سوره عادیات: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ذات السلاسل' به 'ذات‌السلاسل')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سوره | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
«عادیات» اسب‌های تیزتک و تندرو هستند که هنگام دویدن، همهمه صدایشان به‌گوش می‌رسد. [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به چنین اسب‌ها و اسب‌سواران چابکی [[سوگند]] می‌خورد که از سُم اسبان آنها [[آتش]] می‌پرد و [[سحرگاهان]] بر [[دشمن]] [[هجوم]] می‌آورند؛ و سوره بدین مناسبت عادیات نامیده شده است.
«عادیات» اسب‌های تیزتک و تندرو هستند که هنگام دویدن، همهمه صدایشان به‌گوش می‌رسد. [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به چنین اسب‌ها و اسب‌سواران چابکی [[سوگند]] می‌خورد که از سُم اسبان آنها [[آتش]] می‌پرد و سحرگاهان بر [[دشمن]] هجوم می‌آورند؛ و سوره بدین مناسبت عادیات نامیده شده است.


این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.
این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.


و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.
و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.
خط ۱۰: خط ۱۰:
== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==
== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==
# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.
# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.
# در [[ترتیب نزول]]، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.
# در ترتیب نزول، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.
# پس از [[سوره عصر]] و پیش از [[سوره کوثر]] نازل شده است.
# پس از [[سوره عصر]] و پیش از [[سوره کوثر]] نازل شده است.
# تمام [[آیات]] این سوره یکباره و به صورت مجموعی فرود آمد و از سُوَر جمعی‌النزول است.
# تمام [[آیات]] این سوره یکباره و به صورت مجموعی فرود آمد و از سُوَر جمعی‌النزول است.
خط ۳۳: خط ۳۳:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:سوره عادیات]]
[[رده:سوره‌های قرآن]]
۱۲۹٬۷۴۳

ویرایش