←مقدمه
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
(←مقدمه) |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[هدایت امام در حدیث]] | پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[کتمان]] [[ولایت اهل بیت]]{{ع}} به منزله کتمان [[هدایت الهی]] است. | [[کتمان]] [[ولایت اهل بیت]] {{ع}} به منزله کتمان [[هدایت الهی]] است. | ||
#{{متن حدیث|عن أبی عبدالله فی قوله تعالی: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ}}<ref>«خداوند و لعنتکنندگان، کسانی را لعنت میکنند که برهانها و رهنمودی را که فرو فرستادیم، پس از آنکه در کتاب (تورات) برای مردم روشن کردیم، پنهان میدارند» سوره بقره، آیه ۱۵۹.</ref> فی علیٍّ}}. | #{{متن حدیث|عن أبی عبدالله فی قوله تعالی: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ}}<ref>«خداوند و لعنتکنندگان، کسانی را لعنت میکنند که برهانها و رهنمودی را که فرو فرستادیم، پس از آنکه در کتاب (تورات) برای مردم روشن کردیم، پنهان میدارند» سوره بقره، آیه ۱۵۹.</ref> فی علیٍّ}}. | ||
#{{متن حدیث|عَنْ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} فِي قَوْلِ اللَّهِ {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا...}} يَعْنِي بِذَلِكَ نَحْنُ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ}}<ref>مدرک هر دو روایت، تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة. ۱۳۸۰ | #{{متن حدیث|عَنْ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} فِي قَوْلِ اللَّهِ {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا...}} يَعْنِي بِذَلِكَ نَحْنُ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ}}<ref>مدرک هر دو روایت، تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة. ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۷۱.</ref>. | ||
توضیح آنکه: در این [[آیه]]، [[خداوند]] کتمان کنندگان [[آیات الهی]] را [[لعنت]] نموده است. با توجه به آنکه کتمان [[رسالت]] [[رسول خدا]]{{صل}} و یا [[آیات قرآن]]، به دلیل شدت ظهوری که دارد، اولاً امر مشکلی است، بنابراین کسی از [[مسلمانان]] جرأت چنین کاری را نداشت و ثانیاً، چون [[ولایت]] [[باطن]] رسالت است، کتمان آن به منزله گرفتن [[روح]] | توضیح آنکه: در این [[آیه]]، [[خداوند]] کتمان کنندگان [[آیات الهی]] را [[لعنت]] نموده است. با توجه به آنکه کتمان [[رسالت]] [[رسول خدا]] {{صل}} و یا [[آیات قرآن]]، به دلیل شدت ظهوری که دارد، اولاً امر مشکلی است، بنابراین کسی از [[مسلمانان]] جرأت چنین کاری را نداشت و ثانیاً، چون [[ولایت]] [[باطن]] رسالت است، کتمان آن به منزله گرفتن [[روح]] بالندگی و [[حیات]] از [[مقام رسالت]] رسول خدا {{صل}} است؛ لذا در [[روایات]]، ولایت نازل منزله کتمان آیات قرآن و هدایت الهی بیان شده است<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴]]، ص ۲۷۹.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۱: | خط ۱۶: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:هدایت | [[رده:هدایت]] | ||
[[رده: | [[رده:امام]] | ||