←تأویل قرآن
| خط ۶۳: | خط ۶۳: | ||
درباره معنای تأویل در [[قرآن کریم]] دیدگاههای دیگری نیز از سوی صاحبنظران بیان شده است؛ [[علامه طباطبایی]] با توجه به حوزههای مختلف کاربرد تأویل در قرآن، بر آن است که در عرف قرآن تأویل حقیقتی است که هر چیزی متضمن آن، و وجودش مبتنی بر آن و برگشتش به آن است؛ مانند تأویل[[خواب]]، که به معنای تعبیر آن در عالم خارج است و تأویل[[حکم]]، که همان ملاک آن است «[[مصلحت]] [[واقعی]] که [[حکم]] از آن ناشی شده و سپس بر عمل به آن حکم مترتب میشود»، و تأویل فعل، که عبارت از مصلحت و غایت [[حقیقی]] آن مانند رجوع ضرب به [[تأدیب]] و رجوع رگ زدن به معالجه و تأویل واقعه که علت واقعی آن است<ref>المیزان، ج۳، ص۲۳ ـ ۲۹؛ ج۱۳، ص۳۴۹.</ref>.<ref>[[محمد کاظم شاکر|شاکر، محمد کاظم]]، [[تأویل - شاکر (مقاله)|تأویل]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷]]، ص۹۴ ـ ۹۶.</ref> | درباره معنای تأویل در [[قرآن کریم]] دیدگاههای دیگری نیز از سوی صاحبنظران بیان شده است؛ [[علامه طباطبایی]] با توجه به حوزههای مختلف کاربرد تأویل در قرآن، بر آن است که در عرف قرآن تأویل حقیقتی است که هر چیزی متضمن آن، و وجودش مبتنی بر آن و برگشتش به آن است؛ مانند تأویل[[خواب]]، که به معنای تعبیر آن در عالم خارج است و تأویل[[حکم]]، که همان ملاک آن است «[[مصلحت]] [[واقعی]] که [[حکم]] از آن ناشی شده و سپس بر عمل به آن حکم مترتب میشود»، و تأویل فعل، که عبارت از مصلحت و غایت [[حقیقی]] آن مانند رجوع ضرب به [[تأدیب]] و رجوع رگ زدن به معالجه و تأویل واقعه که علت واقعی آن است<ref>المیزان، ج۳، ص۲۳ ـ ۲۹؛ ج۱۳، ص۳۴۹.</ref>.<ref>[[محمد کاظم شاکر|شاکر، محمد کاظم]]، [[تأویل - شاکر (مقاله)|تأویل]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷]]، ص۹۴ ـ ۹۶.</ref> | ||
== | == تأویل قرآن == | ||
{{همچنین ببینید|تأویل قرآن}} | {{همچنین ببینید|تأویل قرآن}} | ||
بحثهای فراوانی در مورد «تأویلِ [[قرآن]]» و چند و چون آن صورت گرفته است. مجموع نظریات مطرح در اینباره را میتوان به طور کلی به دو محور قابل تقسیم دانست: ۱. تأویل قرآن از مقوله معناست. ۲. تأویل قرآن از مقوله [[واقعیت]] خارجی است. '''نظریه نخست'''، خود به سه نظریه تقسیم میشود: (۱): تأویل قرآن، معنا و مقصود [[خداوند]] از الفاظ و [[آیات قرآن]] است. (۲): تأویل قرآن، معنای خلاف [[ظاهر آیات]] قرآن است. (۳): تأویل قرآن، معانی [[باطنی]] قرآن است که در ورای معانی ظاهری قصد شده است. '''نظریه دوم''' نیز به دو نظریه قابل تقسیم است: (۱): مراد از تأویل قرآن، مصادیق عینی [[مفاهیم قرآنی]] است. (۲): تأویل قرآن، [[حقایق]] عینی عرشی است که مستندِ همه محتویات قرآن است. بنابراین، عمدهترین نظریات در مورد تأویل قرآن، ۵ نظریه است: | بحثهای فراوانی در مورد «تأویلِ [[قرآن]]» و چند و چون آن صورت گرفته است. مجموع نظریات مطرح در اینباره را میتوان به طور کلی به دو محور قابل تقسیم دانست: ۱. تأویل قرآن از مقوله معناست. ۲. تأویل قرآن از مقوله [[واقعیت]] خارجی است. '''نظریه نخست'''، خود به سه نظریه تقسیم میشود: (۱): تأویل قرآن، معنا و مقصود [[خداوند]] از الفاظ و [[آیات قرآن]] است. (۲): تأویل قرآن، معنای خلاف [[ظاهر آیات]] قرآن است. (۳): تأویل قرآن، معانی [[باطنی]] قرآن است که در ورای معانی ظاهری قصد شده است. '''نظریه دوم''' نیز به دو نظریه قابل تقسیم است: (۱): مراد از تأویل قرآن، مصادیق عینی [[مفاهیم قرآنی]] است. (۲): تأویل قرآن، [[حقایق]] عینی عرشی است که مستندِ همه محتویات قرآن است. بنابراین، عمدهترین نظریات در مورد تأویل قرآن، ۵ نظریه است: | ||