سبیل الله: تفاوت میان نسخه‌ها

[[سبیل]] از ریشه "س - ب - ل" به معنای راه است<ref>الصحاح، ج۵، ص۱۷۲۴؛ جمهرة اللغه، ج۲، ص۱۶۶؛ المصباح، ص۲۶۵، «سبل».</ref>. به گفته برخی، معنای اصلی این ماده، رها شدن چیزی در امتداد طولی است و اطلاق [[سبیل]] بر راه نیز به جهت امتداد آن است. به طور کلی [[سبیل]]، راهی است آسان و هموار که [[انسان]] را به مقصد می‌رساند؛ مقصد مادی باشد یا [[معنوی]]؛ [[خیر]] باشد یا [[شر]]<ref>مفردات، ص۳۹۵؛ التحقیق، ج۵، ص۴۴، «سبل».</ref>، طریق<ref> لسان العرب، ج۱۰، ص۲۲۰؛ مجمع البحرین، ج۵، ص۲۰۵، «طرق».</ref> و [[صراط]] <ref>الصحاح، ج۳، ص۱۱۳۹؛ لسان العرب، ج۷، ص۳۴۰، «صرط».</ref> با [[سبیل]] در معنای راه اشتراک دارند و تفاوت آنها در این است که [[سبیل]] به معنای راه روشن<ref>القاموس المحیط، ج۲، ص۱۳۳۸؛ لسان العرب، ج۱۱، ص۳۱۹، «سبل»؛ لغت نامه، ج۹، ص۱۳۴۲۴، «سبیل».</ref> و آسان<ref>مفردات، ص۳۹۵، «سبل».</ref> و [[صراط]] به معنای [[راه مستقیم]]<ref> مفردات، ص۴۸۳، «صرط».</ref> و روشن و وسیع<ref> مجمع البیان، ج۱، ص۱۰۳.</ref> و طریق به معنای راهی است که رهگذران آن را کوبیده باشند <ref>مفردات، ص۵۱۸؛ التحقیق، ج۵، ص۴۴، «طرق».</ref>. به [[باور]] برخی، کاربرد طریق، [[سبیل]]<ref>تلخیص البیان، ص۱۴۶؛ التحریر والتنویر، ج۸، ص۲۸۸.</ref> و [[صراط]] <ref> التحریر والتنویر، ج۱، ص۱۸۸؛ ج۷، ص۴۷، ۱۴۷.</ref> در معنایی غیر از راه مانند [[دین]]، به گونه استعاره است.

== مقدمه ==

'''نکات:'''

# أمر [[خداوند]] به [[پیامبر]] مبنی بر [[سرزنش]] [[اهل کتاب]]، جهت تلاش آنان برای بد جلوه دادن [[راه خدا]] و [[تهدید]] آنان: {{متن قرآن|قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! چرا مؤمنان را از راه خداوند باز می‌دارید و آن را با آنکه خود (به درستی آن) گواهید کژ می‌خواهید و خداوند از آنچه می‌کنید غافل نیست» سوره آل عمران، آیه ۹۹.</ref>.

# راهیابی [[مردم]] به [[راه خدا]]، تنها [[اجر]] و مزد [[پیامبر]] برای اجرای [[رسالت]] خویش: {{متن قرآن|قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شَاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا}}<ref>«بگو: برای این (پیامبری) از شما مزدی نمی‌خواهم جز این که هر کس بخواهد به سوی پروردگار خویش راهی پیش گیرد» سوره فرقان، آیه ۵۷.</ref>.