمان]] به عنوان [[آخرین امام]] و وحی پیامبر {{صل}} است. چنین [[امید]] و انتظاری، انسان‌های [[مؤمن]] [[منتظر]] را تنگ‌ناهای زندگی را در پرتو [[قیام جهانی حضرت مهدی]]{{ع}} نوید می‌دهد. [[انتظار]] در [[تفکر]] [[ناب]] [[اسلامی]] [[شیعه]] به [[منتظران راستین]]، [[امید]]، [[عشق]] و نشاط‌ می‌بخشد. [[فلسفه]] چنین انتظاری، [[صبر]] و [[پایداری]] در راه [[هدف]] و [[زندگی]]، [[کسب آمادگی]] همه جانبه برای پذیرش [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} و [[امیدواری]] به [[آینده]] ای روشن و [[نجات]] بخش است».

* [[فلسفه انتظار]] در دیدگاه [[اندیشمندان]] و [[صاحب‌نظران]]  

{{پدیدآورنده ساده

| پدیدآورنده مقاله = عبدالله ابراهیم‌زاده آملی }}