بحث:تحدیث فرشتگان با معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

[[علامه امینی]] در [[تفسیری]] گسترده و شمولی که تبیین‌های مختلف از محدث را در بر دارد، می‌نگارد: محدث کسی است که فرشته با او سخن می‌گوید بدون آنکه [[پیامبر]] باشد یا آنکه فرشته را ببیند، یا آنکه در او دانشی به طریق [[الهام]] و [[مکاشفه]] از [[مبدأ اعلی]] ایجاد شود، یا آنکه در قلبش از حقایقی که بر دیگران مخفی است پدید آید، یا معانی دیگری که ممکن است از آن [[اراده]] نمود.<ref>علامه امینی، ج ۹، ص۸۸.</ref> مرحوم [[سید شرف الدین]] در بیانی ناظر به مصادیق محدث در [[اهل سنت]]، قائل به پیوندی وثیق میان مسئله تحدیث و [[عصمت]] است به گونه ای که تحقق تحدیث را وابسته به برخورداری از عصمت می‌داند، نه آنکه تحدیث نشانه و سببی برای تحقق عصمتی هر چند محدود باشد<ref>در مقابل رک. المناوی، ج ۴، ص۶۶۵ -۶۶۴.</ref> وی میان تحدیث به نبی و دیگران تفاوت قائل است. مسئله تحدیث [[ملائکه]] با [[انبیا]] نزد [[شرف]] الدین، تکلم [[حقیقی]] ملائکه با پیامبر است، و تحقق تحدیث در مورد سایر [[معصومین]]، امری مجازی به معنای الهام حقیقیت توسط [[خدا]] به [[جانشین]] نبی است. در فرایند الهام، واقع برای شخص تحدیث شده مانند سپیدی صبح بدون هیچ گونه [[اشتباه]] و تردیدی آشکار می‌گردد، همانند آنجا که فرشته‌ای آن [[حقیقت]] را برایش از جانب [[خدا]] بازگو نماید. وی تأکید دارد در [[تحدیث]] به معصومینی غیر از [[انبیا]] تحدیث و تکلم [[حقیقی]] صورت نمی‌پذیرد بلکه القای صواب به [[روح]] و [[قلب]] او انجام می‌یابد. [[شرف]] الدین از جهت نتیجه، میان تحدیث به انبیا و [[اوصیا]] تفاوتی نمی‌نهد، هر چند گونه حصول آن را در این دو [[شأن]]، متفاوت می‌بیند<ref>ص ۱۳۷-۱۳۵.</ref> [[علامه امینی]] همانند [[سید]] [[شرف‌الدین]] [[رؤیت]] [[ملائکه]] را [[مرز]] میان [[نبوت]] و [[محدث]] می‌داند.<ref>ر.ک: [[محمد تقی شاکر|شاکر، محمد تقی]]، [[رضا برنجکار|برنجکار، رضا]]؛ [[حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت (مقاله)|حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت]]؛ [[آینه معرفت (نشریه)|فصلنامه آینه معرفت]]، شماره ۳۷، زمستان ۱۳۹۲، ص۱۵۰-۱۵۲.</ref>

== دیدگاه [[فیض]] در مسئله [[تحدیث]] ==