←خودکفایی و استقلال، آئین مسلمانی
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
== | ==استقلالیابی امت اسلام== | ||
{{اصلی|استقلال}} | |||
[[خداوند]] در [[آیات قرآنی]] بر استقلال همهجانبه [[امت اسلام]] از [[جوامع]] دیگر تاکید میکند. برخی از [[آیات]] بهصراحت هر گونه [[وابستگی]] به ویژه در حوزه [[اقتصادی]] را مردود شمرده و از [[مسلمانان]] خواسته تا به گونهای [[اقتصاد جامعه]] را بنیاد گذاشته و [[استوار]] سازند که نیازی به [[بیگانگان]] وجود نداشته باشد؛ زیرا [[اقتصاد]]، قوام [[جامعه]] است<ref>نساء، آیه ۵</ref> و همانند ستون میانی [[خیمه]] عمل میکند. پس اگر اقتصاد خودکفا و مستقل وجود نداشته باشد، جامعه فاقد ستون اصلی و میانی خواهد بود و توان [[ایستادگی]] و [[مقاومت]] نخواهد داشت. | [[خداوند]] در [[آیات قرآنی]] بر استقلال همهجانبه [[امت اسلام]] از [[جوامع]] دیگر تاکید میکند. برخی از [[آیات]] بهصراحت هر گونه [[وابستگی]] به ویژه در حوزه [[اقتصادی]] را مردود شمرده و از [[مسلمانان]] خواسته تا به گونهای [[اقتصاد جامعه]] را بنیاد گذاشته و [[استوار]] سازند که نیازی به [[بیگانگان]] وجود نداشته باشد؛ زیرا [[اقتصاد]]، قوام [[جامعه]] است<ref>نساء، آیه ۵</ref> و همانند ستون میانی [[خیمه]] عمل میکند. پس اگر اقتصاد خودکفا و مستقل وجود نداشته باشد، جامعه فاقد ستون اصلی و میانی خواهد بود و توان [[ایستادگی]] و [[مقاومت]] نخواهد داشت. | ||
خداوند با تمثلی در [[آیه ۲۹ سوره فتح]] وضعیت مسلمانی و [[جامعه اسلامی]] را همانند گیاهی دانسته که بر ساق خود استوار است و به جایی تکیه ندارد. خداوند میفرماید: «محمد [[پیامبر خدا]] و کسانی که با او هستند بر [[کافران]] سختگیرند و با یکدیگر [[مهربان]]؛ آنان را میبینی که [[رکوع]] میکنند، به [[سجده]] میآیند و جویای فضل و [[خشنودی خدا]] هستند، نشانشان اثر سجدهای است که بر چهره آنهاست، این است وصفشان در [[تورات]] و در [[انجیل]]، که چون کشتهای هستند که جوانه بزند و آن جوانه محکم شود و بر پاهای خود بایستد و کشاورزان را به [[شگفتی]] وادارد، تا آنجا که کافران را به [[خشم]] آورد، [[خدا]] از میان آنها کسانی را که [[ایمان]] آوردهاند و کارهای [[شایسته]] کردهاند به [[آمرزش]] و پاداشی بزرگ [[وعده]] داده است». | خداوند با تمثلی در [[آیه ۲۹ سوره فتح]] وضعیت مسلمانی و [[جامعه اسلامی]] را همانند گیاهی دانسته که بر ساق خود استوار است و به جایی تکیه ندارد. خداوند میفرماید: «محمد [[پیامبر خدا]] و کسانی که با او هستند بر [[کافران]] سختگیرند و با یکدیگر [[مهربان]]؛ آنان را میبینی که [[رکوع]] میکنند، به [[سجده]] میآیند و جویای فضل و [[خشنودی خدا]] هستند، نشانشان اثر سجدهای است که بر چهره آنهاست، این است وصفشان در [[تورات]] و در [[انجیل]]، که چون کشتهای هستند که جوانه بزند و آن جوانه محکم شود و بر پاهای خود بایستد و کشاورزان را به [[شگفتی]] وادارد، تا آنجا که کافران را به [[خشم]] آورد، [[خدا]] از میان آنها کسانی را که [[ایمان]] آوردهاند و کارهای [[شایسته]] کردهاند به [[آمرزش]] و پاداشی بزرگ [[وعده]] داده است». | ||