←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]] - [[احقاف در تاریخ اسلامی]] | پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]] - [[احقاف در تاریخ اسلامی]] | پرسش مرتبط = }} | ||
'''احقاف''' ریگزاری است در جنوب عربستان که [[مسکن]] [[قوم عاد]] بود. قوم عاد قومی بود که به [[دعوت الهی]] [[حضرت هود]]{{ع}} توجهی نکرد و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند. احقاف، زمانی جایگاه مردمانی نیرومند بوده اما مردمانش بعد از آن همه [[تمدن]] و شکوه به سبب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[ناسپاسی]] در مقابل [[خداوند یکتا]] و | '''احقاف''' ریگزاری است در جنوب عربستان که [[مسکن]] [[قوم عاد]] بود. قوم عاد قومی بود که به [[دعوت]] [[الهی]] [[حضرت هود]]{{ع}} توجهی نکرد و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند. احقاف، زمانی جایگاه مردمانی نیرومند بوده اما مردمانش بعد از آن همه [[تمدن]] و شکوه به سبب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[ناسپاسی]] در مقابل [[خداوند یکتا]] و بیاعتنایی و بیاحترامی به پیامبرانشان دچار [[محنت]] و [[عذاب]] گشتهاند و لذا به عنوان درس [[عبرت]] و [[پند]] برای [[مردمان]] در همه عصرها هستند. | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
"احقاف" ریگزاری است در جنوب جزیرةالعرب و از | "احقاف" ریگزاری است در جنوب جزیرةالعرب و از قسمتهای ربعالخالی ([[وادی]] دهناء) که در [[روزگار]] گذشته [[مسکن]] [[قوم عاد]] ـ [[قوم حضرت هود]]{{ع}} ـ بود. | ||
== معناشناسی == | == معناشناسی == | ||
احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیبالعین، ص۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمیشود؛ جامعالبیان، مج۱۳، ج۲۶، ص۳۲ و مج۱۵، ج۳۰، ص۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوهها نیز اطلاق کردهاند. تفسیر قرطبی، ج۱۶، ص۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج۴، ص۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته میشود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین | احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیبالعین، ص۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمیشود؛ جامعالبیان، مج۱۳، ج۲۶، ص۳۲ و مج۱۵، ج۳۰، ص۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوهها نیز اطلاق کردهاند. تفسیر قرطبی، ج۱۶، ص۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج۴، ص۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته میشود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref> و بیشتر به شنهایی گفته میشود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته میشوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا |کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>. | ||
== احقاف در قرآن == | == احقاف در قرآن == | ||
{{اصلی|احقاف در قرآن}} | |||
واژه "احقاف" یک بار در [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]]: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و از برادر (قوم) عاد (هود) یاد کن آنگاه که قومش را در آن ریگزار بیم داد و البته پیش از وی بیمدهندگانی بر گذشته بودند و پس از او نیز پیامبرانی آمدند که (هر یک میگفتند) جز خداوند را نپرستید که من بر شما از عذاب روزی سترگ میهراسم» سوره احقاف، آیه ۲۱.</ref> آمده و به مناسبت وجود این کلمه، [[سوره]]، احقاف نام گرفته است. احقاف را موطن [[قوم عاد]] گفتهاند. قومی که به [[دعوت الهی]] [[پیامبر]] خود ـ [[حضرت هود]]{{ع}} ـ وقعی ننهادند و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند. | واژه "احقاف" یک بار در [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]]: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و از برادر (قوم) عاد (هود) یاد کن آنگاه که قومش را در آن ریگزار بیم داد و البته پیش از وی بیمدهندگانی بر گذشته بودند و پس از او نیز پیامبرانی آمدند که (هر یک میگفتند) جز خداوند را نپرستید که من بر شما از عذاب روزی سترگ میهراسم» سوره احقاف، آیه ۲۱.</ref> آمده و به مناسبت وجود این کلمه، [[سوره]]، احقاف نام گرفته است. احقاف را موطن [[قوم عاد]] گفتهاند. قومی که به [[دعوت الهی]] [[پیامبر]] خود ـ [[حضرت هود]]{{ع}} ـ وقعی ننهادند و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند. | ||