←مبارزه با ظلم
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
=== مبارزه با ظلم === | === مبارزه با ظلم === | ||
{{اصلی|ظلمستیزی}} | {{اصلی|ظلمستیزی}} | ||
یکی از بزرگترین عوامل انحطاط جوامع بشری این است که طرز [[تفکر]] افراد و [[جامعه]] در مورد | یکی از بزرگترین عوامل انحطاط جوامع بشری این است که طرز [[تفکر]] افراد و [[جامعه]] در مورد مبارزه و [[مقابله با ظلم]] و [[ستم]] و طرز تصور آنها در مورد [[عدالت]] و [[عدالتخواهی]] بمیرد. در این صورت [[جامعه]] [[تسلیم]] میشود و [[ظلم و ستم]] را میپذیرد و لذا اشرار (بدترین افراد) بر [[جامعه]] مسلط میگردند. نهتنها ترک [[ظلم ستیزی]] و [[مرگ]] [[تفکر]] [[عدالتخواهی]] باعث [[سلطه]] اشرار و [[ستمگران]] بر [[جامعه]] میگردد، بلکه [[شریعت]] و [[دین]] ـ در واقع [[تفکر]] [[دینی]] و مذهبی ـ نیز قوام و پایه خویش و در نتیجه [[قدرت]] پویایی خود را از [[دست]] میدهد<ref>[[محمد حسین جمشیدی|جمشیدی، محمد حسین]]، [[احیای اندیشه ظلمستیزی دینی در تفکر سیاسی دینی امام خمینی (مقاله)|احیای اندیشه ظلمستیزی دینی در تفکر سیاسی دینی امام خمینی]]، ص۳۲.</ref>. | ||
جدا از پیامبران و اولیای الهی که سردمدار [[مبارزه با ظلم]] و ستمهای فردی و [[اجتماعی]] و در حدّ کلان، [[حاکمان ظالم]] بودند، این [[وظیفه]] از سوی آنان به [[مردم]] نیز | جدا از پیامبران و اولیای الهی که سردمدار [[مبارزه با ظلم]] و ستمهای فردی و [[اجتماعی]] و در حدّ کلان، [[حاکمان ظالم]] بودند، این [[وظیفه]] از سوی آنان به [[مردم]] نیز القا شده بلکه پیامبران، جز با کمک و [[همراهی]] مردم قادر به مبارزه با ظلم نخواهند بود. مبارزه با ظلم و [[فساد]] علاوه بر فرهیختگان [[جامعه]]، وظیفه مردم نیز بوده و این امر به عنوان تکلیفی بر آنان واجب است: "مسأله اساسی، [[عصیان]] و [[قیام]] همه مردم بر ضد ستمگرانی است که بدانها [[ستم]] میکنند"<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۳۷۲.</ref>.<ref>[[سید سجاد ایزدهی|ایزدهی، سید سجاد]]، [[فقه سیاسی امام خمینی (کتاب)|فقه سیاسی امام خمینی]]، ص ۱۳۲.</ref> | ||
=== مبارزه با طاغوت === | === مبارزه با طاغوت === | ||