احیاگری در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۵٬۵۴۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۷ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==[[احیای دین]]==
== احیای دین ==
===[[احیای قرآن]]===
{{اصلی|احیای دین}}
===[[احیای سنت محمدی]]===
=== احیای سنت محمدی ===
{{اصلی|احیای سنت محمدی}}
احیای سنت محمدی اشاره به زمان [[ظهور امام زمان]] {{ع}} دارد و از [[روایات]] فهمیده می‌شود [[امام زمان]]، [[دین]] جدیدی را به [[جهان]] عرضه نمی‌کند، بلکه چون [[مردم]] از اسلام واقعی [[منحرف]] شده‌اند، حضرت دوباره به آن [[دین]] [[دعوت]] می‌کند؛ چنان‌که [[پیامبر]]{{صل}} به آن دعوت کرد و در [[حقیقت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[سنّت]] محمدی را احیا می‌کند. از این روایات استفاده می‌شود:
# برخی از [[احکام الهی]]، هرچند از سوی [[خداوند]] پایه‌ریزی شده است، ولی شرایط‍‌ اعلام و اجرای آن در [[زمان ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} فراهم می‌شود و اوست که آن [[احکام]] را اعلام و اجرا می‌کند.
# با گذشت [[زمان]]، به وسیله زورمندان و [[تحریف‌گران]]، دگرگونی‌ها و تحریفاتی در احکام الهی پدید آمده است و [[حضرت قائم]]{{ع}} پس از ظهور، آنها را تصحیح و تعدیل می‌کند.
# چون [[فقها]] در استنباط‍‌ [[حکم شرعی]]، از یک سلسله [[قواعد]] و اصول بهره می‌جویند، گاهی حکمی را که استنباط‍‌ کرده‌اند با [[حکم]] واقع مطابقت ندارد؛ هرچند نتیجه آن استنباط‍‌، برای [[مجتهد]] و مقلّدینش حجّت شرعی است؛ ولی در [[حکومت امام زمان]]{{ع}} حضرت، احکام واقعی را بیان می‌فرماید.
# برخی از [[احکام شرعی]] در شرایطی خاص و [[اضطراری]] و برای [[تقیه]] به صورت غیر [[واقعی]] اعلام شده است که در [[روزگار]] حضرت، [[تقیه]] برداشته می‌شود و حکم واقعی بیان می‌گردد<ref>چشم‌اندازى به حکومت [[امام مهدی|مهدى]]{{ع}}، نجم الدین طبسى، ص۱۵۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۸.</ref>
 
=== احیای فرهنگ جهاد ===
{{اصلی|احیای فرهنگ جهاد}}
از مهمترین کارکردهای [[سیاسی]] حادثه عظیم [[عاشورا]] احیای فرهنگ جهاد در میان [[امت مسلمان]] بود؛ زیرا با بروز مجدد روحیه [[جاهلی]] و خوگیری روزافزون [[حاکمان]] به [[ملوک]] [[پادشاهی]] ـ پس از [[رسول خدا]] {{صل}} ـ به تدریج اصول و فروع اسلام رنگ باختن را آغاز کرد؛ از جمله این اصول و فروع، جهاد بود. به [[یقین]] سرآغاز این رنگ باختن را می‌توان [[سرپیچی]] نمودن سران [[سقیفه]] از فرمان پیامبر [[اسلام]] در [[سپاه اسامه]]، آن هم به بهانه [[جوانی]] فرمانده سپاه دانست.
 
آغاز جنگ‌های گسترده سپاهیان اسلام و آغاز [[کشور]] گشایی و صدور اسلام - به ویژه در [[زمان]] [[خلیفه دوم]] - و به تدریج پس از آن به [[خلافت]] رسیدن حضرت [[امام علی]] {{ع}} و آغاز جنگ‌های خونین داخلی در پی سه [[نبرد]] سنگین با [[قاسطین]]، [[مارقین]] و [[ناکثین]] و به هر حال خستگی سپاهیان و آغاز عذر و بهانه‌های مختلف از شرکت در [[جنگ‌ها]] روندی بود که به تدریج دامن گیر «[[جهاد]]» گردیده بود. چنین روند وحشتناک و [[روز]] افزونی در [[زمان]] [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} نیز تکرار گردید و به آن چنان صورتی نمودار شد که سپاهیان و [[اصحاب]] شبانه و روزانه، آشکار و پنهان اردوگاه را ترک می‌گفتند و به سپاه معاویه ملحق می‌شدند. با مرگ معاویه و آغاز [[پادشاهی]] [[یزید]]، [[جامعۀ اسلامی]] وارد مرحلۀ نوینی گردید. شرایط و اقتضائات [[حاکم]] و زمانه به‌گونه‌ای دیگر گردید به صورتی که زمینه را برای جهاد امام حسین {{ع}} مهیا می‌نمود. قیام و جهاد [[حسینی]] الگویی گردید برای عدالت‌خواهان و آزادی‌خواهان<ref>[[سید محسن آل سید غفور|آل سید غفور، سید محسن]]، [[کارکردهای سیاسی عاشورا (مقاله)|مقاله «کارکردهای سیاسی عاشورا»]] [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۸]]، ص ۳۷.</ref>.


== احیای قلب ==
== احیای قلب ==
خط ۲۰: خط ۳۲:
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:1100819.jpg|22px]] [[سید محسن آل سید غفور|آل سید غفور، سید محسن]]، [[کارکردهای سیاسی عاشورا (مقاله)|مقاله «کارکردهای سیاسی عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)|'''فرهنگ عاشورایی ج۸''']]
# [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)|'''احیاگری پیامبر از نظر قرآن''']]
# [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)|'''احیاگری پیامبر از نظر قرآن''']]
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


۱۲۹٬۶۱۰

ویرایش