اسد بن عبید هدلی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنیهدل ([[هذیل]])<ref>جامعالبیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنیهدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنیقریظه]] و [[بنینضیر]]، به نیای واحدی میرسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیرهالنبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنیقریظه میزیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنیقریظه دانستهاند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]]{{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آنروزی که بنیقریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنیقریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدینگونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند | از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنیهدل ([[هذیل]])<ref>جامعالبیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنیهدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنیقریظه]] و [[بنینضیر]]، به نیای واحدی میرسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیرهالنبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنیقریظه میزیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنیقریظه دانستهاند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]] {{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آنروزی که بنیقریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنیقریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدینگونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت میکنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان میدهند و از کار ناشایست باز میدارند و به کارهای خیر میشتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنیقریظه معرفی کرد.<ref>جامعالبیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref><ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳، ص 194-195.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
#[[پرونده:000053.jpg|22px]] [[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۱
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
مقدمه
از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش اسید (اسد)[۱] و ثعلبه، فرزندان سعیه همگی از یهودیان بنیهدل (هذیل)[۲] بودند و بنیهدل در شجره نسب خود با بنیقریظه و بنینضیر، به نیای واحدی میرسند.[۳] این سه با بنیقریظه میزیستند،[۴] به همین دلیل برخی آنها را، به خطا از بنیقریظه دانستهاند.[۵] بنا به نقلی یکی از بزرگان یهود به نام ابن هیّبان که برای ادراک محضر پیامبر (ص) سختی معیشت در یثرب را به آسایش در شام ترجیح داده بود، هنگام مرگ خود آنان را از ظهور پیامبر موعود آگاه ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در ایمان به او بر شما سبقت گیرند.[۶] این سه نفر در شب آنروزی که بنیقریظه به حکم سعد بن معاذ تسلیم گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنیقریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛[۷] بدینگونه نه تنها جان خود و خانواده خویش را حفظ کردند، بلکه دارایی آنها نیز باز گردانده شد.[۸] احبار یهود گفتند: اینان از فرومایگان یهودند که آیین پدران خود را رها کردند. آیات ﴿لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ﴾[۹]، ﴿يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ﴾[۱۰] در رد سخنان ایشان نازل شد و خداوند این گونه آنها را از صالحان شمرد و غیر قابل مقایسه با بنیقریظه معرفی کرد.[۱۱] بنا به روایتی، اسید و ثعلبه، فرزندان سعیه در زمان حیات پیامبر از دنیا رفتند [۱۲][۱۳]
منابع
پانویس
- ↑ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.
- ↑ جامعالبیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.
- ↑ الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیرهالنبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.
- ↑ المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.
- ↑ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.
- ↑ الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۱.
- ↑ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.
- ↑ دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.
- ↑ «آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت میکنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.
- ↑ «به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان میدهند و از کار ناشایست باز میدارند و به کارهای خیر میشتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.
- ↑ جامعالبیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.
- ↑ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.
- ↑ سامانی، سید محمود، مقاله «اسد بن عبید هدلی»، دائرة المعارف قرآن کریم، ج۳، ص 194-195.