←تفاسیر علم الاسماء
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
# برخی دیگر مقصود از اسماء را [[حقایق]] [[غیبی]] [[عالم]] میدانند که نشانۀ [[خدا]] هستند، حقایقی که [[خزائن]] [[جهان]] هستند و نزد خدا ذخیرهاند و...<ref>ر. ک: [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، تفسیر قرآن مهر، ج ۱، ص۲۲۴ ـ ۲۲۷.</ref>. | # برخی دیگر مقصود از اسماء را [[حقایق]] [[غیبی]] [[عالم]] میدانند که نشانۀ [[خدا]] هستند، حقایقی که [[خزائن]] [[جهان]] هستند و نزد خدا ذخیرهاند و...<ref>ر. ک: [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، تفسیر قرآن مهر، ج ۱، ص۲۲۴ ـ ۲۲۷.</ref>. | ||
در مجموع مقصود از [[تعلیم اسماء]]، [[شناخت]] حقاق و [[سنن]] [[حاکم]] بر آنهاست. به این ترتیب [[آدم]] به تمامی [[اسرار]] جهان آشنا شد و | در مجموع مقصود از [[تعلیم اسماء]]، [[شناخت]] حقاق و [[سنن]] [[حاکم]] بر آنهاست. به این ترتیب [[آدم]] به تمامی [[اسرار]] جهان آشنا شد و شایستگی و [[استعداد]] [[درک]] همه این اسرار را برای [[فرزندان]] خود به جای گذارده است. | ||
در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} [[سؤال]] شد که [[خداوند]] به آدم چه آموخت؟ | در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} [[سؤال]] شد که [[خداوند]] به آدم چه آموخت؟ حضرت فرمودند: "خداوند به آدم تمام [[زمینها]]، کوهها، درهها و بستر رودخانهها را آموخت، سپس به فرشی که زیرپایش گسترده بود نظر افکند و فرمود: حتّی این فرش هم از اموری بود که به آدم [[تعلیم]] داد"<ref>{{متن حدیث|الْأَرَضِینَ وَ الْجِبَالَ وَ الشِّعَابَ وَ الْأَوْدِیَةَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَی بِسَاطٍ تَحْتَهُ فَقَالَ وَ هَذَا الْبِسَاطُ مِمَّا عَلَّمَه}}؛ تفسیر البرهان، ج ۱، ص۱۶۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، مکاتبۀ اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]، پژوهشگران وبگاه مرکز آموزش تخصصی تفسیر و علوم قرآن.</ref> | ||
== [[علم]] الاسماء و [[آگاهی از غیب]] == | == [[علم]] الاسماء و [[آگاهی از غیب]] == | ||