←دلیل روایی بر غیرذاتی بودن علم معصوم
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
[[علم]] عیرذاتی [[علمی]] است که به واسطۀ [[تعلیم]] [[خداوند]]، [[انسانهای برگزیده]] میتوانند از آن بهرهمند شوند و چنین علمی، تبعی و نسبت به [[علم خداوند]] موقتی و محدود است<ref>ر.ک: [[حسن مهدیفر|مهدیفر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن (پایاننامه)|علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن]]، ص۲۴.</ref>. | [[علم]] عیرذاتی [[علمی]] است که به واسطۀ [[تعلیم]] [[خداوند]]، [[انسانهای برگزیده]] میتوانند از آن بهرهمند شوند و چنین علمی، تبعی و نسبت به [[علم خداوند]] موقتی و محدود است<ref>ر.ک: [[حسن مهدیفر|مهدیفر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن (پایاننامه)|علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن]]، ص۲۴.</ref>. | ||
== | == دلیل روایی بر غیرذاتی بودن [[علم معصوم]] == | ||
[[روایات]] اشاره به این مطلب دارند که [[علوم اهل بیت]] {{ع}} از طریق فراگیری از [[پیامبر]] {{صل}}، بهرهمندی از کتابهای [[الهی]] و ویژه، [[الهام]]، [[تحدیث فرشتگان]] و... به دست میآید؛ بیان این شیوهها، خود [[نفی]] کننده [[علم ذاتی]] برای [[امامان]] {{ع}} است؛ زیرا در صورتی که [[علم]] آنان ذاتی باشد، نیازی به کسب آن به شیوههای یاد شده نبود. امور ذاتی نیازی به کسب ندارند و از ذات جدا نمیشوند و [[علوم]] ایشان غیرذاتی است. | [[روایات]] اشاره به این مطلب دارند که [[علوم اهل بیت]] {{ع}} از طریق فراگیری از [[پیامبر]] {{صل}}، بهرهمندی از کتابهای [[الهی]] و ویژه، [[الهام]]، [[تحدیث فرشتگان]] و... به دست میآید؛ بیان این شیوهها، خود [[نفی]] کننده [[علم ذاتی]] برای [[امامان]] {{ع}} است؛ زیرا در صورتی که [[علم]] آنان ذاتی باشد، نیازی به کسب آن به شیوههای یاد شده نبود. امور ذاتی نیازی به کسب ندارند و از ذات جدا نمیشوند و [[علوم]] ایشان غیرذاتی است. | ||
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "گاهی (درهای) علم به روی ما گشوده میشود و ما (مطالبی را) میدانیم و گاهی بسته میشود و نمیدانیم. [[امام]] فردی مانند دیگر انسانهاست؛ همانند آنان به [[دنیا]] میآید؛ (...) [[امتیاز]] او نسبت به دیگران این است که علومی ویژه به او داده شده و دعای او [[مستجاب]] است<ref>{{متن حدیث|یُبْسَطُ لَنَا فَنَعْلَمُ وَ یُقْبَضُ عَنَّا فَلَا نَعْلَمُ وَ الْإِمَامُ یُولَدُ وَ یَلِدُ وَ یَصِحُّ وَ یَمْرَضُ وَ یَأْکُلُ وَ یَشْرَبُ وَ یَبُولُ وَ یَتَغَوَّطُ وَ یَفْرَحُ وَ یَحْزَنُ وَ یَضْحَکُ وَ یَبْکِی وَ یَمُوتُ وَ یُقْبَرُ وَ یُزَادُ فَیَعْلَمُ وَ دَلَالَتُهُ فِی خَصْلَتَیْنِ فِی الْعِلْمِ وَ اسْتِجَابَةِ الدَّعْوَةِ}}؛ ابن بابویه، محمد بن علی، الخصال، ج ۲، ص۵۲۸.</ref>. | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "گاهی (درهای) علم به روی ما گشوده میشود و ما (مطالبی را) میدانیم و گاهی بسته میشود و نمیدانیم. [[امام]] فردی مانند دیگر انسانهاست؛ همانند آنان به [[دنیا]] میآید؛ (...) [[امتیاز]] او نسبت به دیگران این است که علومی ویژه به او داده شده و دعای او [[مستجاب]] است<ref>{{متن حدیث|یُبْسَطُ لَنَا فَنَعْلَمُ وَ یُقْبَضُ عَنَّا فَلَا نَعْلَمُ وَ الْإِمَامُ یُولَدُ وَ یَلِدُ وَ یَصِحُّ وَ یَمْرَضُ وَ یَأْکُلُ وَ یَشْرَبُ وَ یَبُولُ وَ یَتَغَوَّطُ وَ یَفْرَحُ وَ یَحْزَنُ وَ یَضْحَکُ وَ یَبْکِی وَ یَمُوتُ وَ یُقْبَرُ وَ یُزَادُ فَیَعْلَمُ وَ دَلَالَتُهُ فِی خَصْلَتَیْنِ فِی الْعِلْمِ وَ اسْتِجَابَةِ الدَّعْوَةِ}}؛ ابن بابویه، محمد بن علی، الخصال، ج ۲، ص۵۲۸.</ref>. | ||